Met het risico dat ik mensen op het hart trap, die bijvoorbeeld geen moeder meer hebben, zeg ik toch maar een keer echt wat ik vind. Ik vind moederdag (en ook vaderdag) de meest stomme en bovenal commerciële onzin die er is. Ik heb die ene dag in het jaar nl. niet nodig om mijn moeder te laten weten dat ik haar bijzonder vindt.
Vandaag volgde ik mijn timeline op Twitter zo nu en dan (tussen alle drukte door) en het viel me op hoeveel waarde er wordt gehecht aan een dag als Moederdag. Hoeveel moeders teleurgesteld waren als dochter/zoonlief (volwassen en wel) slechts een smsje stuurde of belde. Zo las ik ook een verhaal van iemand (ze leest mee op deze blog, maar gebruik hem toch even) dat dit de enige dag is dat haar broers wat aan haar moeder geven. Ik zou er als moeder niet eens meer blij mee zijn, het wordt naar mijn idee dan gedaan omdat het moet/hoort en niet omdat ze het zo graag willen.
Het is dat ik vandaag wat bij mijn ouders op wilde halen, maar anders zou mijn moeder ook heel erg teleurgesteld kunnen zijn, ik had haar namelijk niet eens gesmst of gebeld. Ik heb namelijk niets met Moederdag. En als ik later groot ben en misschien wel gezegend met een kindje dan schaf ik het na de lagere school af. Ja natuurlijk, na de lagere school. Ik vind wel degelijk dat er een verschil is tussen Moederdag als je nog klein bent (of kleine kinderen hebt) of volwassen bent (volwassen kinderen hebt). Dan is het anders! Want die knutselwerkjes zijn wel heel erg leuk en schattig. En liefdevol. Daar kan ik nu wel de charme van in zien. En buiten dat: al zou je het niets vinden, je kan dat moeilijk weigeren van een kind, want ze maken met de hele klas die knutselwerkjes. Waarvan ik durf te wedden dat juf José van vroeger 20 jaar lang elk jaar hetzelfde heeft gemaakt met haar leerlingen. Creatief…
Maar nu… nu ik al 17 jaar van de lagere school ben en allang geen knutselwerkjes meer maak, moet ik mijn moeder dan vandaag laten weten hoe speciaal ze voor me is? Dat weet ze wel. En dat laat ik graag weten wanneer ik het voel, wanneer het mij uitkomt. En juist niet op de tweede zondag van de maand, omdat het dan moet. Omdat er dan winkels geld willen verdienen. En de foldertjes al weken niets anders dan Moederdag schreeuwen. Nee, daar doe ik niet aan mee!
Natuurlijk snap ik dat het voor sommige mensen anders ligt, door bijv. het gemis van een moeder, maar zoals iemand zei op Twitter (quote van haar moeder): “Als ik je vaak zie, hoef ik je niet per se op Moederdag te zien en als ik je nooit zie, hoef ik je ook niet op Moederdag te zien”. Amen!
mei 9th, 2010 op 21:02
Ik ben momenteel door zwangerschapshormonen en door alle kidsknutsels te week om te zeggen dat ik het in mijn hart vreselijk met je eens ben. Mijn moeder vindt moederdag belachelijk en weet gewoon hoe blij we met haar zijn. Dát telt. En toch ben ik er elke moederdag weer, mét cadeautje dat mijn broers en ik samen voor haar uitgezocht hebben. Dat gezamenlijke shoppen is opzich al een mooi ritueel. Elk jaar accepteert ze het morrend onder het mom: “Dat hoeft toch helemaal niet, die onzin, etc.”. Dat weet ik, maar toch wil ik er bij stil blijven staan. Ik onderstreep mijn waardering voor haar op een dag als vandaag.
