Op vrijdag deden we niet alleen de Angkor Wat aan, maar ook nog twee andere tempels. Stuk voor stuk indrukwekkend en steeds leuker om te fotograferen ook.

Onderweg van Angkor Wat naar Angkor Thom konden we het niet laten een tussenstop te maken bij een groot meer, waar vissers aan het werk waren. Hoge verwachtingen had ik toen ik er heen liep, maar eigenlijk was al dat bruine water best saai. Maar goed, ik heb in elk geval een mooie koe op de foto kunnen zetten.

Verdwalen in de tempel

Angkor Thom is immens groot, met meerdere tempels. Wij bezochten de Bayon-tempel, die maar liefst 49 torens heeft. Met tussendoor allemaal leuke doorkijkjes en op elke toren gezichten. Big Brother is watching you! Leuk weetje is dat Lees verder

Denk je aan Cambodja, dan denk je aan Angkor Wat. Naar zeggen het mooiste tempelcomplex in Zuidoost Azië. En als je dan toch in Cambodja bent…

Na een wederom korte nacht – ik was in dubio: airco aan en verkouden of airco uit en niet kunnen slapen van de warmte en dus ging hij aan/uit – zat ik wederom brak aan het ontbijt. Het lijkt bijna traditie te worden deze reis, te korte nachten. Maar goed, het had ‘s ochtend geregend en het was lekker koel. Ik zou me wel staande houden!

Over Angkor Wat

Angkor Wat is een hindoeistische tempel in de provincie Siem Reap. Het is het grootste religieuze bouwwerk ter wereld en een van de belangrijkste overblijfselen Lees verder

Het leek mij zo leuk, twee landen in een week. Maar nu het er op aan komt, weet ik niet of ik het zo leuk vind Thailand te verlaten. Het is zo’n mooi land en de mensen zijn zo leuk. Moet ik dat nu al missen?

Khun Apple

Daarbij betekent afscheid nemen van Thailand afscheid nemen van de gids. Van onze lieve Khun Apple, die altijd even zorgzaam was. Die er voor zorgde dat ik goed te eten kreeg: chicken, no curry, not spicy. Die bij elke stop zorgde voor opfrisdoekjes voor onze zweterige gezichten. Die de autoritjes voorzag van oer-Hollandse muziek: Jan Smit en Nick & Simon. Lees verder

Als we aankomen rijden, zie ik hordes mensen. Blegh toeristen, denk ik nog. Maar nee, hoor, het zijn allemaal Thai, die hun eigen land ontdekken. Oké, stiekem ook toeristen, maar dan wel een stuk fotogenieker.

Ik fleur er – na een korte nacht, en dus chagrijnig – in elk geval van op. Alleen tempels is gewoon niet mijn ding vrees ik. En dus ben ik blij dat er ook mensen in het spel zijn vandaag. Na eerst wat mensen in het aanliggende dorpje te hebben gegotografeerd, gaan we te voet naar het tempelcomplex.

Over Phanom Rung

Phanom Rung is net als het complex gisteren een ergernis uit de Khmer-tijd. Het complex staat op de UNESCO Werelderfgoedlijst en ligt in Phanom Rung Historical Park. Om de tempel te bereiken moet je heel wat trappen lopen en dat was me nu net niet verteld. Met die hitte is dat echt een aanslag op je lichaam. Respect voor medereisgenoot R. die als 67-jarige bijna naar boven sprint. Ik besluit het rustiger aan te doen. Kan ik meteen even wat plaatjes schieten. En dat is geen probleem, want iedereen – oké, op dat ene jochie na – wil graag op de foto.

Omgekeerde wereld

En dat niet alleen: ze willen mij – blonde haren, blauwe ogen – ook heel graag op de foto. Het liefst naast zichzelf. En dus ben ik vandaag een tiental keer zelf de klos als ‘model’. Lees verder

Nee, ik ben nog niet thuis. Zondag pas. Maar soms zou ik willen – hoe leuk en mooi het hier ook is – dat het al zondag is. Puur omdat ik Ferry mis.

Op Twitter plaatst hij foto’s van onze zalige tuin. Ik lees mee hoe hij geniet van het klussen in het zonnetje. Ik krijg een smsje van hem dat ‘ie het fijn vindt dat ik het naar mijn zin heb. Helemaal omdat ik vol zenuwen weg ging. Lees verder