Dag 19: in de sloppenwijken

“Laat je tas maar in de auto liggen, dat is veiliger.” Ik kijk haar verwonderd aan: hoe kan onbeheerd achterlaten veiliger zijn dan aan mijn schouder?

Los van de discussie wat veiliger is: ik leg onze gids van de township tour uit dat mijn spullen niet verzekerd zijn in de auto, dat mijn verzekering dan niet uitkeert. En wel als mijn tas van mijn schouder wordt getrokken. Ze is niet overtuigd, maar snapt mijn punt. Verrassend genoeg is het dan weer geen probleem dat ik een dure camera in mijn hand heb…

Heel gemakkelijk loop ik niet de eerste 10 minuten, mijn tas angstvallig tegen me aangehouden. Waar Ferry normaal links van me loopt, vraag ik hem nu rechts te lopen. Zodat de tas tussen ons in hangt. Maar omdat ik mijn ogen uit kijk, ben ik na vijf minuten alweer het risico van mijn tas vergeten.

De township tour: ik had me er erg op verheugd. Niet in de laatste plaats omdat dit ook gewoon echt bij Zuid-Afrika hoort. Al op onze eerste dag werden we geconfronteerd met de townships langs de snelweg bij Johannesburg. Om later te constateren dat de townships tussen Addo en Port Elisabeth nog veel erger waren. Je kunt je simpelweg niet voorstellen hoe mensen zo dicht op elkaar leven, mazzel hebbend als ze een golfplaten dak boven hun hoofd hebben. Toch had ik niet het idee dat deze mensen echt ongelukkig waren met hun situatie. En dat wilde ik graag met eigen ogen zien en aan de gids vragen hoe het precies zit. Uiteraard verheugde ik me ook enorm op de fotografie van dit deel.

Of de mensen ongelukkig zijn? Nee. Sterker nog: in sommige gevallen kiezen ze er bewust voor. Ze hebben dan bijv. wel de mogelijkheid tot het huren van een huis, maar willen niet de kosten dragen. En dan heb ik het niet alleen over de huur. Mensen die in een krot leven krijgen gratis drinken en elektriciteit. Gratis openbare toiletten. Je kunt het een beetje vergelijken met mensen in de WW die geen baan aannemen omdat ze er dan financieel niet echt op vooruit gaan…

Duidelijk: geen medelijden. En ook geen geld geven als ze er om vragen, waarschuwt de gids. “Ik heb ballonnen bij me voor de kinderen, mag dat wel?”, vraag ik. Geen probleem! En niet veel later deel ik de eerste ballonnen uit op de hoek van de straat.

We lopen verder en de gids toont ons hoe mensen hier hun eigen ‘bedrijf’ runnen. Van groenteman tot meubelmaker. Van bierbrouwer tot manusje-van-alles. Zelfs crèches hebben ze er. Al snel zit ik tussen een stuk of 10 kinderen die me machtig interessant vinden. Ze pakken mijn hand, aaien over mijn wangen. Terwijl ik ballonnen voor ze opblaas. Één meisje neem ik mee naar buiten voor een foto. Wat resulteert in een huilend vriendje, die denkt dat ik haar afpak.

Back on track na de crèche komt er nog een groep kinderen op me af. Ze hebben de ballonnen gezien bij vriendjes. Ik geniet van hun koppies. In Swaziland had ik ze ook mee, maar daar moesten ze bij de schooljuffrouw worden ingeleverd. Daar zag ik niet de vreugde die het opleverde…

Door het vele praten & alle indrukken vergeet ik soms de plaatjes te schieten. Maar het is niet erg: deze vakantie heeft me meer dan ooit doen beseffen dat de plaatjes in mijn hoofd veel belangrijker zijn…

We stappen in de auto en rijden door naar ons volgende punt, terwijl de gids ons wijst op van alles op straat. Van alles? Ja, rauwe kippen die op straat worden verkocht, met daarachter nog de levenden. Afgehakte lamshoofden, want de hersens schijnen een soort delicatesse te zijn. Dat soort ‘van alles’ dus.

Onze tweede en laatste stop is het ‘kunstcentrum’ waar kinderen alle vormen van kunst leren. Van schilderen en potten bakken tot muziek. We mogen een kijkje nemen bij een muziekles. En dat niet alleen: we spelen ook djembé zelf mee.

En daarmee sluiten we een geslaagde tour af. Wat ben ik blij ook deze kant te hebben gezien.

  1 comment

  1. We Are Travellers   •  

    Wauw, mooi stukje! Wij gaan ook naar een township als we er zijn, erg benieuwd hoe dat is.. Lijkt me wel heftig alsnog en goede tip om iets als ballonnen mee te nemen 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *