Het was een lange zwangerschap (14 maanden voor mij, en nog langer voor mijn baas) met tal van complicaties (die ik het liefst vanaf vandaag vergeet). Het was een heftige bevalling, maar ‘ons kindje’ (ja, zo voelt het) is er eindelijk. Met trots presenteer ik je de eerste versie van Vakantie.nl.

Let op, het wordt misschien een beetje een reclamepraatje, maar goed, ik wil je wel laten weten wie we zijn en wat we allemaal doen. En nog belangrijker: wat er nog in het vat zit!

Wat is Vakantie.nl?

De leukste website die er is! Nee, even zonder dollen. Vakantie.nl is nu nog klein, maar zal groeien tot dé reisportal van Nederland. De plek waar je je gaat oriënteren voor je vakantie. Want ja, je mag dan wel denken dat Thailand een leuke bestemming is, maar misschien kun je je er beter eerst eens in verdiepen… Lees verder

Als ik mezelf vandaag voor de spiegel had gezet dan had ik een klein meisje gezien dat zenuwachtig was omdat ze haar schoen mocht zetten. En ze niet zou weten wanneer er wat ingelegd zou worden en wat het zou zijn… Vandaag was namelijk de dag dat Vakantie.nl misschien live zou gaan. En het woord misschien geeft hoop!

Zaterdag vrij? belachelijk!

En eerlijk is eerlijk, niet alleen vandaag zag ik dat meisje in de spiegel. Ik zag haar al het hele weekend. Opgewonden, angstig, opgewonden, gestresst (ik moet nog zus, ik moet nog zo). Ja, die deadlinestress die ik al die tijd wist te vermijden, leunde nu toch wel erg zwaar op mijn schouders. Zaterdag werd ik al kwaad toen bleek dat onze mailbox het niet werkte. Vervolgens zat ik me er aan te ergeren dat onze helpdesk (lang leve 4444!) niet werkt op zaterdag. Belachelijk! Maar ik voelde het wel op dat moment… Lees verder

Afgelopen vrijdag zat ik bij de huisarts: een verwijzing naar het ziekenhuis voor een bloedtest. Een afspraak die me weer even meenam naar 2003. Het jaar dat ik van onderzoek naar onderzoek ging, met uiteindelijk één duidelijke dader: antibiotica.

2002-2003

Dat antibiotica gif is, is algemeen bekend. Immers, het roeit hardnekkige bacteriën in je lichaam uit. Maar goed, wat moet dat moet. Dus toen ik vier keer naar de kaakchirurg was, kreeg ik (wegens ontstekingsgevaar) vier keer een antibioticakuur. Want dat was nodig, aldus de kaakchirurg. En toen ik twee keer voorhoofdsholte-ontsteking had, was het ook nodig. Evenals die keer dat ik speekselklierontsteking had. Lees verder

Zo cliché, maar oh zo waar. Nog een paar dagen – afkloppen – en we gaan de lucht in met de eerste versie. Die versie waardoor ik de afgelopen weken een redelijk beperkt sociaal leven had. Of moet ik zeggen geen sociaal leven?

Stampen maar!

Half december werd het CMS-systeem deels opgeleverd, net voor Kerst waren alle issues eruit die voor mij van belang waren voor het invoeren. Sinds die tijd is het enkel artikelen invoeren, landingspagina’s (daar over meer na livegang) aanmaken, aanbiedingenlijstjes creeëren, pagina’s indelen, beeld bewerken. Stampen dus! Maar met resultaat. Oké, ik heb er niet alles in en lang niet zoveel als ik zou willen, maar meer dan dit kon ik echt niet doen. En veel medewerkers (lees: één freelancer tot 31 december) had ik ook niet. Lees verder

Als aagje – een nieuwsgierige wel te verstaan – heb ik niets tegen bellende mensen in de trein. Het zijn vaak erg interessante gesprekken (zeker omdat je maar de helft hoort en de rest er zelf bij kan verzinnen). En ook de gesprekken tussen twee mede-treiners kan fascinerend zijn. Maar soms worden er gesprekken gevoerd die je liever niet wilt horen…

Drie matties

Station Lelylaan, drie matties stappen in. De, zoals later blijkt, meest spraakzame van het spel steekt meteen van wal. Ik heb mijn muziek aan, en vang vlagen op. Mijn muziek gaat wat zachter, dat is dat aagje in me. Hij vertelt over zijn chickies. Niet 1, 2 of 3, maar de een na de ander… Lees verder