Spijkerbroeken, jeans, ik heb er een haat-liefde verhouding mee. Ik draag ze af hoor, daar niet van, en ik vind ze over het algemeen erg mooi. Alleen de juiste spijkerbroek vinden is zo’n crime.

Kast vol spijkerbroeken?

In mijn ogen zijn spijkerbroeken de beste basiskledingstukken in je kast. Ben je in een stoere bui, dan pak je een (baggy)jeans met gympen. Wil je op de vrouwelijke toer dan pak je die mooie strakke, die zo goed zit om je kont, met je pumps eronder. En een kort colbertje erboven met daaronder een strak truitje. Ideaal! Je zou dus denken dat mijn kast vol hangt met spijkerbroeken. Nou, vergeet het maar…

Precies pas

Waar bij mij truitjes, jurkjes en rokjes in maat M (of 36/38) eigenlijk altijd goed zitten, is het passen van spijkerbroeken niet bepaald een eitje. Na ja, het passen an sich wel. Benen in de pijpen, omhoog trekken en rits/knopen dichtmaken. Maar er één vinden die precies goed zit, dat is bepaald geen eitje. Eentje die niet te strak zit – want dat is zo broeierig bij je kruis en daar kan ik slecht tegen – maar ook niet te wijd. Want dat is weer zo weinig vrouwelijk. Eentje die goed zit om je stevige kont, maar dan niet te wijd zit bij je slanke taille. Eentje die niet 10 cm te lang is aan de onderkant en waarvan de pijpen niet net te ver uitlopen. Eentje die precies je bovenbenen omsluiten en niet je aders afknelt of gigantisch lubbert. Lees verder

Toen we ons huis kochten, ondertekenden we niet alleen een samenlevingscontract. We maakten ook nog een aantal ‘afspraken’. De belangrijkste voor mij was de afspraak betreffende werkzolder. Hier mocht ik voortaan lekker rommelen en de rommel dan ook nog laten liggen. Zonder dat Ferry zich er aan zou storen.

Rommelkont & opruimer

Voorheen was dat namelijk een ramp. Als ik aan de slag wilde met stofjes, of nog eerder met kralen, dan werd alles vanuit de kleine rommelkamer naar de woonkamer gesleurd. Alles slingerde op en om de eettafel en einde avond ging dat natuurlijk niet terug naar de kleine kamer, als ik – rommelkont – wist dat ik de dag erna er weer mee verder ging. Terwijl we dus van ons avondeten of ontbijt genoten, was de helft van de tafel ‘bezet’. Naaimachine, speldenkussen, stofjes, losse draadjes, scharen, aftekenkrijtjes… En over de stoel hing een half-af-project. Denk daarbij in dat Ferry – de opruimer – niet tegen rommel kan. Lees verder

“Lau, ik heb bij Loods5 een geweldig lappenkleed gezien, maar hij is me te duur”. Vriendinnetje Maaike is hoogzwanger en gaat binnenkort verhuizen, een dure periode dus. Of ik ook zo’n mooi kleed kan maken. Ik vertel er wat ik wel en niet kan, want ja, niet dat ze verwacht dat ik het precies zo kan doen. Ze vindt het helemaal tof en samen zoeken we op Skype tussen mijn stofjes.

Vriendinnenliefde

Ze wil namelijk graag weten hoe duur het dan is, en dan moet ik eerst weten op wat voor soort stoffen ze valt. Het valt mee, niet de dure stoffen. Leuke Ikea-stoffen en zelfs die gratis lap die ik de dag daarvoor van de gordijnenmeneer kreeg. Ik tel de vulling er bij op, het fleece wat ik nog voor de achterkant moet kopen, de garen. En ik bedenk me hoeveel uur er in gaat zitten. Een stuk of 15, maar die ga ik haar niet doorrekenen, dan wordt het onbetaalbaar. En in the end doe ik vriendinnen graag een groot plezier. Lees verder

Ik ben een hobbymuts. Bedenk het zo gek niet, of ik heb er een hobby van gemaakt. Ooit maakte ik sieraden en ik had zelfs met een vriendinnetje een webshop. Daarna kwam de liefde voor stofjes en maakte ik speelkleden en kussentjes, en schattige make-up tasjes. Maar uiteindelijk beland alles dan weer in de kast…

Omslachtig

Niet alleen omdat ik iemand ben die snel ergens op uitgekeken raakt. Maar ook omdat we gewoon ruimtegebrek hebben. Met de naaimachine aan de gang is leuk, maar ik moet alles vanuit de kleine slaapkamer en de box naar de woonkamer brengen om aan de gang te gaan. Uitzoeken wat ik nodig heb, klaar leggen en er is een half uur voorbij. Het opruimen kost vaak nog meer tijd. Bedenkend dat ik dan knutsel aan de eetkamertafel, betekent ook dat ik het dan altijd direct moet opruimen. Ik kan het geen dagje laten liggen, want waar gaan we dan eten? Lees verder