Aan het avondeten vertelde ik Ferry over mijn dag. Over de reisspecial, over mijn interview, over de stagiaires die ik heb aangenomen, en… over de varkensgriep. “Hé, moet dat nu alweer?”. Tja, kennelijk ben ik geobsedeerd door de varkengriep…

Eeuwige piekeraar

Ik ben een eeuwige piekeraar. Ik kan midden in de nacht wakker worden en denken ‘Is die route door de VS niet wel erg lang?’ en dan een uur wakker liggen. En ik ben een doemdenker. In sommige situaties bedenk ik 1001 scenario’s, waarvan 700 negatief, en uiteindelijk is het een heel ander, vaak positief scenario wat er uitkomt. En daarbij: ik ben af en toe nogal obsessief. Zo ben ik geobsedeerd door de dood en screen ik regelmatig de website Condoleance.nl. Is er een jong iemand dood, dan ga ik Googlen om te zien hoe diegene is doodgegaan. Tamelijk obsessief, ja.

Surf je rot naar varkensgriep

Maar sinds zondag heb ik er een nieuwe obsessie bij: de varkensgriep. Hoe ver die obsessie gaat? Ik volg varkensgriep en varkens_griep op Twitter, ik luister vaker dan normaal het nieuws, Wikipedia is mijn beste vriend met de updates die zij elke keer doen over de varkensgriep. De laatstgenoemde (check hier de pagina) staat zelfs in mijn favo’s.

Werkmatig?

En ik kan het natuurlijk allemaal gooien op het feit dat het werkmatig is en we er nieuwsberichten over schrijven op Vakantie.nl, maar dat is niet waar. Ik schrijf die artikelen niet eens zelf, dat laat ik Linda doen. Het enige werkmatige wat er mee samenhangt, is dat ik voor de reiswereld – en dus ook voor mijn eigen baan – hoop dat het niet te erg wordt. Maar de doemscenario’s heb ik natuurlijk al wel in mijn hoofd…

Gedachtenkronkels

Korte termijn gedacht denk ik dan aan de reizen die we hebben geboekt. Want gisteren werden er al mensen in Zweden onderzocht én we hebben natuurlijk een reis naar de VS gepland. “Ach, dan annuleren we dat toch?”, zegt Ferry dan. Ja leuk schat, maar calamiteitencommissie geeft geen geld terug bij annulering vanwege ziektes. Alleen bij een negatief reisadvies vanwege onrusten en natuurrampen. Buiten dat: we hebben losse tickets geboekt en een losse huurauto en dus niet bij een touroperator die aangesloten is bij de calamiteitencommissie. En eerlijk is eerlijk: welke Nederlander die nu op het punt staat te vertrekken, gaat nu annuleren om vervolgens € 2.000,- zuurverdiend geld weg te gooien? Weinig mensen gok ik. Ook al wordt het afgeraden…

En natuurlijk denk ik ook: “Wat als het in Nederland uitbreekt en iedereen ziek wordt?” We hebben maar een voorraad van 5 miljoen Tamiflu. En wat als Nederland dat al eerder weggeeft aan landen waar het is uitgebroken. En een van mijn stagiaires zei heel snugger: “Lau, we komen elke dag met de trein langs Schiphol. Weet jij hoeveel zieke reizigers daar in stappen?” Ook goed voor mijn stressgehalte.

Gelukkig wordt het na een paar dagen nauwlettend het nieuws in de gaten te hebben gehouden al weer minder erg. Er is 300% aandacht voor (en iedereen is de kredietcrisis vergeten lijkt het!), er zijn genoeg medicijnen en dodelijk is het niet (alleen in Mexico zijn er doden gevallen). Lau, het komt goed!