baan

Vrouw (33) zkt geen baan meer

Mission accomplished. Let’s quit 2015. De nieuwe baan is gevonden.

Ik had een hoofddoel voor 2015: een nieuwe baan vinden. Het liefst eentje waar mijn hart een sprongetje van zou maken. En hoewel iedereen zei dat ik met mijn cv zo een baan zou hebben, hield ik een slag om de arm. Ik moest wat vinden waar ik blij van zou worden, en bij mijn huidige werkgever (ja, ik ben nog in dienst) had ik niet alleen een toffe baan, maar ook verdomd goede secundaire arbeidsvoorwaarden. Ja, een mens wil ook wat. Bijvoorbeeld 36 uur werken, vanwege bruiloften op vrijdagen. Geen mega-salaris daling. Op reisafstand, liefst korter dan nu. En hoewel ik veel vacatures vond, was het complete plaatje best lastig. Thuiswerken liet ik al snel varen, wat doen nog maar weinig bedrijven dat.   Lees verder…

klok

Waar ben ik zonder ritme?

Ik had verwacht dat de muren op me af zouden komen als ik thuis zou zitten. Of dat de tijd langzaam zou gaan. Niets van dit alles is waar. Toch is er één muur waar ik wel tegenaan loop: het missen van een ritme.

Ik was echt niet blij als mijn wekker om 6.00 uur ging. Elke werkdag, behalve als ik een dag thuis werkte. Om 6.40 uur stapte ik op mijn fietsje naar het station en om 8.00 uur was ik paraat in Hoofddorp. Om 16.30 uur trok ik de deur achter me dicht, waarna ik nog even verder werkte in de trein en om 17.45 uur mijn fiets weer in de schuur zette. Een redelijk lange dag, en best vermoeiend. Maar eigenlijk deed ik het er best goed bij, blijkt nu. Zonder ritme ben ik namelijk veel minder energiek. En productief.

Je zou verwachten dat ik nu zeeën van tijd heb, en bijvoorbeeld veel meer tijd heb om te bloggen. Dat was ook het plan: vooruit schrijven voor Like & Love (it!) en Blogaholic.nl (wat is die positief ontvangen na livegang), voor als ik weer een baan zou hebben. Maar in plaats van dat de voorraad artikelen voor Like & Love (it!) groter werd, werd deze kleiner. Ik had moeite met mijn focus en doordat ik overdag minder deed, ook nog eens moeite om ‘s avonds in slaap te vallen. Waardoor ik overdag weer te moe was. En niet kon focussen. Iets met kip en ei, en een visuele cirkel. Een cirkel waar ik me erg nutteloos door ging voelen.   Lees verder…

2014-gelderland-057

2014: things that made my year

“Ik voel me alsof ik in een klein bootje ronddobber op een grote oceaan. Verdrinken zal ik niet, maar ik krijg wel steeds minder energie. En het einde is niet in zicht en dat voelt minstens net zo vervelend.”

Oké, het klinkt een beetje melodramatisch, maar zo voelde ik me ook toen ik dit gisteren tegen Ferry zei. Gelukkig is het één van de zeldzame momenten. Ik doe het eigenlijk behoorlijk goed sinds ik vorige maand boventallig werd verklaard. Ik ben vrolijk & ontspannen. Er valt letterlijk een last (en onzekerheid) van me af. Ik kan behoorlijk goed genieten van de tijd die ik heb. Ik ‘moet’ minder van mezelf dan ik had verwacht. Ferry & ik doen het verrassend goed, ook al zitten we meer op elkaars lip dan ons normaal lief zou zijn (we hebben allebei behoefte aan ruimte en tijd voor onszelf). Ik knuffel me rot met Boaz. Ik kom eindelijk toe aan series waar ik nooit tijd voor had. En bovenal ben ik trots dat ik – bij wie ruim twee jaar geleden een angststoornis werd geconstateerd – veel minder pieker dan ik had verwacht, ondanks dat dit mijn grootste angst ever was.   Lees verder…

geluksmomenten

Kleine geluksmomenten #17

Afgelopen maand stond niet te boek als de beste maand van dit jaar. Je baan verliezen na 12,5 jaar is niet niks, zelfs niet als je er wel vrede mee hebt… Maar ondanks alles probeer ik te genieten van de kleine dingetjes en noteer ik ze bewust. Omdat genieten juist nu zo belangrijk is! (en omdat ik extra veel tijd heb om stil te staan bij de kleine dingen)

Een nieuw gevulde en opgeruimde kledingkast, inclusief sollicitatie-proof kleding geluksmomenten Mijn MacBook Air (met toffe sticker!), nog elke dag een verademing vergelijken bij die gammele MacBook Pro geluksmomenten Naar Ikea gaan en maar € 18,95 uitgeven, een prestatie voor mij! geluksmomenten Verrassings-kerst-cadeautjes versturen (en de toffe reacties daarop) geluksmomenten Een bedankkaart van een lief vriendinnetje (wat helemaal niet nodig was, maar des te meer gewaardeerd) geluksmomenten

Dat Like & Love (it!) qua bezoek in een stijgende lijn zit geluksmomenten Ferry die me na slecht nieuws op het werk meteen komt ophalen (en die honderdduizend keer mijn hoofd kriebelt als ik onrustig ben) geluksmomenten Plannen maken voor kerst geluksmomenten Ouders die bezorgd zijn, een teken van heel veel liefde geluksmomenten Net als je denkt dat je een level met Jelly Splash nooit kunt winnen, speel je hem in één keer uit geluksmomenten    Lees verder…

blogaholic

Als je toch genoeg tijd hebt…

… dan begin je toch gewoon nog een nieuwe website. Omdat die ene domeinnaam die je graag wilde nu opeens wel vrij bleek te zijn.

Toen ik hoorde dat ik boventallig werd verklaard, dacht ik: “Wat moet ik met al die tijd?” Natuurlijk heb ik Like & Love (it!) en natuurlijk heb ik mijn fotografiebedrijf. Maar de maanden december en januari zijn niet de meest drukke maanden voor het laatste. Daarnaast kan ik simpelweg niet de hele dag werken aan één dezelfde blog. Los van het feit dat zeker net na het nieuws mij de zin ontbrak om ook maar iets te doen. Alles voelde nutteloos en het voelde ook als spijbelen onder werktijd.

Na een lang weekend zielig zijn en vertroeteld willen worden, was ik de grootste klap te boven. Ik had ruimte voor een nieuwe uitdaging, was druk aan het solliciteren, scheef heel wat kerstgerelateerde items voor Like & Love (it!) en had binnen no time een volle agenda. En dat was niet alleen omdat al die lieve vriendinnetjes mij mee op pad wilden nemen en leuke dingen wilde doen. Nee, nog geen twee weken na het slechte nieuws had ik drie afspraken met recruiters staan (kennismakingen) en mijn eerste echte sollicitatiegesprek. Er ging geen dag voorbij zonder ook maar een afspraak te hebben.   Lees verder…