Een dozijn aan strings en sokken. De koelste zomerjurkjes die ik heb (want 36 graden). Korte, soepelvallende broeken, voor o.a. een heel lange vlucht naar Bangkok. Mijn paspoort. Een leger aan t-shirtjes, die ik te weinig mee had in zweterig Suriname. Maar er is meer…
Normaliter begin ik twee weken voor vakantie met spullen pakken. Niet alleen omdat het een stukje voorpret is, maar ook omdat ik dan niet per ongeluk één dag voor vertrek net dat ene jurkje in de was heb zitten die ik mee had willen nemen. Bij Suriname deed ik dat niet. De verhuizing net daarvoor en het feit dat ik daarna alleen ‘s avonds wilde bankhangen, zorgde ervoor dat ik pas één dag van tevoren mijn koffer ging pakken. Niet verstandig, want ik vergat echt de helft. Dat zou me dit keer niet gebeuren, bedacht ik me. En dus begon ik afgelopen weekend met klaarleggen van mijn spullen. Langzaam wordt de berg op de logeerkamer groter. Mijn blik werpend op de koffer vraag ik me af of het er allemaal inpast…
Wi-wa-wonderrijst
Na het debacle met mijn camera in Suriname besloot ik niet naar Thailand te gaan zonder rijst. Zal wel tussen mijn oren zitten hoor, maar dan heb ik in elk geval weer voorzorgsmaatregelen genomen. Even negerend dat ik dat vorige keer ook als enige had gedaan en ook als enige problemen had. Anyway, ik kocht drie pakken rijst in de supermarkt en maakte er mooie stoffen hoesjes omheen. Die gaan mee! Just in case.
Reservecamera
Helemaal blij was ik overigens toen ik mijn camera ter reparatie wegbracht en uit onderzoek bleek dat er geen schade was gevonden. Iets minder blij was ik toen hij vorige week zondag opeens weer bleef hangen. Weliswaar bij de laatste foto voordat de batterij op was. Maar wel weer met die ellendige strepen. Inmiddels heb ik ruim 300 foto’s geklikt zonder problemen, maar ik blijf het tricky vinden. Geld voor een reservebody kan ik echter niet even uit mijn mouw schudden. Dus deed ik een oproep op Twitter, aan mijn 1.133 volgers. Wie oh wie had een reservebody die ik een week mocht lenen? Onze grote vriend @alffen reageerde. Inmiddels ligt zijn Canon EOS 450D bij de spullen. Hopelijk heb ik hem niet nodig, maar mocht er toch wat gebeuren, dan kan ik in elk geval doorschieten. Just in case!
Soepstengels en manna
Vroeger was het standaard bagage voor me: iets te knabbelen voor als ik niets lekkers kon vinden in het land van bestemming. Bij privéreizen neem ik het nu nooit meer mee. Tegenwoordig zijn er genoeg eettentjes te vinden waar ik wel kan eten. Op persreis heb ik de eetgelegenheden echter niet voor het kiezen. En dus neem ik wat te knabbelen mee, voor het geval ik bijna om val van de honger. Wat in Suriname niet is gebeurd overigens. Wel werd ik een keer wagenziek (altijd op lege maag) en kwam het zodoende ook van pas. Net als de camera: just in case.
Las Vegas-jurk
September 2009: in Las Vegas kom ik de perfecte lange jurk tegen. Bijna € 80,-, maar ik ben verkocht. Verliefd (op de jurk) kijk ik Ferry aan. Hij trekt de creditcard uit zijn portemonnee. Schrikt weliswaar als blijkt dat de VAT (Amerikaanse BTW) er nog bij op komt, maar rekent toch af. Ik ben in de zevende hemel. Maar eenmaal in Nederland kan ik hem niet meer aan. Te koud! Zou het nu dan wel weer kunnen?
Nieuwe bikini
Ik had al heel lang een bon liggen van Livera, en twee weken geleden besloot ik die te verzilveren. Met nieuwe zomerse lingerie. Uiteindelijk kwam ik thuis met lingerie én nieuwe bikini. Ja sorry, ik had net die ochtend gehoord dat ik naar Thailand mocht, dan heb je toch een nieuwe bikini nodig? En mijn andere was al weer drie jaar oud. Drie jaar, oud he? Mocht wel, want hij was ruim € 100,-. Ook al zo’n ding waar ik verliefd op werd. Maar nu heb ik een nieuwe. Of ik hem zal dragen weet ik, gezien het inmiddels drukke programma, niet. Maar ik heb hem in elk geval mee: just in case.
En zo is mijn koffer straks gevuld met allemaal just in case-zaken. En dan twijfel ik nog tussen mijn nieuwe (blaren!) of oude pumps. En die laarzen moeten toch eigenlijk ook wel mee. Evenals mijn slippers. Dillema’s! Zal je zien dat ik wederom weer de belangrijke dingen vergeet, zoals mijn tandenborstel.
maart 18th, 2010 op 08:57
Ik hoef het jou waarschijnlijk als ervaren reiziger niet te melden, maar vergeet niet iets warms mee te nemen want op de vluchten naar Thailand heb ik het meestal ijskoud in het vliegtuig. Aangezien je het overgrote deel in het donker vliegt (lees: ‘s nachts) is dus iets extra warms niet zo’n gek idee… just in case.
