Spijkerbroeken, jeans, ik heb er een haat-liefde verhouding mee. Ik draag ze af hoor, daar niet van, en ik vind ze over het algemeen erg mooi. Alleen de juiste spijkerbroek vinden is zo’n crime.

Kast vol spijkerbroeken?

In mijn ogen zijn spijkerbroeken de beste basiskledingstukken in je kast. Ben je in een stoere bui, dan pak je een (baggy)jeans met gympen. Wil je op de vrouwelijke toer dan pak je die mooie strakke, die zo goed zit om je kont, met je pumps eronder. En een kort colbertje erboven met daaronder een strak truitje. Ideaal! Je zou dus denken dat mijn kast vol hangt met spijkerbroeken. Nou, vergeet het maar…

Precies pas

Waar bij mij truitjes, jurkjes en rokjes in maat M (of 36/38) eigenlijk altijd goed zitten, is het passen van spijkerbroeken niet bepaald een eitje. Na ja, het passen an sich wel. Benen in de pijpen, omhoog trekken en rits/knopen dichtmaken. Maar er één vinden die precies goed zit, dat is bepaald geen eitje. Eentje die niet te strak zit – want dat is zo broeierig bij je kruis en daar kan ik slecht tegen – maar ook niet te wijd. Want dat is weer zo weinig vrouwelijk. Eentje die goed zit om je stevige kont, maar dan niet te wijd zit bij je slanke taille. Eentje die niet 10 cm te lang is aan de onderkant en waarvan de pijpen niet net te ver uitlopen. Eentje die precies je bovenbenen omsluiten en niet je aders afknelt of gigantisch lubbert. Lees verder

Toen we ons huis kochten, ondertekenden we niet alleen een samenlevingscontract. We maakten ook nog een aantal ‘afspraken’. De belangrijkste voor mij was de afspraak betreffende werkzolder. Hier mocht ik voortaan lekker rommelen en de rommel dan ook nog laten liggen. Zonder dat Ferry zich er aan zou storen.

Rommelkont & opruimer

Voorheen was dat namelijk een ramp. Als ik aan de slag wilde met stofjes, of nog eerder met kralen, dan werd alles vanuit de kleine rommelkamer naar de woonkamer gesleurd. Alles slingerde op en om de eettafel en einde avond ging dat natuurlijk niet terug naar de kleine kamer, als ik – rommelkont – wist dat ik de dag erna er weer mee verder ging. Terwijl we dus van ons avondeten of ontbijt genoten, was de helft van de tafel ‘bezet’. Naaimachine, speldenkussen, stofjes, losse draadjes, scharen, aftekenkrijtjes… En over de stoel hing een half-af-project. Denk daarbij in dat Ferry – de opruimer – niet tegen rommel kan. Lees verder

Al weken stond het groot genoteerd op het memobord: van 12 t/m 14 maart zou nichtje Kirsten (15) komen logeren. Maar Kirsten vond het nodig om slecht een paar dagen van tevoren tussen neus en lippen door te laten weten dat ze niet zo komen. Hadden we ons daar zo op verheugd…

Maar goed, je kunt lang blijven treuren of besluiten dat je gewoon een nog leuker weekend zult krijgen. Zo kun je opeens de hele zaterdag op je werkkamer doorbrengen en weer mooie creaties maken. Zo maakte ik dit weekend (en afgelopen week) een geweldige muziekddooshanger, een shirtje voor Joy (de dochter van vrienden), tuttellapjes en badomslagdoeken.

Shopaholic is back

En terwijl ik op zolder steeds meer vriendjes werd met de naaimachine, was Ferry bezig de vlonder een opknapbeurt te geven. Genietend van de zon in de tuin, overigens. En als je daar dan klaar mee bent, dan ga je gewoon lekker de stad in om te shoppen. Waar we (uh ik) mee thuis kwam? Lees verder

“Lau, ik heb bij Loods5 een geweldig lappenkleed gezien, maar hij is me te duur”. Vriendinnetje Maaike is hoogzwanger en gaat binnenkort verhuizen, een dure periode dus. Of ik ook zo’n mooi kleed kan maken. Ik vertel er wat ik wel en niet kan, want ja, niet dat ze verwacht dat ik het precies zo kan doen. Ze vindt het helemaal tof en samen zoeken we op Skype tussen mijn stofjes.

Vriendinnenliefde

Ze wil namelijk graag weten hoe duur het dan is, en dan moet ik eerst weten op wat voor soort stoffen ze valt. Het valt mee, niet de dure stoffen. Leuke Ikea-stoffen en zelfs die gratis lap die ik de dag daarvoor van de gordijnenmeneer kreeg. Ik tel de vulling er bij op, het fleece wat ik nog voor de achterkant moet kopen, de garen. En ik bedenk me hoeveel uur er in gaat zitten. Een stuk of 15, maar die ga ik haar niet doorrekenen, dan wordt het onbetaalbaar. En in the end doe ik vriendinnen graag een groot plezier. Lees verder

Ja, mijn afgelopen weekend was productief. Zo productief dat ik niet eens tijd had om er over te bloggen. En vervolgens gingen we een midweek weg en was er nog geen tijd geweest om mijn crea’s te showen. Vooruit, met terugwerkende kracht dan maar.

Voor mijn keukenprins

Als er een ding is waar Ferry zich op verheugd aan het nieuwe huis dan is het de keuken. Zijn keuken, met de apparatuur die een ex-kok zich wenst. Geen idee of er mannen zijn die regelmatig een keukenschort tevoorschijn trekken, maar Ferry wel in elk geval. En die blauwe uit Rome, die kon toch echt niet meer in onze nieuwe keuken, die wit is. En afgewerkt is met grijs en zwart. En dus haalde ik de naaimachine tevoorschijn en terwijl Ferry tot 0.00 uur in Haven aan het werk was, maakte ik een schort voor hem. En ik ben er trots op! (en nee, Ferry vindt de bloemetjes niet erg!) Lees verder