Na Victoria besloten we naar Gharb te rijden. Was niet bekend met het dorpje, maar het werd al vanaf Mgarr groots aangegeven, dus dat moest toch wat zijn? Ook het ANWB-reisboekje dat ik meehad, omschreef het als een schilderachtig dorp met 1.000 inwoners die graag een praatje met maken…

Niets van dit alles!

Het dorpje was totaal uitgestorven, geen kip op straat en zeker geen eetgelegenheid die open was. We kregen een beetje een House of Wax-gevoel en ik zag mezelf al eindigen als Paris Hilton. En hoewel Ferry dol is op de House of Wax ziet ie me gelukkig liever niet zo eindigen. Snel wegwezen dus meer! (helaas reden we verkeerd en moesten we nog een keer door dit dorpje) Lees verder

Op Nederlandse markten vind je vooral veel kleding en schoenen, huishoudelijke artikelen, levensmiddelen en bloemen. Ga je naar Las Ramblas in Barcelona dan zie je kooitjes vol kippen, konijnen en vogels. In Marsaxlokk zag je deze ook.

Waar wij wel van schrokken, waren de hondjes die er werden verkocht. Zo kwamen we drie Dalmatiërs tegen, die voor slechts € 50,- per stuk werden verkocht. En wat dacht je van bovenstaand mopshondje?

Te schattig en ja, ik zou ze zo mee willen nemen. Al was het alleen maar omdat ik bang ben dat ze anders in verkeerde handen vallen…

Tijdens onze persreis hadden we geen tijd om dit schilderachtige vissersdorpje te bezoeken. Ik baalde daarvan en dat bleek uit een van mijn posts. Ik was dan ook blij dat ik dit stadje nu samen met Ferry kon bezoeken. En dan ook nog op zondag, de dag van de wekelijkse – en erg drukke – markt.

Omgeven door water

Als aan komt rijden, zie je de havenkom al liggen: honderden gekleurde bootjes, de een nog mooier dan de andere, omgeven door turkooizen water. Prachtig! Na een parkeerplekje te hebben gevonden – geen makkelijke opgave op zondag – zijn we de markt gaan verkennen. Tientallen kraampjes met de meest uiteenlopende producten: veel kleding en schoenen, maar ook verse vis, huishoudelijke artikelen, tassen, souvenirs en zelfs puppy’s (zie volgende post).

Druk, druk, druk

Druk was het wel, en ook vooral veel Maltezers. Ferry is niet zo van de markten en van de drukte en ik denk dat hij blij was dat ik af en toe even van de markt afsprong, omdat ik weer een mooi bootje wilde fotograferen. Lees verder

Hoewel er zat taxi’s en bussen rijden op Malta, waren we toch blijk met ons autootje. De taxi’s zijn niet goedkoop en bussen zijn vaak propvol. Zelf je route kunnen bepalen is dan ook erg fijn.

Bij de kathedraal

En: je hoeft niet direct naast de deur te eten. Doordat de afstanden op Malta vrij kort zijn, zit je in no time in een andere stad i.p.v. op de boulevard waar het hotel gevestigd is. Terwijl de zon langzaam onderging reden we deze avond naar Valletta. Op een terrasje, met uitzicht op de 16e-eeuwse St. John’s Co-Cathedral, hebben we heerlijk gegeten. En… veel gratis drank!

Lokkertjes

Om ons binnen te lokken, kregen we al gratis wijn (voor mij graag een water) aangeboden. Toen de ober er echter achter kwam dat we Nederlands waren kregen we nog een gratis karaf. Of we dan wel van Basten even wilde smsen dat ‘ie echt van Roemenië moest winnen. Lees verder

Om 12.00 uur gingen we dan de lucht in. En ik kon alleen maar denken ‘Waar ben ik aan begonnen?’. Hoewel de vliegangst lang niet meer zo erg is, voel ik me dan toch nog ongemakkelijk. Zeker omdat het de dag daarvoor nogal winderig was…

Rustige vlucht

Maar de angst was nergens voor nodig en winderig was het ook al amper. De vlucht was rustig, op wat luchtzakken na bij Gozo. Het uitzicht was fantastisch, en al filmend zag ik Ferry genieten. Je komt over plaatsen waar je al bent geweest, maar ook over bijv. de Blue Lagoon, die we later in de week bezoeken. Je krijgt een goede indruk van het eiland met zijn vele baaitjes.

Intens genieten

We zaten met tien man in het vliegtuig, waaronder een schattig driejarig jochie. Best vol zou je denken, in zo’n klein vliegtuig. Lees verder