Datum: 5 november. Locatie: trein die Amsterdam Centraal binnenrijdt. Zoals gewoonlijk ben ik aan het Twitteren, om mijn tijd door te komen. Passagiers stappen één voor één in. En ineens klap ik 11 jaar terug in de tijd en ben ik weer dat meisje van 17.

Eerste kennismaking

17 was ik toen ik mijn eerste echte vriendje kreeg. Oké, het was het tweede vriendje dat ik mee naar huis nam, maar de eerste ‘dumpte’ me al na drie weken. Vriendje M. zou langer blijven. Lang genoeg om zijn eerste kennismaking met mijn ouders goed te maken. Hij hing namelijk kotsend over de wc (na afloop van mijn verjaardagsfeestje) toen mijn ouders thuiskwamen. Gelukkig zijn mijn ouders ook jong geweest en houden ze zelf ook nog steeds van een drankje. Of twee, of drie, of… Lees verder

Teneinde gelijke kansen te creëren gezien hun verschil in leeftijd, is de jongere partner bij vooroverlijden van de oudere partner aan diens nalatenschap verschuldigd een som in contanten ter grootte van een breukdeel van de helft van het verbleven vermogen van welke breuk de teller wordt gevormd door het verschil tussen de voor partijen geldende leeftijdsfactoren als bedoeld in artikel 5 van het uitvoeringsbesluit succesiewet 1956, en de noemer door de som van de bedoelde leeftijdsfactoren, gerekend naar de datum van het passeren van de akte.

Romantisch he, zo’n samenlevingscontract?

Dat was het eerste wat ik dacht toen het concept gisteren op de deurmat viel (en het tweede wat ik dacht is ‘Mag het in godsnaam in Jip en Janneke-taal?’). Niet dat ik me er echt iets heel romantisch bij had voorgesteld. Dat werd me al wel duidelijk tijdens het gesprek dat we vorige week met de notaris hadden. Lees verder

Vorig jaar stuurde ruim 90% van de Nederlanders nog kerstkaarten. Ik was een van hen. Ik opende mijn adresboek, zocht alle familieleden op en daarna vrienden en kennissen. Een stuk of 40 kaarten (en twee avonden!) later waren alle kaarten geschreven en deed Ferry ze in de brievenbus.

Dit jaar sta ik voor een dilemma: wel of geen kerstkaarten? We zitten in een drukke tijd van verbouwen en in januari gaan de verhuiskaartjes eruit (en nee, ik ga dus niet mijn verhuiskaart eerder versturen, wat anders een serieuze optie was geweest, het combineren, maar dat wordt hem niet). Ook dan ben ik dus twee avonden zoet. Moet ik dan in december ook twee avonden spenderen aan kerstkaarten, terwijl ik dan liever koffie zit terwijl Ferry aan het klussen is? (ja, ik vrees dat ik weinig mag doen van hem) Lees verder

Dank je wel Twitter, dank je wel dat ik weer aan het werk word gezet. Gisteren werd ik door mede-Twitteraar Rianna gewezen op iets dat Day Zero Project heet. Wat het inhoudt? Je stelt 101 doelen voor jezelf (van lekker gek tot serieus) en die voltooi je in 1001 dagen. En tja, als lijstjesgek ging ik dus meteen aan de slag. Maar 101 doelen bleek best veel, gelukkig gaf @agaatt me het laatste zetje en vulde mijn lijst met ca. 10 doelen aan. Volg vanaf vandaag (tot dinsdag 31 juli 2012) dus mijn Day Zero Project hier.

Day Zero Project-gerelateerde doelen

1. Verzin 101 doelen voor dit project
2. Doe € 1,- per behaald doel in een spaarvarken
3. Besteed het totaalbedrag overgehouden aan de voltooide doelen volledig aan jezelf
4. Geef een feestje zodra je alle doelen hebt behaald
5. Blog over ieder doel op deze lijst (zowel over de uitvoering als de voltooiing) Lees verder

Ik ben een hobbymuts. Bedenk het zo gek niet, of ik heb er een hobby van gemaakt. Ooit maakte ik sieraden en ik had zelfs met een vriendinnetje een webshop. Daarna kwam de liefde voor stofjes en maakte ik speelkleden en kussentjes, en schattige make-up tasjes. Maar uiteindelijk beland alles dan weer in de kast…

Omslachtig

Niet alleen omdat ik iemand ben die snel ergens op uitgekeken raakt. Maar ook omdat we gewoon ruimtegebrek hebben. Met de naaimachine aan de gang is leuk, maar ik moet alles vanuit de kleine slaapkamer en de box naar de woonkamer brengen om aan de gang te gaan. Uitzoeken wat ik nodig heb, klaar leggen en er is een half uur voorbij. Het opruimen kost vaak nog meer tijd. Bedenkend dat ik dan knutsel aan de eetkamertafel, betekent ook dat ik het dan altijd direct moet opruimen. Ik kan het geen dagje laten liggen, want waar gaan we dan eten? Lees verder