Dat doe ik trouwens (aan S.) ook met Valentijnsdag, die andere commerciële onzindag. Ik geef gewoon graag cadeautjes. Maar ontvang ze (juist op moederdag en met Valentijn) liever niet. Hoe paradoxaal: ik vind het onzin en bovendien zonde van het geld
Hoezo gecompliceerd?!
mei 9th, 2010 op 21:05
@ agaatt: wat ik zei, ik snap dat het voor sommige mensen anders is, en zeker met kinderen in basisschool-leeftijd of jonger. Zelf ben ik overigens ook gek op cadeautjes geven (dat weet je
) maar ze verzinnen omdat het moet? Liever geef ik spontaan wat tussendoor. Een bosje bloemen, iets zelfgemaakts (ook al ben ik allang van de basisschool af)… Daarbuiten: mijn moeder heeft alles al, ze is gezegend.
En ja, je bent een beetje tegenstrijdig: zelf wil je het liever niet op die dag (omdat het dan is omdat het moet? dat heb ik zelf dan namelijk, heb liever dat het spontaan gebeurt, heeft het meer waarde ofzo), maar voor je moeder onderstreep je het wel op die dag. Overigens: dat ritueel lijkt me dan wel weer leuk. Maar kan dat ook niet voor een verjaardagscadeau?
mei 9th, 2010 op 21:10
Ik geef haar natuurijk vaker cadeautjes, maar dit ritueel hou ik er toch in. Net als met Valentijn. Daar doe jij toch ook aan, herinner ik me?
Is dat niet ook tegenstrijding?
mei 9th, 2010 op 21:14
@ agaatt: de eerste jaren deed ik dat inderdaad fanatiek, misschien omdat dat een goede reden was om een cadeautje te geven en omdat ik dol ben op romantiek en Ferry niet zo romantisch. Valentijnsdag is wel een goede reden omdat er dan eens in te slaan
Maar het wordt de laatste jaren wel minder. Dit jaar trouwens helemaal niets aan gedaan, ik zat in vliegtuig van Suriname naar huis. Heb Ferry natuurlijk wel even gebeld, dat dan weer wel. Maar dat deed ik alle andere dagen ook wel eigenlijk, behalve die in de jungle zonder bereik.
Uiteindelijk moet iedereen natuurlijk doen waar hij zich goed bij voelt, en ik voel me niet goed bij de opgelegde Moederdag (een Kinderdag zou leuk zijn, I love cadeautjes), dus doe ik het niet. En heb er een mening over.
mei 9th, 2010 op 21:19
Ik vind deze dagen ook pure onzin! Ben blij dat ik niet de enige ben. Al jaren doen wij niks meer met Moederdag. Denk inderdaad toen zusje en ik allebei van de lagere school af gingen.
Dit is net zo’n dag als valentijnsdag. Ook zulke commerciële onzin. En inderdaad, alle folders staan er vol mee en de etalages in de winkels puilen uit met allerlei zogenaamde leuke tips aan cadeautjes. Nee hoor, ik doe er niet aan mee. Heb m’n moeder vandaag ook niet eens gesproken. Gelukkig vind ze het zelf ook onzin. Dat scheelt.
mei 9th, 2010 op 21:39
Persoonlijk vind ik valentijnsdag erger dan moeder- en vaderdag. Wij doen dus wel moederdag, en ik doe ook moeite voor een leuk cadeau. Uiteindelijk weet ik dat ze er blij mee is en daar gaat het me om.
Maar uiteindelijk moet iedereen doen wat goed voelt.
mei 9th, 2010 op 21:46
Je hebt gelijk. Ik hou veel van mijn moeder en vader maar laat dat dan liever een keer in een spontane bui blijken. Heb haar toevallig wel wat gegeven maar dat was meer, omdat het toch al in de planning lag en met moederdag als je het dan doet dan maak je wat en koop je geen cadeaus. Maar nogmaals na de schooltijd moet je een blijk van liefde spontaan laten zien, net als bij Valentijnsdag trouwens.
mei 9th, 2010 op 22:05
Ben het met jullie eens, maar het één sluit het ander niet uit. Ik geef ook spontane blijken van waardering en liefde, deze moederdagcadeautjes komen daar alleen nog even bovenop.
