“Hoe voelt dat nu, zo’n kleintje bij je op schoot?”, “Begint het al te kriebelen?”. Vragen die we regelmatig te horen krijgen. Niet gek gezien mijn leeftijd (eind twintig) en die van Ferry (begin dertig). Sorry guys, voorlopig nog even niet.

Oppassen!

Als tiener werd ik omgeven door kleine kindjes. Mijn vader heeft jonge zusjes, die pas aan kinderen toe waren toen ik 13 was. Ideaal, want grote nicht Laura wilde natuurlijk met liefde oppassen. En ook kleine kindjes van sporten werden met een gerust hart aan Laura overgelaten. En ik wist het zeker; ik zou vroeg moeder worden…

Carrièrechick of moederkloek?

Maar dat moederkloek-idee verdween snel toen ik ging werken. Want ik was zo gedreven en zo gemotiveerd. En nog steeds. Helaas is het wel zo dat de meest uitdagende banen fulltime zijn, in ieder geval bij mijn huidige werkgever. En voorlopig wil ik nog uitdaging. Geen parttime werk = wat mij betreft ook geen kind(eren). Lees verder

Sinterklaas, het feest voor kinderen! Ideaal dus als je een klein nichtje hebt. En vorig jaar begreep Loubna er nog niets van, maar nu… Nu weet ze wat cadeautjes zijn en is het tijd om Sinterklaas te vieren. Vonden wij althans…

Te grote winterpeen

En dus bracht mijn schoonzusje maandag Loubna’s schoentje mee. ‘s Avonds zetten we hem bij de verwarming, winterpeen erbij (erin paste niet). De volgende dag stond er een grote doos onder. Tijd om het langs te brengen!

Papier hier

Wat natuurlijk veel interessanter is dan het cadeautje, is het papier. Want dat knispert en kraakt. Maar als blijkt dat het cadeautje ook leuke muziekjes maakt, is de keuze snel gemaakt. Meehupsen op de maat! Lees verder

Dat wist je niet hé? Het is vandaag Buy Nothing Day, ofwel niet-winkel-dag. Een dag die in het teken staat van consuminderen, een protest tegen de consumptiemaatschappij. En wat vind ik daar als shopaholic nu van?

Goede timing

Lekker gepland, was het eerste dat ik dacht. Het is een week voor Sinterklaas, alle vaders en moeders willen NU boodschappen doen. Alle speelgoedwinkels puilen uit, de elektronicazaken hebben de beste aanbiedingen. Wie bedenkt het in godsnaam om dat dit weekend te doen? Lees verder

Tegenwoordig kom je (beroepsmatig) meestal niet zo ver zonder diploma. Dat was vroeger anders. En het levende bewijs daarvan is mijn eigen vader. Vandaag stond ik daar driedubbeldwars bij stil, want mijn vaders zaak bestaat 100 jaar en dat werd gevierd.

24 jaar en eigenaar

Veertien jaar was mijn vader toen hij stopte met school. Twee keer het eerste jaar van wat nu voortgezet onderwijs is, vond hij genoeg. Werken, dat was wat hij wilde. En zo begon hij in 1966 bij de firma Vos IJzerhandel. Tien jaar later stopten de eigenaren er mee. En geen van hun zonen wilden het overnemen, maar mijn vader en zijn collega Piet van Slooten wel. Amper 24 jaar en dan al eigenaar.

Bezig bijtje

Mijn vader was er maar druk mee, Vos was wat de klok sloeg. Maar hoewel hij vaak weg was, heb ik dat als meisje nooit zo ervaren. Voor mij geen ‘Wie is toch die man die elke zondag het vlees snijdt?’. Als er wat was, was hij er voor ons. En sowieso; het weekend was sportweekend voor de kids en daar kwam zelfs de zaak niet tussen. Dat ik hem ging bewonderen om zijn zakelijk inzicht kwam pas later. Lees verder

Nadat ik mijn pennenetui gisteren aan Nathalie had getoond, vroeg ze mij een make-up tasje te maken. En ik weet dat ze vanavond gaat stappen, dus tja… dan moet ze wel een flitsend make-up tasje hebben. Zo gezegd, zo gedaan!

Stofje

Over de stof hoefde ik niet lang na te denken. Dinsdag had ik weer stofjes binnengekregen, waaronder een vrolijke lichtblauwe ribstof met roze bloemen. Fuchsia katoenetje aan de binnenkant en helemaal fun en vrolijk. Ofwel: perfect voor Nathalie.

Maten

“Nath, hoe groot is je mascara?”, “En je grootste make-up doosje dan?”. Ik moest natuurlijk wel weten op welke maat ik het tasje moest maken, zodat ze alles kwijt kon. Na ja, alles… Nathalie neemt gelukkig geen hele beautycase mee, ze is geen geplamuurde doos. Lees verder