En verder moet je het lekker op je af laten komen allemaal. Ben zo benieuwd hoe je het gaat vinden, al zal het qua programma niet het typische toeristen tripje worden. Dat type reis moet je maar snel met Fer gaan maken want believe me, als je er eenmaal geweest bent, ben je verliefd op het land.
Ik wens je een hele fijne reis en ben razenbenieuwd naar je verhalen en foto
maart 18th, 2010 op 08:58
… toen ging er iets mis en werd mn bericht al verstuurd. Maar ik wilde dus zeggen dat ik niet alleen nieuwsgierig ben naar 1 foto, maar naar als je foto’s, maar dat mag duidelijk zijn.
Sawasdee!!!!
maart 18th, 2010 op 09:09
@ marianne: voor ik wegga komt er waarschijnlijk nog een blog over wat ik allemaal ga doen
maart 18th, 2010 op 10:35
Die laarzen zou ik thuislaten!
Ik heb daar 6 weken lang alleen op teva’s rondgelopen…
maart 18th, 2010 op 10:37
Zo met het zonnetje dat hier de kamer binnenkomt en een zomers muziekje op, word ik helemaal enthousiast en gelukkig van je blogje. Je heel veel plezier wensen lijkt me volstrekt overbodig. Ik kijk uit naar je verhalen en foto’s en ga proberen niet al te groen van jaloezie te worden als ik ze zie.
maart 18th, 2010 op 11:50
@ puck: maar jij ging op vakantie en ik heb ook officiële (feestelijke) gelegenheden waarin ik me opperbest moet aankleden, met bijpassende schoenen natuurlijk.
maart 18th, 2010 op 12:24
Laura gaat op reis naar Azië en neemt mee….. rijst. Uhm, okay?
maart 18th, 2010 op 12:30
@ ri: LOL ja, ik moet het wel op de goede manier verpakt hebben wil het werken
In de jungle hadden we kleine lodges waarbij je je camera los in een ton rijst kon leggen zonder dat ‘ie vervolgens weg zou zijn. In grote hotels gaat dat niet lukken. Kan een pak rijst kopen, maar waar doe ik het dan in? Dus nu zakjes gecreëerd die ik er omheen kan leggen. Slim toch?
maart 18th, 2010 op 13:09
Hele goeie reis enne…. maak heel veel mooie foto’s!!
maart 18th, 2010 op 14:30
Wow zover van te voren inpakken kan ik echt niet.
Ik maak wel altijd een lijst en aan de hand daarvan kijk ik of ik alles in huis heb wat mee moet.
maart 18th, 2010 op 14:43
Heerlijk dat inpakken van je koffer!
En al zijn het alleen maar de belangrijkste spullen, alles is daar cheap! Vergeet niet te onderhandelen 
Ik hoop dat je alles er in krijgt!
maart 18th, 2010 op 14:49
@ joyce: ik vrees dat ik geen tijd heb om te shoppen, het is en blijft een werkreis met een druk programma
maart 18th, 2010 op 17:37
Volgens mij heb jij een koffer dat zo groot is dat je er zelf zo ongeveer in past!!! Maar gelijk heb je hoor, dat je alles goed voorbereidt. Ik wens je in ieder geval heel veel plezier op je reis!!!
Grtz Serena
maart 18th, 2010 op 20:35
Het enige goede antwoord op de titel van je blog is natuurlijk: “Mijn DNA”. (Want weet je wel hoe zeer ik toe ben aan een beetje zon?!) Desondanks: Enjoy! Je DNA blijft wel hier en wacht met smart op de mooie plaatjes.
(Oh, en chapeau voor @alffen voor het uitlenen van zijn camerabody. Grote klasse, super lief!)
maart 18th, 2010 op 21:47
@Agaatt Je kent me wel niet, maar ik stel mijn body graag ter beschikking hoor
. Goeie reis Laura. Als er dan toch rijst bij mijn camera komt, heb ik er graag pindasaus bij.
maart 18th, 2010 op 21:51
@Alffen: Ik vind je grappig! Oprecht!
maart 18th, 2010 op 21:56
@Agaat ik vin jou ook liev
.
maart 18th, 2010 op 22:07
@ rob en agaat: ik ga jullie wel koppelen op de Twitter-barbeknoei-tuinwarming
maart 18th, 2010 op 22:46
Haal leeg die koffer, Laura. Alleen dat meenemen wat strikt noodzakelijk is voor de eerste dagen. Kleding in Bangkok kost geen drol, dus alles wat je daar aantrekt, daar kopen. Hangt er in de kast thuis na de perstrip het nodige nieuw
maart 18th, 2010 op 22:50
@ herrez: leuk bedacht, maar denk je dat ik tijd heb om te shoppen daar? Heb mijn definitieve reisprogramma gezien. Dat wordt hem niet! (en ik ben blut, hoe goedkoop ook)
maart 18th, 2010 op 22:54
Hoeveel tijd heb je nodig? Nee, bij blut zijn is het ontbrekende geld een probleem, hoe goedkoop ook.
Veel (werk)plezier!