Nee, ik ben nog niet thuis. Zondag pas. Maar soms zou ik willen – hoe leuk en mooi het hier ook is – dat het al zondag is. Puur omdat ik Ferry mis.

Op Twitter plaatst hij foto’s van onze zalige tuin. Ik lees mee hoe hij geniet van het klussen in het zonnetje. Ik krijg een smsje van hem dat ‘ie het fijn vindt dat ik het naar mijn zin heb. Helemaal omdat ik vol zenuwen weg ging.

Maar stiekem denk ik: ik had hier met hem moeten zijn. Het was zijn droom! En nu maak ik zijn droom in mijn eentje waar. En wanneer ik dan op een bijzondere plek ben, mis ik hem aan mijn zij. Wordt het nog eens extra benadrukt.

Stiekem – onder het genieten – tel ik de dagen af. Zondag lig ik weer in zijn armen. Oost west, thuis best. Daar wint geen mooi Thailand het van!