Het laatste hotel dat we bezochten lag een half uurtje buiten Såstaholm en was iets meer op de zakelijke markt gericht. En dat zagen we bij aankomst in de kamer. Of waren we gewoon verwend met de vorige kamers? Hoewel we ook hier weer een aparte slaap- en woonkamer hadden, had deze gewoon net iets minder sfeer. Zouden we dan eindelijk een minder leuk hotel hebben?

Nee, want toen we de dag daarop het hotel verlieten, had ook deze ons hart weer gestolen. De omgeving, met een meer direct achter het hotel, was super. Het diner was, volgens Ferry en hij is als ex-kok de kenner, het meest culinair en verrassend. Ik was verliefd op de eetzaal. Bij ‘thuiskomst’ in ons hotel ‘s avonds stond er champagne, fruit en chocolade klaar. Soms is een voorkeursbehandeling als journalist zo slecht nog niet. En het ontbijt was veruit het beste en het is ook niet onterecht dat ze daar ooit een prijs mee hadden gewonnen. Maar het meeste indruk maakte het hotel toch wel, toen mij ‘s ochtends na het ontbijt alles over de geschiedenis werd verteld.

Geschiedenis

In de vroegere jaren,van 1918 tot in de jaren ’70, deed dit hotel dienst als rusthuis voor gepensioneerden actrices, acteurs en andere mensen uit de showbizz. Hoewel ze aanvankelijk maar een paar weken zouden blijven, beviel het ze zo goed dat ze er vaak tot na hun dood bleven. Ter illustratie: toen het huis sloot in de jaren ’70 was de gemiddelde leeftijd van de bewoners 89 jaar!

Het huis was populair, het was één grote society plek. Het had ook de eerste auto van het dorp en op zondag gingen de bewoners per auto naar het station om de middagvoorstelling in het theater in Stockholm te bekijken. Andersom kwamen er weer veel Zweden naar het huis om een glimp op te vangen van hun idool.

Toen de huidige baas het slechte nieuws moest brengen dat het huis ging sluiten, lagen de bewoners smekend aan zijn voeten. Hun leven zou over zijn als ze daar werden weggehaald. Echte emotie of goed acteerwerk? Dat is bij deze mensen altijd maar de vraag.

Themahotel

Het theater/tv/toneel-thema werd door het hele hotel doorgevoerd. Elke kamer was vernoemd naar een van de bewoners. En in de kamer vond je persoonlijke eigendommen. Bij ons een oude camera en een LP aan de muur. Op je kamer kon je ook meer lezen over de bewuste bewoner en de regels waar de bewoners zich aan moesten houden lagen voor je klaar (zo moesten ze bij aankomst minimaal zes nieuwe, schone onderbroeken meenemen). De rode loper lag op de trap voor je klaar en in de kelder waren ze een heuse kleedkamer aan het bouwen, waar je kostuums uit die tijd aan kunt trekken. Om vervolgens met behulp van de Playstation een act op te voeren op het podium. Geweldig!

Erg onder de indruk verlieten we ons laatste hotel. Wetende dat als we weer in Zweden zouden zijn, we er ook nog een logeeradres in Göteborg bij hadden (van dezelfde eigenaar).