PLAN het; o -nen; -netje 1 de; mv ook -s plattegrond 2 uitgewerkt schema van economische of ruimtelijke ordening: bestemmingsplan, streekplan; meerjarenplan, rampenplan 3 opzet of voornemen; idee: ~nen smeden maken; zijn ~ trekkenabedenken wat men wil; b) zijn gang gaan; c) (Belg) zich kunnen behelpen 4 niveau: iets op een hoger ~ brengen

Sommige mensen plannen graag

Ik ben sommige mensen. De reden dat ik graag plan? Ik vind het zalig om vooruit te kijken en te zien dat ik leuke dingen in het verschiet heb. Ik verheug me nu al op 4 juni, als ik mee mag met Ferry naar Dreamnight at Artis (waar ongetwijfeld nog een blog over volgt). Ik kijk uit naar 12 juni, als ik de foto voor het geboortekaartje voor spruit nr. 3 van Agaatt ga maken. Zojuist in mijn agenda belandt: een Twitter-feestje op 20 juni met mooie jurken, bubbels en bruidstaart en ik ga fotograferen. God, doe ik nog wat anders dan fotograferen? Vrijdag 25 juni vieren Ferry en ik ons negen jarig jubileum, al weet ik nog niet hoe. En ook in juli staan er al weer leuke dingen gepland.

Sommige mensen houden niet van onverwacht

Je hebt ook mensen die plannen omdat ze rust willen en niet tegen onverwachte dingen kunnen. Ferry heeft hier af en toe ‘last’ van. Als hij weet dat hij dinsdagavond kan bankhangen, dan is het ook echt bankhangen. Dan is het vervelend als er iemand onverwachts op de stoep staat. Terwijl als hij het een week van tevoren weet, het niet erg is. Soms is dat lastig: ik ben namelijk, hoe plannerig ook, tevens erg van de onverwachte dingen. Neem nu gisteren.

‘Onverwacht’ shoppen

Gisteren kreeg ik een smsje van vriendin D.: “Gaan we vanavond nog naar de speciale koopavond bij S.?” S. is de vriendin van een collega van onzer beiden mannen. Sinds kort is ze manager van de nieuwe Vero Moda in Almere-Buiten en op mijn verjaardag vertelde ze dat er woensdagavond een 20%-kortingsavond was. En ja, dat klonk D. en mij fijn in de oren, maar stiekem was ik het vergeten. Ik gooide mijn avond om: niet uitgebreid pasta koken voor Ferry, maar winkelen, terwijl Ferry nog terug moest komen van cursus. En zo kwam het dat ik twee uur later met vrienden D., haar lieve vriend D. (die ook een vriend van Ferry is) en hun schattige dochtertje in de snackbar aan een patatje zat. Met kroket. Zonder mayonaise, want mijn buikje is toch wel iets aangekomen de laatste tijd. Om diezelfde reden liep ik even later zonder ijsje naar buiten. Op naar de winkel. Waar ik mezelf overigens wel een netjes budget voor had gegeven. Ik mocht niet compleet los gaan. Zelfbescherming heet dat toch? Of was het Ferry beschermen tegen een lege rekening?

Eerlijk keuren

Een vriend en een kinderwagen mee: het is best handig om al je gekozen kleding te dumpen. Want al snel liep ik met een aantal jurkjes, een rokje, diverse truitjes en een broek in mijn handen. Toen er eenmaal een paskamer vrij was – ja, de avond was goed bezocht – waren er nauwelijks hangertjes genoeg. Vriendinnetje D. (met wie ik nooit eerder had gewinkeld, maar het beviel goed) en ik stonden samen voor de spiegel om elkaars kleren te keuren. Eerlijk zoals altijd. En ook al vond ik dat ene jurkje van haar niet top, ze nam het toch. Zij was niet lyrisch over het joggingachtige blazertje waar ik verliefd op was, maar ik nam hem toch. Ik volgde haar voorbeeld toen ze een zomerse overblouse van de rekken pakte. En we eindigden ook met dezelfde witte broek. Dat gele truitje was het toch niet, maar dat bruine zomerjurkje was wel weer het einde. Ook vriend D. gaf zijn eerlijke mening en eerlijk is eerlijk, ook de mening van een man vinden we belangrijk. Lief als hij was, pakte hij ook andere maten als we toch hoopten dat we in een kleinere maat konden. Ondertussen vermaakte dochterlief zich lief met een kledinghanger. Waar een klein kind al niet zoet van wordt, terwijl haar mama winkelt. Ongeveer een uur later liepen we naar buiten, beiden met een tas vol. En netjes € 1,14 onder mijn gestelde budget.

‘Korte’ borrel

Ons mannelijke gezelschap besloot Ferry te bellen, voor een after-shopping-borrel bij hun thuis. Dat was lang geleden dat we met zijn vieren wat dronken. “Maar niet te lang”, zei D., “Ik moet mijn presentatie nog voorbereiden voor morgen.” Alleen tja… D. en ik moesten natuurlijk eerst een modeshow houden voor de mannen. Haar vriend D. (handig dat ze allebei D. heten he?) had het allemaal al gezien, maar Ferry niet. Gelukkig werd alles met vlag en wimpel goedgekeurd, terwijl de mannen inmiddels aan hun tweede (of derde, of vierde) biertje zaten. Die presentatie, zou die nog wel komen? D. besloot haar presentatie op ons te oefenen en tegen 22.30 uur gingen we weg en wisten we alles – na ja bijna alles, ik vond de termen nog wat moeilijk – over hypertensieve zwangerschappen.

Doordeweekse avonden saai? No way! En dat zeg ik niet enkel omdat ik vrolijk word van nieuwe kleding. Nee, omdat ik besef dat ik nog meer geniet van onverwachte geluksmomenten, uh avonden, als deze. Met lieve vrienden om ons heen.