Hoewel ik bekend sta als ‘het meisje dat niets lust’ verras ik nog regelmatig mensen als ik zeg dat ik wakker gemaakt mag worden voor paling. Lust ik dan wel juist die vis met die uitgesproken smaak? Yep! Een van de weinige uitgesproken smaken waarmee ik ben opgevoed…
Opa’s hobby
Ik vertel er dan altijd bij dat opa vroeger paling rookte en dat het daardoor in de familie veel werd gegeten. Maar… ik kan het me niet herinneren. Ik was slechts zeven toen opa overleed. Heb ik deze herinneringen doordat mijn ouders het me hebben verteld of heb ik me deze herinnering aangepraat en rookte opa helemaal geen paling? (pap, mam, HELP!)
Paling fileren
Een feit is – ja een feit, want dat herinner ik me echt nog – dat mijn vader op zaterdag regelmatig thuis kwam met verse paling. Geen palingfilet, maar nog in zijn velletje. Kopje omknakken, vel er af trekken en fileren maar. Vette handen waren niet uit te sluiten, maar dat hoorde er nu eenmaal bij. Mam zorgde ondertussen in de keuken voor geroosterd brood en dan was het smullen.
Vieze fabrieksmeuk!
In de loop der jaren ben ik meer paling gaan eten. Het is vis en dat is goed voor je. En aangezien ik eigenlijk geen andere vis lust – al probeer ik het steeds meer te eten en ga ik het ook nog echt lekker vinden – moet je dan dus wel regelmatig terugvallen op deze vette vis. Eerst waren het pakjes paling in de supermarkt, of tijdens het uit eten gaan als voorgerecht (al hebben maar weinig restaurants het op het menu staan). Tegenwoordig halen we meer dan regelmatig verse vis bij de visboer. Niet goedkoop (€ 7,- voor een ons filet), maar wel veel lekkerder dan pakjespaling. En inmiddels ben ik al zo verwend dat ik geen pakjespaling meer wil. Bah, vieze fabrieksmeuk!
En vandaag hadden we verser dan verse paling. Collega F. van Ferry rookt zelf paling in zijn achtertuin. En dus gingen we op de terugweg van Giethoorn een pond paling halen, voor slechts € 15,-. Een koopje! En daarna mocht ik ouderwets kopje knakken, velletje trekken en paling fileren. En tot slot smullen. En dat was het zeker!







april 12th, 2009 op 19:52
Mis Laura, Opa kocht wekelijks paling. Zowel vers als gerookt, maar heeft nooit zelf gerookt
april 12th, 2009 op 19:59
Stom zeg, dat is dus een herinnering die ik zelf heb gekweekt. Maar goed, paling eten zat dus in de familie
april 13th, 2009 op 09:10
Ik ben ook geen visfan, maar paling vind ik ook heerlijk. Zo vers als jij hem beschrijft heb ik hem tot mijn schande nog nooit gegeten. Het water loopt me wel in de mond van je beschrijving!