Stel zoekt nog steeds huis. En ik had weer een leuk huisje gespot op Funda, Ferry zag er ook wel wat in. Om 15.00 uur stonden we dan ook, volgens afspraak met de makelaar, voor het huis. Een speelse, lichte woning met een gigantische glaspui aan de achterkant en een vide.

Missend daglicht

Het eerste dat me opvalt als we binnenlopen is dat het voor zo donker is. De eethoek staat bij twee ramen, maar hoewel het middag is en het ook nog eens zoning is, komt er weinig licht binnen. Dat wordt dineren bij lamplicht. Tegenvaller, gezien het feit dat de andere kant van de woning een grote glaspui is en er toch veel licht binnenvalt.

Lege koelkast

We lopen door naar de keuken. De keuken waar we onze twijfels over hebben, omdat hij midden in de woning is geplaatst en niet superveel ruimte biedt. Toch lijkt hij in het echt groter dan op de foto. De makelaar toont trots de vaatwasmachine, en ook de koelkast. Deze is, op een pak sap na, leeg. “Goh zijn de bewoners al verhuisd?” We vragen eigenlijk altijd waarom de bewoners weg gaan, vinden we interessant. Het antwoord wordt al snel door de makelaar gegeven: de huidige bewoonster is de week daarvoor onverwacht overleden op 50-jarige leeftijd. Oeps, die had ik niet verwacht.

Te persoonlijk

En als je dan to do-briefjes ziet hangen in de keuken wordt het wel persoonlijk. Ik snap dat een huis er bewoonbaar uit moet zien om te verkopen, maar in dit geval vond ik dit te persoonlijk, wetende dat die mevrouw dood is.

Eerste verdieping: puntenscorende vide

De glazen pui en de ruimte in de woonkamer spreken wel aan en we verplaatsen ons naar de eerste verdieping. Ook hier is de kamer aan de voorkant weer donker. De badkamer is geheel inpandig, wat we eigenlijk een klein nadeel vinden, maar de open werkruimte op de vide scoort.

Tweede verdieping: bummer

Een ruimte die groot genoeg is om twee kamers van te maken – je weet nooit in de toekomst. Althans dat dachten we, maar dit blijkt niet realiseerbaar. Bummer! De slaapkamer ziet er ook uit of er gisteren nog iemand uit bed is gestapt, maar dat kan helemaal niet… Creepy, wel een beetje!

Te kleine tuin

Dan maar naar de tuin. Dus weer via de wel heel mooie trap naar beneden. De tuin ligt op het zuiden en de zon is aangenaam aanwezig, alleen de tuin is zo klein.

We verlaten het pand en weten beiden dat het hem niet wordt. Het lichtgebrek, de te kleine tuin en dan het vele werk dat er nog in gaat zitten waar ik het hier niet eens over hebben gehad. De zoektocht gaat verder!