Reacties op: Controlfreak over de top

Door: Ri

Ri — Fri, 25 Dec 2009 12:49:33 +0000

@Laura: geniet van de ratio. Voor je het weet neemt de emotie het weer over.

Kris heeft wel gelijk, over het wijntje. Dat is voor mij ook een rustmomentje. Even zitten. Even niets. Kaarsje aan en glaasje erbij. Heb dan, als ik zin heb, ook altijd goede gesprekken.

Wat doe jij om te ontspannen?

Door: Laura

Laura — Wed, 23 Dec 2009 22:10:38 +0000

@ kris: wijn drink ik niet en het bad (die we alleen in het nieuwe huis hebben) staat in de steigers Wij hebben ook pas de huur op de dag van sleuteloverdracht opgezegd. Want stel je voor dat het inderdaad afbrandt en de koop gaat niet door. Dan moet je ook nog eens uit dit huis. Hoezo doemdenken? En gelukkig geniet ik ook, zeker als ik in het huis ben! Van de zijlijn is het moeilijker.

Door: Kris

Kris — Wed, 23 Dec 2009 22:08:35 +0000

Ah, ook hier helemaal herkenbaar! Hoewel alles rond is, zit ik nog steeds te wachten op een telefoontje dat alles niet doorgaat. Hier nog 16 dagen voor we alles tekenen en de gekste dingen schieten door mijn hoofd. Het huis zou namelijk wel eens af kunnen branden voor we er wonen. Vriendlief zou wel eens zijn nek kunnen breken nu hij met dit weer naar zijn werk moet fietsen. Buiten een stresskip ben ik een ontzettende doemdenker en ik zie het allemaal nog niet gebeuren. Ook de geldstress viert hoogtij. Ik ben namelijk iemand die het liefst zo veel mogelijk spaart en een groot deel van mijn spaargeld gaat zo het huis in.

Mijn oplossing: Een warm bad, een goed boed en af en toe een glas wijn. We kunnen elkaar wel voor de gek houden, maar die stress die blijft. We kunnen er alleen zo goed mogelijk mee om proberen te gaan.

Hoop dat je snel lekker kan gaan genieten. Het is je enorm gegund!

Door: Rianne

Rianne — Tue, 22 Dec 2009 20:50:36 +0000

Ik herken het helemaal!! Ik ben ook zo’n controlfreak en gelukkig heb ik ook een vriend die mij redelijk in toom kan houden, maar het klinkt echt zó herkenbaar!
Het komt allemaal goed Geniet van jullie droompaleis!

Door: Borg

Borg — Tue, 22 Dec 2009 19:23:22 +0000

Verhuizen/verbouwen staat niet voor niets in de stress top drie (of top vijf). Er moet zoveel geregeld worden en je bent van zoveel partijen afhankelijk. Ik woon inmiddels in mijn tweede koophuis en maakte me beide keren op zich niet zo heel erg druk over de financiële aspecten behalve dan dat ik niet kon wachten totdat de koper van mijn 1e appartement de stukken bij de notaris had getekend. Ik was zo bang dat er een kink in de kabel zou komen en ik opeens met twee huizen zou zitten. Nee, het is een stuk gemakkelijker als je alles in eigen handen kunt houden (maar ook dat is vermoeiend!).

Door: Laura

Laura — Tue, 22 Dec 2009 16:45:51 +0000

Ook die laatste is herkenbaar, al moet ik er nu nog niet aan denken. Wie dan komt, wie dan zorgt. We kunnen nog een stap terug doen, maar we zullen ook nog een stap in salaris groeien, als het goed is. En: je kan bij wijze van morgen dood zijn en ik wil nu genieten.

Daar sprak mijn ratio, merk je het?

Door: Ri

Ri — Tue, 22 Dec 2009 16:42:15 +0000

Heel herkenbaar. Wij kochten nieuwbouw en tussen onze 11 december en 23 januari zat maar liefst 1,5 jaar (15 juli 2005 en 30 december 2006). Stressen! Heel regelmatig moest ik gerust gesteld worden met Excel-sheets met berekeningen dat het heus financieel uit zou kunnen. Achteraf stressen om niets. We wonen prachtig en kunnen het absoluut betalen.

En dan heb je deze stress overleefd, kom je op het volgende punt in je leven. Wil je een kind en zo ja, kan je het je veroorloven? En nee, ik geloof er niets van dat kinderen alleen liefde nodig hebben… Maar belangrijk is het wel natuurlijk. Gelukkig kan ik deze stress nog even voor mij uitschuiven. Wil eerst nog wat dingen voor mezelf geregeld hebben. Al steek deze ‘stress’ wel af en toe de kop op. So who am I kidding…?