Vorige week had ik een vergadering. Voor ik naar de vergaderzaal vertrok, checkte ik met wat krassen of mijn pen nog werkte. Ik sloeg het blaadje vervolgens om, op een blaadje met een kras kan ik natuurlijk niet meer werken. Het moet er netjes uit zien. De perfectionista pur sang in me.

Perfecte schoolagenda

Het slaat natuurlijk nergens op en het is ook nog eens zonde van de bomen. Vertelde ik mijn collega vijf minuten later toen zij hetzelfde deed (zonder te vertellen dat ik het ook deed). En toch, toch is er iets in mij (en haar ook, bleek nu) dat zegt: “Elk blaadje moet er mooi uit zien”. Kocht ik in juni een nieuwe schoolagenda voor het volgende schooljaar dan ging ik met mijn mooiste pen alle belangrijke data er in schrijven. Het liefst schreef ik ook het hele jaar maar met één pen in mijn agenda, maar dat haalde ik nooit. De eerste keer dat ik wat verkeerd schreef in mijn nieuwe agenda en moest doorstrepen, was mijn agenda in mijn ogen verpest… Lees verder

‘Oh’, dacht ik, ‘die 101 dingen waar ik vrolijk van word, die schud ik wel even uit mijn duim.’ Nou, ik zou zeggen, probeer het eens! Zo makkelijk is het niet. En dus probeerde ik me er de afgelopen weken bewust van te zijn wanneer ik vrolijk werd en waarom. Ik vroeg waar andere mensen vrolijk van werden en uiteindelijk kwam daar deze lijst van 101 dingen – in willekeurige volgorde – uit (en kan ik weer een doel op mijn Day Zero-lijst doorstrepen).

Heel voor de hand liggend, maar toch wel erg fijn, is dat ik vrolijk word van Ferry en zijn aandacht (1). Evenals dat het voor niemand een verrassing zal zijn dat fotograferen (2) eenzelfde effect op me heeft. Ook zo cliché, ik heb lieve mensen nodig om me heen om vrolijk te worden. En dan dus niet alleen Ferry. Ik word bijvoorbeeld vrolijk van Lees verder

Als je denkt dat ik alleen maar met klussen en verhuizen bezig ben, heb je het mooi mis. Ik voltooi namelijk ook nog steeds doelen van mijn Day Zero Project. Oké, ik sta er niet dagelijks bij stil, maar vandaag vond ik dat ik doel #49 toch wel volbracht heb.

Doel 49: gooi tijdens de verhuizing overtollige troep weg. En ik dacht nog ‘Dat zal best meevallen, want we ruimen regelmatig alles op’. Sterker nog, we gooien soms dingen te snel weg, vanwege ruimtegebrek. Maar dat viel even tegen: er was nog best wat weg te gooien!

Waarom?

Nu zou je denken: waarom zou je dat doen als je straks 3x (!) zoveel oppervlakte hebt? Tuurlijk, ik hoef minder snel bang te zijn voor ruimte tekort in onze geweldige kastenwand, en de bijkeuken is mij nu ook al zeer dierbaar. Maar ook dit huis kan vol raken en sommige dingen zijn dan echt overbodig. Bijvoorbeeld die vier lege dozen die ik vond in de box. Lees verder

Een maand lang een dromendagboek bijhouden, doel #95 op mijn Day Zero Project-lijstje, geen probleem! Ik droom namelijk nogal veel, meerdere keren per nacht en vaak nog heel realistisch ook. Toch was deze opgave niet zo makkelijk als ik dacht, want onthoud je dromen maar eens om later als blog te verwerken.

Ja, ik had een kladblok naast mijn bed kunnen leggen, dan had ik ze misschien allemaal wel nog op een rijtje staan. Maar ken mezelf: ik ga dan echt niet als ik wakker word het licht meteen aanknippen en de droom van me afschrijven. Nee, dat onthoud ik wel. Dacht ik…

Horrorscenario

Een droom die ik wel onthield was de eerste. Waarschijnlijk omdat ik er zo akelig wakker van werd. Ik droomde namelijk dat mijn vader dood ging. Een horrorscenario, waardoor ik ook verdrietig wakker werd en dacht ‘Nu kan hij nooit meer ons nieuwe huis zien’. Lees verder

Ik kan niet zeggen dat ik heel actief ben geweest met Day Zero deze eerste maand. Op de achtergrond was het natuurlijk wel aanwezig, maar logischerwijs staat het huis op de voorgrond. Nog ruim een week en we krijgen de sleutel! Desondanks is het tijd om even een tussenstand te geven.

#95: houd een dromendagboek bij

Dit doel is compleet voltooid. Vrijdag zal daar nog een blogje over volgen. Nee, ik zal je niet lastig vallen met elke droom (wil ik ook niet!), maar geef je wel een klein kijkje in mijn nachtleven.

#88: bekijk van elke letter van het alfabet een film die met die letter begint

Aan dit doel werken is nu nog een eitje. Immers, ik heb een groot deel van de letters nog niet gehad. Dus elke film die ik kijk, gaat automatisch op de lijst. De afgelopen maand waren dat er slechts vier: Friends for Money, Moordwijven, Prime en Somethings Gotta Give. Eerlijk is eerlijk, geen van alle toppers. Prime was een prima film voor een avondje alleen en Somethings Gotta Give is bijna een oudje, maar toch nog leuk om een keer te zien. Friends for Money stond nog op de HD-recorder, maar ik vraag me af waarom ik hem had opgenomen. En Moordwijven was een opeenstapeling van te flauwe scenes. Misschien kunnen de andere 22 letters wel voldoening brengen. Als je nog tips hebt voor Lees verder