Eens in de zoveel tijd draait Ferry een 24-uursdienst mee. Saai? Nee hoor, ik vermaak me prima met een hele dag voor mezelf. En dat zou ik vandaag ook doen. Sterker nog: ik zou tijd tekort komen.
Ik zou namelijk de fotostudio induiken voor een productopdracht. Geen gemakkelijke, een flinke uitdaging. Achteraf zou ik dan de foto’s in delen (mijn RSI-problemen steken door de stress weer even hun kop op) bewerken. Daarna zou ik op zolder blijven om weer eens stofjes tevoorschijn te toveren en aan een blauw kraampakket voor Agaat te beginnen. Ik zou een bad namen met een dik boek erbij. En omdat het niet te vermijden is, zou ik ook nog wat in huis doen. Ik wilde nog het videomateriaal van gisteren – een making off-filmpje – bewerken en als de zon zou schijnen, even genieten van onze loungebedden.
Juist, ik zou…
Maar zo snotterend als Ferry in de bewuste kikkernacht (kikkervisjes zijn weer gesignaleerd overigens) naast me lag, zo snotterend lag ik vannacht naast hem. En hoe zielig hij ook was, stiekem ben ik nog zieliger, want mij pakt het – gezien mijn lage weerstand – altijd 10x harder. Kon hij op zijn ziektedagen thuis nog een beetje in huis en in de tuin rommelen, ik kan vandaag praktisch geen stap verzetten. Sterker nog: ik twijfel of ik duizelig en al wel onder de douche moet gaan staan, straks val ik om. Maar het idee dat ik Ferry morgenavond – er van uitgaande dat ik morgen ga werken en dat moet echt van mezelf – pas weer thuis zie en dan pas kan douchen, maakt dat ik me vies voel. Ik neem de gok. Ik wil stomen.
Eenzame Remy
Verder dan die bewuste douche, een film (About a boy, die nog op de HD-recorder stond) en een beetje Twitteren kwam ik vandaag niet. De muren komen letterlijk op mijn af. Geniet ik normaal echt van een dagje alleen, nu voel ik me behoorlijk zielig en zou ik willen dat Ferry gewoon thuis was. Iemand die me boven drinken zou komen brengen en zou vragen of het wel goed met me gaat (wat hij telefonisch gelukkig wel doet). Ik voel me een beetje Remy vandaag…
Hoort het weekend niet het hoogtepunt van de week te zijn? Hier duidelijk niet. Mag het snel weer weekend zijn?
juni 13th, 2010 op 20:08
sterkte en knap maar gauw op.
Kan me voorstellen hoe je je voelt
Betty
juni 13th, 2010 op 21:12
Ah, wat naar nou! En dat na zo’n mooie dag gister. Gauw opknappen, lief! (Al heb je dat natuurlijk niet zelf in de hand). Hou je taai!!
juni 14th, 2010 op 04:54
Getver wat rot. Daar gaat je lekkere weekend dag
Beterschap, sterkte en hopelijk ben je er snel weer bovenop!
juni 14th, 2010 op 09:27
Ahh wat balen meis…
Hopelijk voel je je nu een btje beter!
Beterschapsknuffel!
juni 14th, 2010 op 16:02
Zal je altijd net zien… hele dag ingedeeld.. komt er niks van terecht!
Ken het maar al te goed *kijktnaar stapel wasgoed enzo*
juni 15th, 2010 op 07:19
Beterschap, voel je je al wat beter??
juni 15th, 2010 op 09:02
@ floor: tussen de hoestaanvallen door (waarom heb ik nu de dropjes thuisgelaten) sta ik mijn mannetje. Niet van harte, dat dan weer niet.