Geplaatst op 30 juli 2008 door Laura
Oké toegegeven; ik heb meerdere tics. Maar ik wil er toch eentje uitpikken. Ik lees namelijk altijd rouwadvertenties en dus ook websites als Condoleance.nl. Raar? Misschien! Maar ik kan wel uitleggen waar het vandaan komt. Ik heb de tic namelijk overgenomen van mijn moeder, bij wie het na de dood van opa is ontstaan.
Hoe het begon?
Het verhaal dat ik altijd heb gehoord, is dat mijn moeder bij het plaatselijke winkelcentrum werd aangesproken door een vrouw die haar condoleerde. Mijn moeder was verbaasd dat die vrouw het wist. De vrouw vertelde dat ze het in de krant had gelezen. Mijn moeder waardeerde dit onverwachte gebaar zo erg dat ze dit ook voor anderen wilde doen, vermoed ik. En ik ging daar in mee. Lees verder
Geplaatst op 30 juli 2008 door Laura
Als ras-perfectioniste ben ik niet snel tevreden. Mijn iPhone-hoesje had dus zeker nog wat verbetering nodig. Dunnere vulling, andere volgorde van stikken…
Gisteren kocht ik de dunnere vulling en een nieuwe babyrib-stofje (ideaal voor deze hoesjes en lekker zacht). Na het eten ging ik direct weer aan de slag. En inderdaad: de dunne vulling is beter. Mijn iPhone zit vandaag dus in dit mooie roze hoesje. De eerste bestelling is trouwens ook al binnen. Nee, ik ben niet aan naaien begonnen om geld te verdienen, maar het is natuurlijk wel leuk als mensen het zo mooi vinden wat je maakt, dat ze het zelf ook willen!
Ruben’s kleed
Vanavond ga ik trouwens aan de slag met Ruben’s kleed. Gisteren zijn de stofjes en de vulling (dikke in dit geval) aangeschaft. ‘s Avonds de stofjes eerst gewassen. Niet alleen uit hygiëne-oogpunt, maar ook uit voorzorg. Sommige stoffen willen nog wel eens krimpen en dat is best rot als je kleed precies is afgemeten en alle blokjes van 15 bij 15 cm netjes aansluiten. Dan wordt dat krimpen een drama voor je kleed. Nu heeft het kunnen krimpen bij de wasbeurt. Slim he? Lees verder
Geplaatst op 30 juli 2008 door Laura
Dat ik blij word van nieuwe aankopen, is alom bekend. Het zal je dan ook niets verbazen dat ik gister met een brede glimlach de deur dicht deed, nadat de onderbuurvrouw een voor ons bezorgd pakje kwam afleveren. Wat daar in zat? Een uitbreiding van de spiegelreflexcamera.
Afgelopen vrijdag bracht ik samen met Jerry door in dierentuin Amersfoort om foto’s te maken. Ik mocht daar niet alleen zijn mega-lens uitproberen, maar heb ook nog even gespeeld met zijn externe flitser. Iets dat ik altijd als heel ingewikkeld zag, maar het is gewoon knopje aan of knopje uit. En het resultaat was direct zichtbaar: daaag lelijke slagschaduw, welkom warme gloed! Lees verder
Geplaatst op 26 juli 2008 door Laura
Tim’s nieuwe kleed! Mijn eerste project met de naaimachine. De perfectioniste in mij is nog niet helemaal blij. Ik had de bruine ribstof even moeten strijken voor gebruik, nu heb ik (gelukkig) aan de achterkant een lelijke vouw. En ook de blokken had ik na het bevestigen even moeten strijker, dan was het kleed wat gladder geweest.
Dit is lekker los, maar dat vindt Tim denk ik net te interessant, dus of dat een lang leven heeft. De hoekjes was tevens een gepriegel, te veel en te dikke stof (+ twee lage vulling) bij elkaar. Het eerste hoekje is dan ook mislukt en een beetje rafelig (ook leuk voor Tim).
Maar even heel nuchter bekeken: tot aan begin deze week had ik überhaupt nog nooit een naaimachine aangeraakt. Dan is dit toch een geweldig resultaat? Dus ja, een beetje trots ben ik toch stiekem wel.
Geplaatst op 26 juli 2008 door Laura
Het is denk ik algemeen bekend dat ik een enorme rommelkont ben en Ferry de netheid himself is. Het is voor Ferry dan ook altijd even schrikken – en slikken – als ik weer into één van mijn hobby’s ben. En je kunt je voorstellen dat als je met stofjes, naald & draad, spelden en een naaimachine aan de gang gaat, dat het hier dan allesbehalve opgeruimd is…
Juist daarom had ik vandaag een naaidagje – verkeerd woord voor sommigen, de dubbelzinnige grappen mag je achterwege laten – gepland. Ferry is namelijk met Olaf naar Scheveningen. En hoewel het binnen bijna 30 graden is (vandaar dat de foto zo avondlicht-achtig aandoet, heb alles hermetisch afgesloten tegen de warmte), ben ik aardig op dreef. De eerste rits blokjes van het Tim-kleed zit aan elkaar en ik ga zo aan de tweede rij beginnen. Lees verder