Als ik een favo-dag van de reis mag noemen, dan is het denk ik toch wel de laatste dag. We zagen het echte Cambodja, nog niet doordropen met toeristen. En bovenal: ik kon er los gaan met mijn camera. Ik neem je mee naar het platteland even buiten Siem Reap.

Stofjes gescoord!

Direct toen ik het programma las, sprak deze dag me aan. Marktjes, eten bij locals, kleine dorpjes bezoeken en bovenal een floating village. Dingen die mij als muziek in de oren klinken en die dat ook waren. De eerste tussenstop was een markt in de buitenwijk van Siem Reap. Geen markt waar je je etenswaren wilt kopen, kan ik je vertellen. Maar wel een markt waar ik eindelijk stofjes trof. En waar ik geweldig straatbeeld vastlegde. Buiten de altijd door mij gewilde portretten.

Phum O

Na de markt gingen we door naar Phum O. Een dorpje dat weinig bezocht wordt door toeristen, eigenlijk enkel door het kleinschalige bedrijfje waar wij mee gingen. Kindjes wilden graag op een foto en liepen de hele wandeling met je mee. De terugweg (van dorp naar de lokale familie waar we gingen eten) deden we per brommer. Haar door mijn wind en genieten. 400%!

Over de floating village

En toen kwam het deel waar ik al de hele dag naar uitkeek: floating village Kampong Khleang. Rond Siem Reap heb je vier van deze dorpen, waarin de huizen of 10 meter hoge palen zijn gebouwd, omdat het in de regentijd ook werkelijk zo hoog komt. Dit dorp is het minst toeristische in de omgeving. Er zijn weliswaar veel boottochten over de rivier en naar het meer, maar het dorp wordt wederom maar weer door enkel deze lokale aanbieder bezocht.

Laura maakt de kinderen aan het huilen

We gaven de kinderen stroopwafels, en daar trekken ze leuke bekken bij. We bekeken een woning van binnen. Nog best groot kan ik je vertellen. Ik zette 1001 kinderen op de foto en liet ze stuk voor stuk ook weer de foto’s zien. Ik maakte ook kinderen aan het huilen, dat bleek mijn specialiteit die dag. Als ik in de buurt was van ukkies dan kwam er standaard gebler achteraan. Geen idee hoe ik het deed. Ik zie ze toch liever lachend!

Ik denk dat ik deze dag mijn meest geslaagde portretten heb gemaakt. En dat ik op deze manier onze reis (want dit was het laatste deel van het programma) op een geweldige manier heb afgesloten.