Zo’n laatste dag van het jaar, het blijft apart. Over een paar uur verlaten we 2009 en begint 2010. Gedag zeggen tegen 2009: aan de ene kant doe ik het met liefde, aan de andere kant bracht het me veel goed. Wil ik dat wel gedag zeggen?

Of ik heb gewerkt vandaag? Ik was aanwezig en daarmee is alles gezegd. Van de normaal 300 aanwezigen in het pand, waren het er nu misschien 50. En op onze etage was het uitgestorven. Zo uitgestorven dat ik er haast down van werd en er niets uit mijn handen kwam. Om 15.00 uur verliet ik dan ook met toestemming van de baas het pand.

Tienerherinneringen

Lopend van het station naar huis, zo’n uur later, snoof ik de geur van vuurwerk op. In een keer was ik weer die tiener. Lees verder

Er is veel dat ik van mijn vader vind. Zo is hij bijvoorbeeld een zakenman in hart en nieren. En niet zomaar één, hij is een verdomd goede zakenman. Het is al ruim 30 jaar geleden dat hij Vos samen met zijn compagnon overnam van zijn toenmalige baas en hoe ouder ik werd, hoe meer ik zijn zakelijke kant ben gaan waarderen.

Oké, hij heeft soms rare ideeën, ideeën waarvan andere denken: “Bert, zou je dat nu wel doen?” Maar zo eigenwijs als ik ben, heb ik dat niet van een vreemde. En mijn vader doet dus gewoon, nadat hij zijn compagnon aan zijn zijde heeft gekregen. Zo ook rond 1992/1993 (pap, corrigeer me vooral als de jaartallen niet kloppen). Mijn vader vond dat het tijd was voor een extra inkomstenbron: hij wilde vuurwerk gaan verkopen. Lees verder

Eind 2009: de tijdschriften staan vol horoscopen voor 2010. Wat brengt het nieuwe jaar jou op het gebied van liefde, vriendschappen en werk? Voor ik me daarmee ga bezighouden blik ik eerst even terug op 2009.

Laura & de liefde

Dat relatie een werkwoord is ben ik na bijna negen jaar met Ferry wel achter. Onze relatie kende dalen, maar ook heel veel toppen. 2008 was geen topjaar, maar alles wat mis ging in dat jaar – en damn, wat vielen er veel kwartjes – pakten we aan in 2009. De liefde bloeide! En diezelfde liefde bekroonden we na 7,5 jaar samenwonen dan eindelijk met een koophuis. 11 december kregen we de sleutel! Ferry zal echter niet snel door zijn knieën gaan, verwacht nog geen bruiloft. Wel zijn we inmiddels in het bezit van Lees verder

Een werkkamer hebben we in ons appartement nooit gehad. De tweede slaapkamer was lange tijd een rommelhok. Een combi van kledingkast, wasmanden, droger en bureau. Tot we besloten laptops te nemen en de tweede slaapkamer enkel te gebruiken als was/kledinghok. Maar toen kreeg Laura hobby’s…

Ik ging sieraden maken en had dozen vol kralen. Toen die hobby op een laag pitje stond, schafte ik een naaimachine aan. Met vlagen naaide ik veel en met succes ook. Maar elke keer alles uit die kamer naar de woonkamer sleuren en dan een uur later weer op te moeten ruimen omdat er ook gegeten moet worden aan die tafel… Niet ideaal! En dus verheugde ik me enorm op eindelijk een werkkamer.

Lees verder

Toen wij eerder dit jaar weer eens aan onze huizenjacht begonnen (ja, we hebben vaker op het punt gestaan een huis te kopen), was er één ding duidelijk: we wilden een ruime keuken, met veel licht en het liefst niet inpandig. Dat waren enkel de eisen aan de ruimte. Daarbij hadden we ook eisen aan de inrichting. Na ja, we? Ferry met name. Niet zo gek als je 8 jaar kok bent geweest ook.

En een droomkeuken is duur, dat is algemeen bekend. En ons huis was ook duurder dan we in eerste instantie wilde. Dus moesten we op het budget letten. En kun je dan wel de keuken van je dromen kopen? Dat gingen we uitzoeken op die bewuste zaterdag begin september. Het huis zou alleen ons huis kunnen worden, als we onze droomkeuken er in konden zetten… Lees verder