mei 10th, 2010 op 06:09
@ agaatt: natuurlijk sluit het een het ander niet uit. Het is ook niet dat ik nooit cadeautjes geef op deze dag (voelt ook minder spontaan ofzo). Maar het feit dat ouders serieus boos zijn als ze niets horen van hun volwassen kids op deze dag, snap ik simpelweg niet.
mei 10th, 2010 op 06:25
Ach, er is zoveel in het leven wat je onzin kunt noemen. Tweede kerstdag, tweede pinksterdag, bevrijdingsdag, de Alphense Kroegentocht. Maar daarom kan het nog wel leuk zijn om er op een bescheiden manier aandacht aan te besteden
.
mei 10th, 2010 op 06:27
@ alffen: je geeft me ideeën voor meer blogs (alleen met Kerst heb ik wel iets)
mei 10th, 2010 op 09:10
Ik ben het met je eens hoor, waarom precies op moederdag en vaderdag een cadeautje geven. Ik vind het veel leuker om mijn moeder onverwachts te verrassen met een iets. Nu ik zelf mama ben vind ik het wel leuk om de zelfgemaakte cadeau’s open te maken, hun enthousiasme te zien en je dan ook echt speciaal te voelen. Gelukkig denkt mijn moeder en net zo over en doen we al jaren niets aan moederdag. Mijn schoonmoeder daarintegen wel en dan moest ik van manlief een cadeau kopen, nee dus het is jou moeder. Daar moesten we dan ook heen en juist dat moeten stond me tegen. Het contact is door redenen verbroken, dus ik had gisteren een rustige moederdag met zelfgemaakte cadeautjes van m’n meiden.
mei 10th, 2010 op 09:46
Achjah ieder zijn/haar ding denk ik maar. Ik haal samen met mijn zus altijd wel even een cadeautje voor moeders, gewoon omdat ze dat leuk vind
En ja, daar gaat het dan toch om? Dat ze blij is met nét dat beetje extra waardering? 
(dan heb ik het over mijn moeder)
Van mij hoeft het ook allemaal niet persee
mei 10th, 2010 op 13:50
Van mij hoeft het ook allemaal niet zo nodig, maar mijn moeder vindt het dan wel weer erg leuk. En dus heel jammer als we er niets aan doen…
Gelukkig moest ze dit jaar werken op Moederdag, zodat een belletje ook genoeg was!
mei 10th, 2010 op 18:15
ik ben het helemaal met je eens Laura. Mijn schoonmoeder zei dat ze het vanaf dit jaar helemaal afschaft en mijn eigen moeder heb ik dit jaar niets gegeven (ze had al een wat duurder uitgevallen huwelijkscadeau gekregen). Mama was helemaal gelukkig met de zelfgemaakte 3Dkaart
mei 13th, 2010 op 11:03
Ik ben het helemaal met je eens! Maar… (heel gek), het deed me toch wel wat (verdriet) dat mijn middelste echt helemaal niets van zich heeft laten horen…. Het zal wel aan de situatie liggen, maar ik was er zelf ook verbaasd over dat ik zo verdrietig was…
mei 13th, 2010 op 14:24
Ik ben het helemaal met je eens! Ik wil ook niet alleen op Moederdag/Vaderdag laten weten hoe belangrijk mijn ouders voor mij zijn! Ze weten dit wel en ik laat ze het ook vaak genoeg op andere “normale” dagen weten. Zelf vind ik dit ook commerciële onzin, maar zoals zoveel dagen eigenlijk.
Met Kerst bijvoorbeeld: je stuurt je hele familie en vrienden en kennissen kaarten en dat is ook het enige wat je van veel van die mensen ontvangt in het hele jaar. Waarom alleen dan? Is toch eigenlijk ook alleen maar goed voor de business!
Maar toch doe ik het: met Kerst kaartjes sturen, met Moederdag en Vaderdag stuur ik ook een kaart, ik stuur een paar kaarten met Pasen en Valentijnsdag. Waarom? Ik weet het niet, misschien omdat ik het gewoon leuk vindt om kaarten te versturen én te krijgen.
Groetjes,
Mariska