Via een wederom bergachtig gebied (met helaas weinig stopplekken, dus geen foto’s van deze omgeving) rijden we Las Vegas aan. Al van veraf herken ik de Stratosphere Tower, en ik krijg een beetje kriebels in mijn buik. Kan Las Vegas de belofte waarmaken?

Hotelkeuze

In een sliert van auto’s rijden we aan de rand van Las Vegas. We zien hotel New York-New York, omringd door een achtbaan. We zien de pyramide van het Luxor en al snel duikt ook de Mirage op, het hotel waar wij zullen verblijven. Een keuze maken uit alle hotels was niet makkelijk. Wel viel het Bellagio meteen af. Te duur, zeker als je bedenkt dat we op zaterdag aankomen. En zaterdagavonden zijn twee keer zo duur als andere avonden. We hadden in elk geval een wens: aan de Strip. En dat is gelukt met de Mirage.

Op en top weelde

We parkeren de auto. Na ja, parkeren. We zetten hem voor de deur en de rest doen de ‘parkeerwachters’. De luggage guy pakt onze koffers aan en zal ze naar de kamer brengen. We checken in. Dat duurt even, want met ons zijn er nog heel veel mensen aangekomen. We krijgen een kamer op de 25e verdieping, maar die vinden is zo makkelijk nog niet. Het hotel is net een stad en al snel zijn we verdwaald, ondanks de bordjes. Gelukkig vinden we uiteindelijk de lift naar onze kamer. Een kamer die ook een overdaad aan weelde is. Een mega-kingsize bed, een bubbelbad en een flatscreen waar je nee tegen zegt.

Het zwembad

Dat is ons volgende doel. Maar als we de tassen open doen, blijkt dat er iets is gaan lekken. Dat wordt dus eerst kleding wassen. Zal je net zien: de jurk die ik vanavond aan wilde doen… Maar goed, niet alle kleding zit onder: het had erger gekund. Na voor wasvrouw- en meneer te hebben gespeeld pakken we de lift naar het zwembad. Een zwembad dat in niets te vergelijken is met die van gisteren. Het is een groot paradijs vol palmbomen, harde muziek, blonde vrouwen en macho mannen. We vinden een plekje in de zon, halen wat te drinken en nemen een duik in het bad. Na ja, het deel waar wij liggen dan. Even een uurtje genieten, even mijn voorkant aan de zon bloot stellen, want dat gebeurt in de auto niet.

The Strip verkennen

En dan is het tijd om ons om te kleden en The Strip te verkennen. Lopend, op weg naar hotel New York-New York, waar we een voorstelling van Cirque du Soleil zullen bijwonen. Een taxi was misschien (gezien de tijdsdruk) een handigere optie geweest. Maar niet vandaag. Er is een boksgala in de MGM en het verkeer staat dodelijk vast. Dus we lopen langs Ceasar Palace, Paris, Bellagio en alle andere bekende hotels. Hoewel het nog licht is, zie je al meteen dat het een neon-stad is. En al die mensen, waar komen ze vandaan?

Quick dinner

Na het ophalen van de kaartjes voor de voorstelling gaan we snel wat eten in hotel New York-New York. Ook dit hotel is te bizar voor worden. Er is een Vrijheidsbeeld en buiten vind je de Brooklyn Bridge. Binnen zijn diverse wijken nagemaakt en uiteraard mag een Starbucks hier niet missen. Ook Times Square vind je hier. En wij? Wij gaan lekker in een Ierse pub eten. En helaas een beetje gehaast, want Zumanit wacht op ons. Bijna zonde van het goede diner!

Sensueel Cirque du Soleil

Bij het boeken van de voorstelling hadden we keuze uit meerdere optredens. Die van de Beatles viel af, daar hadden we het minst mee. Toen was het ineminemutte en ik denk dat het deze uiteindelijk werd omdat het in New York-New York was. De stad die ons hart twee jaar geleden veroverde. Maar de gekozen show, Zumanity, was wel meteen de erotische variant, de 18+ versie. Naakte mensen op het podium, die elkaar onzedelijk betasten en af en toe aflikten. En toch werd het niet ordinair. De voorstelling neemt je mee door verschillende facetten van liefde & lust. Van ontluikende liefdes en homoseks, van twee vechtende mannen om een vrouw tot zelfseks en SM. Klinkt bizar, is het niet? Soms was het dat ook. En net als je denkt ‘Oeh, wat volgt er? Gaat dit niet net iets te ver?’ kwam er een komische act tussendoor. Hilarisch! Helemaal wanneer het publiek er bij werd betrokken. En wat was ik blij dat we niet op rij 1 zaten.

Na de voorstelling liepen we door neon-Vegas terug naar het hotel. Enigszins vroeg, maar morgen gaat de wekker om 04.30 uur. We gaan een heli-vlucht maken de Grand Canyon in. Ik verheug me er enorm op, maar stiekem vind ik het ook doodeng.