Na de leuke collectant kwam er vandaag een vriendelijke, nieuwe tandarts in mijn leven. Al heb je aan vriendelijkheid natuurlijk niet genoeg. De vraag is of tandarts Martijn zijn vak goed uitoefent. Het feit dat ik nu aan de pijnstillers zit, doet me echter twijfelen.

Tandartsen verdienen goed aan mij: ik heb een dramagebit. Makkelijk maak ik ze het echter niet: mijn mondopening is inimini-klein. Geen tandarts die daar mee om kan gaan, behalve tandarts Willem, bij wie ik al mijn hele leven loop. Ooit heb ik een keer een andere tandarts gehad. Ik ging weg met gescheurde mondhoeken. Toen ik ging verhuizen van Huizen naar Almere was er dan ook één ding zeker: tandarts Willem zou ik niet echter laten. Dan maar heen en weer rijden.

Naderend afscheid

Niet erg, als je slechts twee keer per jaar een controle hebt. Maar met mijn dramagebit moet ik iets vaker op en neer en dan kost het me toch meestal wel een werkdag (of ik werk daarna thuis). Toen ome tandarts Willem aankondigde binnenkort met pensioen te gaan, was het dan ook een goed moment om te gaan overstappen. Maar voor nu zit ik nog even aan hem vast. Al was het alleen al omdat ik al heb betaald voor behandelingen die ik nog niet heb gehad (verzekeringstechnisch).

Ik eigenwijs? Hoe kom je erbij!

Afgelopen week kreeg ik kiespijn. Geen kiespijn waar je pijnstillers voor nodig had, maar zo’n zeurend gevoel. De hele dag door en met name na het eten. Of als ik door de koude wind fietste. Eigenwijs als ik was hoopte ik het tot 9 juli uit te kunnen zitten. Dan moest ik toch al en zou het me geen werkdag kosten. En met mijn verkoudheid wilde ik ook niet in die stoel liggen, wetende dat ik niet door mijn neus kon ademen. Maar langzaamaan werd het gezeur steeds langer en erger. Volgende week gaan we een weekendje naar Brussel en daarna heb ik misschien nog een buitenlands werktripje in het verschiet en dan wil ik zeker geen kiespijn. En dus belde ik gisteren naar de tandarts en vanmorgen zat ik keurig te wachten in de klinische wachtkamer.

Met een raar verhaal

Hoe kun je kiespijn hebben aan een kies die eigenlijk dood is door een wortelkanaalbehandeling? Of was het de kies daarachter, waar al een beginnend gaatje in zat, die me aan het plagen was en doorstraalde? “Dat laatste is het meest aannemelijk, maar ik zie wel iets in die dode wortel”, zei tandarts Willem. “Maar laten we beginnen met die achterste kies en dan kijken we of dat helpt. Ik heb alleen een nieuwe patiënt, dus mijn opvolger zal je helpen. Even later kwam er een vlotte man binnen, geen mega-hunk zoals je ze tegenkomt in Greys Anatomy, maar hij had wel wat. Hij stelde zich voor als Martijn en zou dus de behandeling uitvoeren. Tandarts Willem wenste hem veel succes en hij zei: “Nee joh, veel plezier.” Nu lig ik toch echt niet voor mijn plezier in die stoel en al helemaal niet als je snotverkouden bent. Toen ook nog eens bleek dat vier verdovingen niet genoeg waren, ging ik door de grond en kwam de spuit er weer bij. Ik vroeg me af waar ik aan was begonnen, want mennnn…. het ging alleen maar meer pijn doen.

Een uur later stond ik buiten. Mondhoeken enigszins opgerekt, 10 hoestbuien ingehouden en een pijnlijke mond. Ik heb nu meer pijn dan de afgelopen week en dat ondanks dat de verdoving nog werkt. Leuke tandarts of niet, ik heb er liever één waar ik zonder pijn wegga.