
Goedlachs. Gooisch meisje. Onzeker. Blauwe kijkers. Anti-drugs. Zeurkousje. VVD-stemmer. Controlfreak. Met-een-klein-buikje. Liefhebbende vriendin. Attent. Eigenwijs. Twittaholic.
Een week geleden liep ik de poli van het ziekenhuis uit. Ferry aan mijn zijde, een gaasje in mijn mond. Medicijnen op zak. Ik vond dat ik best even zielig mocht zijn.
Ken je dat stukje uit de show van Javier Guzman waarbij hij naar de Mediamarkt gaat voor een strijkijzer? Dat 'ie 50 strijkijzers ziet staan, advies vraagt en met de duurste naar buiten loopt.
Spijkerbroeken, jeans, ik heb er een haat-liefde verhouding mee. Ik draag ze af hoor, daar niet van, en ik vind ze over het algemeen erg mooi. Alleen de juiste spijkerbroek vinden is zo’n crime.
‘Oh’, dacht ik, ‘die 101 dingen waar ik vrolijk van word, die schud ik wel even uit mijn duim.' Nou, ik zou zeggen, probeer het eens! Zo makkelijk is het niet.
Geplaatst op 30 juli 2010
Ik houd er niet zo van: in de spotlights staan. Presentaties vermijd ik met een zo groot mogelijke boog. Interviews naar aanleiding van een persbericht zijn een ander verhaal. Daar kan én wil ik niet omheen. Lees verder
Geplaatst op 28 juli 2010
Aangenaam: chaoot nr. 1, die een hekel heeft aan schoonmaken. Samenwonend met 'neuroot' nr. 1, die alles wat rondslingert te veel vindt. Lees verder
Geplaatst op 26 juli 2010
Soms, en het is een valkuil van me, wil ik teveel in een weekend stoppen. Hoe sociaal en gezellig zo'n weekend dan ook is, op maandagochtend word ik compleet geradbraakt wakker. Dit weekend was zo'n weekend. Lees verder
Geplaatst op 23 juli 2010
Geen overbodige dingen meer kopen, was mijn motto vanaf het moment dat we – nu precies zes maanden – geleden in ons droompaleis kwamen wonen. Tijd om de balans eens op te maken. Lees verder
Geplaatst op 22 juli 2010
‘Je eigen uitvaart. Je moet er toch niet aan denken.’ Een reclame van Yarden, die momenteel mijn ochtendrust verstoort op het station. Maar stiekem raakt het wel een gevoelige snaar bij me. Ja, het is belangrijk hier over na te denken... Lees verder
Geplaatst op 21 juli 2010
Ik heb er lang over nagedacht, maar ik snap het nog steeds niet. Hoe deed mijn vader dat vroeger toch? En nog belangrijker: waarom deed hij het in godsnaam? Meer dan 1500 km in één auto met vrouw en de twee kinderen die elkaar af en toe wel de hersens in konden slaan. Lees verder