En dan bedenk je je op een doordeweekse dinsdag dat je een maand in je nieuwe huis woont. Je droompaleis waar je in september verliefd op werd. Het droompaleis dat je wederhelft zo hard onder handen nam. Het droompaleis waar je toekomst zich af zal spelen…

Hoewel een maand nog betrekkelijk kort is (en het voor mij als drie weken voelt, want ik ben natuurlijk nog een week naar Suriname geweest), voelt het alsof het nooit anders is geweest. De flat hebben we geen seconde gemist, ik ben geen een keer verkeerd uitgestapt op het station en ik kan de weg naar huis prima vinden. Oké, behalve maandag, toen ik de verkeerde afslag nam op de snelweg.

Afgelopen zaterdag luidden wij onze toekomst aan de *****weg in met twee housewarmingparty’s. Op zaterdag voor familie & aanhang, op zondag voor vrienden en collega’s. Trots showde ik ons droompaleis, door vele ook wel ‘kast van een huis’ genoemd. Trots showde ik al het werk dat Ferry in de voorliggende weken had verricht. Het huis is daardoor 10x mooier geworden dan we in ons hoofd hadden. Wat ben ik blij met mijn klusser/doorzetter!

Nog blijer ben ik met alle luxe waar ik elke dag van geniet. Van een schamele huur na een toch wel aardige hypotheek was voor mij even slikken. “Ferry, er valt straks wel een stukje luxe weg, niet meer met geld kunnen smijten, nadenken over aankopen.” “Laura, kijk nu wat een luxe je er voor terug krijgt.” En natuurlijk had hij gelijk. Ik geniet intens van onze badderavondjes, met bier, tompoucen en chips erbij. Lekkere combinatie he? Mijn lieve voetjes zijn dol op de vloerverwarming als ik weer eens om 6.00 uur in de kou uit bed moet. En ‘s avonds hebben we een tijdwinst van minimaal een half uur door de geweldige vaatwasser. Ik voel me koning te rijk in mijn supermooie werkkamer.

Of ik een 100% gelukkig mens ben? Ja! Al blijven er altijd wensen. Die mooie tuinset en ligstoelen waar we volgende week voor op pad gaan. Die mooie gordijnen die nu nog iets te duur zijn. En tot slot, de grootste wens, een klein puppy’tje dat om onze benen heen dartelt. Maar daarover later meer. We kunnen niet alles tegelijk.