Oké, bij sluiting op zondag besloten we op maandag naar Vaticaanstad te gaan. De Sint Pietersbasiliek en de Sixtijnse kapel stonden op de planning. Om drukte te vermijden stonden we dan ook om 09.00 uur op straat. En gelukkig viel de rij voor de basiliek enorm mee.

Eenmaal binnen…

… konden we alleen maar oh- en ah-en. Wat een mooie basiliek! En wat een stijve nek krijg je van dat schitterende plafond. Een plafond dat een stijve nek overigens meer dan waard is. Wow, wow, en nog eens wat!

Maar hoe leg ik dat nou mooi vast?

Ik besloot sowieso van lens te wisselen, met mijn 12 mm lens zou het echt indrukwekkend zijn. Want je ziet dan 30% meer op de foto dan wat het menselijke oog ziet. Maar statieven zijn daar niet toegestaan – en mijne zat ook al in de koffer – en het was er donker. Opeens had ik de oplossing: camera op de grond en zelfontspanner. Dan is de grond mijn statief en kan het plafond mooi vastgelegd worden. Al snel bleek het een goed idee, en zorgde ik dat de ruimte om mijn camera vrij was. Dat lukte aardig, want iedereen vond het interessant om te zien.

Na-aperij

Nog leuker werd het toen mensen dachten: “He, dat kan ik ook!”. Ja, je kan inderdaad je compactcamera ook op de grond leggen. Maar mensen, dat heeft geen nut als je geen sluitertijd kunt instellen. Lees verder

Ik blijf het waanzinnig vinden: fotograferen op een begraafplaats. En van de week lag er ook een op de route: vanaf het Colosseum zouden we via de thermale baden richting de Acattolica begraafplaats gaan. Een niet-katholieke begraafplaats waar sinds 1738 heel wat mensen zijn begraven, waaronder enkele beroemdheden.

Thermale baden

Maar eerst gingen we naar de thermale baden, de voorganger van de sauna. De Thermen van Caracalla zijn gesticht in 217 en in gebruik geweest tot 546. Deze baden boden plaats aan meer dan 2.000 mensen en het was een soort ontmoetingsplaats. Nu zijn er slechts ruïnes, die in het zonlicht mooi tot zijn recht komen. We hebben ons hier dan ook even vermaakt en ook nog even gezond in het gras. Maar toen de zon achter de wolken schuil ging, was het tijd voor de volgende stop…

Even zoeken

Op naar de begraafplaats. Een groot omheind gebied en welke kant zal je dan pakken: links of rechts. Wij deden links, al bleek rechts drie keer sneller te zijn. Het duurde dus een half uur voordat we de ingang hadden gevonden en toen bleek hij dicht te zijn. Lees verder

Je bent niet in Rome geweest als je niet bij het Colosseum bent geweest. En dus was dat onze volgende tussenstop. Vanaf de naastgelegen berg aanschouwden we eerst het Fora Romano, om vervolgens via Via Foria Imperia naar het Colosseum te lopen.

Weer blond

En natuurlijk weer eens een blonde actie van Laura. We waren al de hele dag aan het lopen en aan het begin van de Via Fora Imperia zagen we een kraampje. We haalden een drankje (afzetterij, € 4,- voor een cola) en gingen van de zon genieten op een bankje. Ik keek op de kaart en zei tegen Nathalie “Dan moet het Colosseum hier ergens staan”. Ze wees naar de andere kant van de straat. Oeps, daar stond hij in volle glorie. Lees verder

Ik hoor je denken ‘WTF is Thijmen?’. Thijmen is een van de experts die voor Vakantie.nl schrijft. Hij onderhoudt – uit hobby, en uit liefde voor het land – de Bolivia-pagina. Maar buiten dat is hij Rome-fan en hij is er dan ook 11 keer geweest. Van hem kreeg ik 15 pagina’s met tips.

Schattig Trastevere

Een van de tips op het lijstje was Trastevere, een wijkje onderin het oude centrum ten westen van de Tiber. Een klein wijkje met smalle straatjes. Een echte aanrader, alsdus Thijmen. En ik moet hem gelijk geven, deze voormalige arbeiders- en kunstenaarsbuurt is een aanrader. Veel toeristen vind je er nog niet, dus je hebt mooie lege straatjes voor als je foto’s wilt maken van de wijk. Volgens de reisgids van de Capitool is het kleurloos en heb je er slechte toeristenrestaurants, maar hier ben ik het zeker niet mee eens. Wel gaan dus!

Topbakker

En verrassingen uit het niets! We liepen door een smal straatje en opeens zie ik links een raam met daarachter de lekkerste koekjes. Na lang zoeken zagen we ergens links een deur en we besloten wat koekjes te kopen. Met dank aan Nathalies kennis van de Italiaanse en Spaanse taal kregen we de koekjes die we wilden hebben. Een zak vol voor € 6,-. Smullen! Lees verder

Na een lange dag 1 brak om 07.00 dag 2 aan. Ja, we hadden de wekker op tijd gezet, want we wilden veel zien. Alhoewel onze oogjes errug klein waren… We zouden veel zien deze dag. En ook: veel horen!

Op naar het Colosseum!

Ons oorspronkelijke zondagplan was dat we naar de Sixtijnse kapel zouden gaan en de St. Pietersbasiliek. Maar ja, onze boekjes spraken elkaar tegen en grote kans dat het dicht zou zijn. We besloten dat dus te verplaatsen naar maandag en dan nu via de Tiber en het wijkje Trastevere richting het Colosseum te gaan.

Vrolijke muzikant

Bij het oversteken van de Tiber, over Pont Sisto, stuitten we op een schattig mannetje dat harmonica aan het spelen was. En hij deed het niet slecht. We besloten hem als fotomodel te gebruiken en hij vond het leuk, zo bleek uit de mimiek die daarna volgde. Lees verder