Soms heb je ze: van die dagen die gewoon perfect zijn. Dagen waarvan je wilt dat ze nooit eindigen. Zo’n dag was gisteren…

Aapjes kijken

Nadat we gisterenochtend samen wakker werden, terwijl de zon in de slaapkamer naar binnen scheen, reden we naar Apeldoorn. Ik heb verschrikkelijk werk, ik weet het: voor mijn werk ‘moest’ ik de Apenheul bezoeken. Gewapend met een volle cameratas – en zonder pinda’s, want voeren is verboden – liepen we gratis naar binnen. Lang leve de pers!

Na een rondleiding, waarin we heel veel informatie op ons namen en ik versteld stond van de juiste vragen die Ferry stelde, konden we zelf het park gaan verkennen. Ik zei alleen maar ‘klik’, ‘klik’ en nog eens ‘klik’, want apen – en met name de doodshoofdaapjes – zijn nu eenmaal geweldige beesten. Ook de gorilla-voedershow was geweldig. En leerzaam! Kinderen werden leuk bij de show betrokken en het was niet druk, dus ik had alle ruimte om vanaf goede plekken te fotograferen.

Na een kort gesprek met een andere fotograaf, het voederen van gewillige eendjes, het fotograferen van mini-eendjes, het lezen van alle bordjes, het eten van een broodje kroket en een plak keek en het spotten van bijna 300 aapjes, liepen we voldoen de uitgang door. Apenheul = leuk! (we hebben alleen de makkies gemist, waar hadden die zich verstopt?)

Via Amstelveen

We gingen niet meteen naar huis. Ferry wilde nog even over Amstelveen, om accessoires voor zijn iPhone te halen, die al vijf weken niet leverbaar waren in Almere. Stukje om, maar ach, die auto hebben we niet voor niets en die rijdt toch al veel te weinig. Hij kon alleen wel verwachten dat als je met Laura een winkelcentrum in gaat, je dan een stuk lichter terugkomt. Ik zag leuke slippers bij Protest en terwijl ik die aan het afrekenen was, zag ik nog een geweldige lange zomerjurk. Niet verwachtend dat een lange jurk me zou staan – ik zou vast klein en propperig worden met mijn 1.68 meter – dook ik het pashokje in, om verrast te worden door mijn spiegelbeeld. En Ferry was ook enthousiast! Let me shop, and you’ll make my day!

Via ‘t Gooi

En ook toen was het nog geen tijd om naar huis te gaan. Mijn zonnebril – die ik nog steeds niet heb gedragen – moest eindelijk eens afgesteld worden. Plus: ik had hem nog steeds niet betaald. Op naar Huizen dus! Mijn bril werd afgesteld en toen was het etenstijd. En laat nu net om de hoek van de opticien een van onze lievelingsrestaurants zitten… Dat werd dus even samen smullen van gamba’s, paling en eendenborst onder het genot van een drankje. Pratend over de dag, dingen die ons bezig houden en een huisje van onze dromen dat we toch wel volgend jaar hopen te betrekken.

‘s Avonds lagen we lekker op tijd in bed en was er één ding duidelijk: van deze dag hadden we allebei 300% genoten. Zo mogen er meer zijn!

PS Alle foto’s van de Apenheul vind je uiteraard op Flickr.