Als klein meisje was Ciske de Rat een van mijn favorieten. Ik zag hem voor het eerst toen we in Lloret de Mar op vakantie waren. Tranen in mijn ogen. Hoe vaak ik hem ook heb gekeken, die tranen bleven komen. Ik moest en zou dus naar de musical…

Zonder Danny

Stiekem had ik al gehoord dat Danny vorige week zo verkouden was, dus ik had me kunnen voorbereiden. Toch was het een teleurstelling toen bleek dat Danny niet meespeelde, maar zijn understudy Marijn Brouwers hadden. En het was een nog grotere teleurstelling dat die understudy tegenviel (sorry Marijn). Ik had het gevoel dat er te weinig emotie in zat, iets dat Danny met zijn Ciske-verleden naar mijn idee beter had gedaan. Daarbij, ik ben niet echt thuis in het Amsterdamse accent, maar als je het mij vraagt was de zijne nep. En dat stoorde! Jer, als je er naast had gezeten, je had je doodgeërgerd. Lees verder

Gisterenavond, languit tv-kijkend op de bank, kreeg ik een smsje van een onbekend nummer. Mét onbekend landnummer, +27. Ik moest de inhoud lezen voor ik door had dat het smsje van vriendin Marije was, die nu aan het werk is in Afrika.

Maandje afrika

Marije zat niet lekker in haar vel én was duidelijk niet gelukkig. Er moesten dingen veranderen. Ze besloot haar droom nu eindelijk eens werkelijkheid te maken, werken in Afrika. Tien weken mocht ze niet weg van haar baas, maar gelukkig vond ze een organisatie waarmee ze vier weken weg kon. In die tijd hielden we niet al teveel contact. Zij is druk met nieuwe ervaringen. En ook hier gaat het leven gewoon door. Maar ik kon haar volgen via haar weblog, en onlangs belde ze al. En gisterenavond? Gisterenavond gingen de smsjes over en weer. Zo ver en toch zo dichtbij. Lees verder

Thaise vissersbootjes, Manhattan bij zonsondergang, de Chinese muur, Kaapstad. De zonnige en/of sfeervolle vakantiebeelden kwamen vandaag in veelvoud langs. Gevolg: mijn reiskriebels zijn sterker terug dan ooit!

Begin dit jaar was ik in de reismood. Binnen zes maanden zag ik de Vogezen (Frankrijk), Israël, Malta, Brugge, Cyprus, Finland en weer Malta. En maar twee keer privé, de rest was op kosten van de baas (of eigenlijk onder tijd van de baas en op kosten van verkeersbureaus). Me lucky bastard!

In de ijskast

Maar op de laatste dag van onze zomervakantie hoorde ik dat de afdeling tijdelijk in de ijskast werd gezet. Nee, het was niet onverwachts, maar slikken was het wel. Lees verder

De dagen worden korter, de avonden worden kouder, de verwarming gaat sneller aan en de kaarsjes kunnen uit de kast getrokken worden. Najaar!

Mini-meta

Zaterdag was ik bezig alle klokken (althans diegene die niet automatisch gingen) terug te zetten, toen ik besefte dat onze kamer wel wat najaarswarmte kon gebruiken. Kaarsjes, aankleding, weg met die oude schaal op tafel. Oké, zondag is Ikea open, mijn zondag is alweer bepaald.

€€€€€€

Ferry had ik niets verteld, ik ben dol op verrassen. Wel had ik gezegd dat ik de auto nodig had, terwijl hij weg zou gaan met zijn vader. “Je gaat toch niet teveel geld uitgeven?” Rare vraag, dat doe ik toch nooit *onschuldig*. Lees verder

Vanochtend was het weekend voorbij. En weekend staat voor veel mensen gelijk aan uitslapen. Helaas voor mij was er geen uitslapen bij dit weekend…

Zondag, slaapdag

Vroeger, toen Laura tiener was en nog ging stappen en niet burgerlijk was, bestond mijn weekend uit werken/stappen/slapen. Dat laatste voornamelijk op zondag tot minimaal middaguur, waarna ik in bad ging met een dik boek. Om er twee uur later gerimpeld uit te komen. Lees verder