Toen ik afgelopen weekend mijn verjaardagsuitnodiging de deur mailbox uitgooide, had ik me nog niet bedacht dat we geen barbecue in huis hadden. En als je dan een BBQ-verjaardagsparty geeft is dat toch wel een pre. Ferry en ik gingen dus op pad voor een barbecue eerder deze week en dit weekend probeerden we hem uit.

Barbecue van de overuren

Als we gaan shoppen vallen we somehow altijd voor het duurdere spul. Nooit een simpele barbecue. En misschien komt het door Ferry’s verleden als kok, maar hij heeft natuurlijk wel wat eisen. Een gasbarbecue is geen barbecue, aldus Ferry. Waarmee 90% van de buitenkeukens afvallen. Gelukkig, want die zijn nog veel duurder dan de barbecue waar we mee thuiskwamen. We kwamen thuis met de Weber One Touch. Een vernuftig systeem, in een mooie kleur: gebroken wit. Tja, Laura’s oog wil ook wat. Gelukkig had Ferry veel overuren gemaakt afgelopen maand…

Culinair menu

Na de aanschaf van de barbecue (en de vele dure accessoires) werden de weersverwachtingen voor het weekend steeds beter. We zouden eters krijgen. En ik had nog geen idee wat ik ze voor wilde zetten. Barbecue dus. Het toeval wil dat ons bezoek, twee Twitterdames (die ons verblijden met twee hele mooie tuinbakken!), daar ook nog eens gek op waren. Mooi! Lautje ging op zoek naar barbecuerecepten. Want nee, ik zet onze visite niet even een paar hamburgers en spareribs voor. Uiteindelijk werden het chililimoengarnalen, zalm in honing, tropische kipspiezen, Provençaalse rundspiezen, varkenshaas met spek, gemarineerde lamskotelet en tonijn-courgette-spiezen. En gevulde paprika. Culinair genoeg voor de dames, en hoewel ik aan het eind natuurlijk te veel gekocht bleek te hebben (as usual) ging het grootste gedeelte toch op. Onder het Twitteren door uiteraard, want dat blijft een gezamenlijke verslaving. Alleen 1.0-Ferry deed niet mij. Die was zo druk achter de Weber dat hij amper tijd had om te eten, laat staan te Twitteren.

Restjes-BBQ

Zondagochtend sliepen we uit, en dompelden ons daarna in de zon. Warmer dan zaterdag, maar helaas wel hier en daar een wolk. Lange broek aan, lange broek uit. Ik bleef bezig. Terwijl Ferry het geen moment koud had en daar in zijn zwembroek lag. Tot 16.00 uur. Toen kwamen Dennis en Debbie de restantjes met ons op eten. Daar ging de barbecue weer aan. Ferry heeft de smaak te pakken. Niets geen barbeknoeien, gewoon superlekker barbecueën. De restjes gingen helaas sneller dan verwacht…

De zomer en haar nadelen

Nadat Dennis en Debbie met de kleine Joy waren vertrokken, warmden we ons op in bad. Het koelde buiten toch opeens verschrikkelijk af. In bad besefte ik me dat het zomerseizoen voor mij nu wel is begonnen. De aftrap van het barbecueseizoen is geweest. Maar vandaag besefte ik me dat dat niet alleen zijn voordelen heeft. Ik word geconfronteerd met die kleine zwembandjes van mezelf als ik mijn bikini aan heb. Ik zie overal afschuwelijk witte benen (inclusief die van mezelf). Er zijn klaarblijkelijk nog steeds mannen die denken dat Jezus-sandalen met sokken wél kunnen. Relaties gaan weer bij de vleet uit, omdat men zomerkriebels krijgt. Omdat we nog geen hor hebben (in bestelling), zit ‘s avonds het huis vol vliegjes.

Ik stop mijn kop in het zand, bekijk de wereld van achter mijn zonnige zonnebril en vergeet alle nadelen van de zomer. Zomer is leuk. Barbecueën is leuk. Ferry, wanneer weer?