Geplaatst op 9 maart 2010 in
Hersenspinsels,
Shopaholic Als @agaatt en ik elkaar tweeten (ja, dit gaat weer over Twitter) dan staat er standaard een hashtag (*) achter, #DNA. Nu een x-aantal maanden later vraag ik me af hoeveel van mijn 1.100 volgers ook daadwerkelijk denken dat we familie zijn. Dat zijn we namelijk niet. Sterker nog: we hebben elkaar nog nooit ontmoet.
Er is wel een link tussen Agaat en mij, of moet ik zeggen tussen Agaat en Ferry? Ze werken namelijk beiden voor dezelfde baas, Veiligheidsregio Flevoland. Nee, Agaat is geen (vaak half omgebouwde) brandweervrouw, maar ze is communicatieadviseur, persvoorlichter en ze doet in crisisbeheersing. Een mond vol is het niet?
Agaat trok direct mijn aandacht door haar geweldige doorzettingsvermogen. Na een nare periode van ziek zijn, vocht ze zich terug. Terug naar het werk, terug in het sociale leven. Waar een ander het niet meer zou zien zitten, maakte zij een grapje over haar lichaam. Geen gezeur, gewoon doorgaan. En dat mag ik. Al ben ik zelf een zeur en vind ik mezelf heel snel zielig. Lees meer…
Tags: Agaat, Twitter
Geplaatst op 8 maart 2010 in
Love & Life Vond je het verhaal van Sandra al aangrijpend? Sluit dan nu je browser (al heb ik liever dat je blijft lezen). Kanker is een aangrijpende ziekte, wie het ook treft. Maar als het een klein kind is, raakt het je vaak nog meer. En dat overkwam mij enkele weken geleden. Toen ik via Twitter op de weblog kwam van een angstige vader.
Komt een klein meisje bij de dokter
Emilie is geen baby meer, maar ook nog lang geen kleuter. Toch staat haar leven, en dat van haar ouders en broer, nu al op zijn kop. Emilie heeft kanker. Eind december trof dit bericht haar ouders als donderslag bij heldere hemel. De aarde stond te beven onder hun voeten. Vanaf dag 1 houdt vader Gaston een weblog bij, Komt een klein meisje bij de dokter. Lees meer…
Geplaatst op 6 maart 2010 in
Creabea 
“Lau, ik heb bij Loods5 een geweldig lappenkleed gezien, maar hij is me te duur”. Vriendinnetje Maaike is hoogzwanger en gaat binnenkort verhuizen, een dure periode dus. Of ik ook zo’n mooi kleed kan maken. Ik vertel er wat ik wel en niet kan, want ja, niet dat ze verwacht dat ik het precies zo kan doen. Ze vindt het helemaal tof en samen zoeken we op Skype tussen mijn stofjes.
Vriendinnenliefde
Ze wil namelijk graag weten hoe duur het dan is, en dan moet ik eerst weten op wat voor soort stoffen ze valt. Het valt mee, niet de dure stoffen. Leuke Ikea-stoffen en zelfs die gratis lap die ik de dag daarvoor van de gordijnenmeneer kreeg. Ik tel de vulling er bij op, het fleece wat ik nog voor de achterkant moet kopen, de garen. En ik bedenk me hoeveel uur er in gaat zitten. Een stuk of 15, maar die ga ik haar niet doorrekenen, dan wordt het onbetaalbaar. En in the end doe ik vriendinnen graag een groot plezier. Lees meer…
Tags: kleed
Geplaatst op 5 maart 2010 in
Hersenspinsels 
Oké, Piet Paulusma heeft gezegd dat er dit weekend sneeuw gaat vallen. Maar ik zeg: het wordt zomer. En dus valt er dit weekend geen - ik herhaal geen - sneeuw. Er zijn namelijk 1001 redenen waarom ik heel erg verlang naar de zomer. En verlangens zijn er om uit te komen. En als het even kan heel snel.
Want als het zomer is dan kunnen we eindelijk van onze tuin gaan genieten. Een tuin die we nooit hebben gehad. Een tuin waarvoor we morgen naar een goddelijke tuinset en twee nog goddelijkere ligbedden gaan kijken. Waar ik dan in mijn vandaag aangeschafte bikini op kan liggen (want naakt kon op ons balkon, maar hier echt niet meer). De bikini die ik overigens niet alleen voor de tuin kocht, maar ook voor Thailand. Daarover later meer. In diezelfde tuin kunnen we dan BBQ’s houden. Bijvoorbeeld op mijn verjaardag. Maandag 24 mei, noteer hem maar vast voor de digitale felicitaties, word ik 29. En een housewarming-BBQ voor de lieve Twitteraars die tijdens de verbouwing zo met ons meeleefden. In diezelfde tuin wil ik hangmatteren in de hangmat die ik uit Suriname mee nam. Het liefst met een cocktail erbij. Lees meer…
Tags: zomer, zon
Geplaatst op 4 maart 2010 in
Jeugdsentiment,
Love & Life “Ik wist niet of ik dit gevecht nog een keer aankon. Omdat ik, los van alle leuke dingen die ik deed of meemaakte, niet meer zag waarom ik leefde, wat mijn bestaansrecht was. Hier lag ik in bed, zesendertig jaar, nog altijd single, mijn moeder op de plek waar eigenlijk een liefhebbende man hoorde te liggen. In al die zesendertig jaar had ik niets bereikt, zelfs de afgelopen drie jaren hadden daar geen verandering in gebracht.”
Een willekeurig citaat uit het boek Een van de acht, een citaat zoals ik er zoveel had kunnen kiezen voor deze blogpost. En toch koos ik deze. Het is een van de eerste citaten die ik las in het interview met Sandra in de Libelle van deze week. Sandra, voor zovelen de vrouw die op 40-jarige leeftijd overleed aan kanker en daar een boek over schreef. Maar Sandra is meer dan dat. Sandra was een geliefde Libelle-collega (*) en bovenal voor mij het toonbeeld van kracht, doorzettingsvermogen en levenslust.
Hoewel Sandra net als ik bij Libelle werkte, hadden we niet veel met elkaar te maken. Zij organiseerde de Libelle Zomerweek en ik hield een verdieping hoger de losgeslagen forumbezoekers van Libelle.nl in het gareel. Toch kwam Sandra regelmatig langs mijn werkplek lopen. Lees meer…
Tags: boek, kanker, ziek
