Soms heb je van die dagen dat niets gaat zoals jij het wilt. En op die dagen, vind ik, mag je best even zeuren. Dus voor nu mijn zeurmoment van vandaag en mijn dag zoals die er vandaag uitzag.

07.10 uur

Op de fiets richting het station, langs de kindercreche. Mama laadt aan de ene kant een maxicosi uit, aan de andere kant geen teken van leven. Tot Laura op twee meter afstand is en er een deur wordt opengegooid, waarna jochie meteen op straat rent. Jochie van een jaar of acht. Laura vol in de remmen, voor en achter en bijna over de kop. Ging net goed, adem in, adem uit.

15.30 uur

Een belangrijke meeting. Baas is erbij voor belangrijke beslissingen. Herstel: zou er bij zijn, maar door een uitgelopen meeting komt hij pas om 16.45 uur aanzetten en de meeting duurt maar tot 17.00 uur, omdat Laura weg moet. Langs elkaar heen dus en Laura gaat chaotisch en ontevreden weg.

17.20 uur

Laura loopt richting trein met Jerry, een en al regen. Normaal heeft Jerry een paraplu mee, vaak ook voor niets. Maar nu…. is de plu thuis en kan Laura dus niet bij hem schuilen. Nat, koud en klam en Laura draagt zomerschoenen (!). Eenmaal in de trein eerst naar de wc, terwijl Jerry alvast de coupé in gaat. Eenmaal uit de wc lopend, trappetje af naar de coupé en dan gaat het mis. Laura maakt me een misstap, alles gaat in slow motion en dan is het BAM. Geschrokken blijf ik zitten, Jerry komt te hulp en loodst me naar een treinbankje. Even later komt de eerste lach weer tevoorschijn. Maar blauw van enkel tot knie.

18.15 uur

Aankomst in Almere. Al geen zin om te fietsen, want au, maar dan zie ook nog die regen. Mijn god! Dat wordt hard fietsen. Al helpt dat niet, want zeiknat sta je vervolgens in de lift.

Fijne dag he! Maar terwijl ik dit aan het typen was, kreeg ik goed nieuws. Maar helaas… dat mag ik nog even niet delen. Maar maakt voor mij wel veel goed