Perfecte schoolagenda

Het slaat natuurlijk nergens op en het is ook nog eens zonde van de bomen. Vertelde ik mijn collega vijf minuten later toen zij hetzelfde deed (zonder te vertellen dat ik het ook deed). En toch, toch is er iets in mij (en haar ook, bleek nu) dat zegt: “Elk blaadje moet er mooi uit zien”. Kocht ik in juni een nieuwe schoolagenda voor het volgende schooljaar dan ging ik met mijn mooiste pen alle belangrijke data er in schrijven. Het liefst schreef ik ook het hele jaar maar met één pen in mijn agenda, maar dat haalde ik nooit. De eerste keer dat ik wat verkeerd schreef in mijn nieuwe agenda en moest doorstrepen, was mijn agenda in mijn ogen verpest…

Voor elke reis een nieuw dagboek

Hetzelfde heb ik met reisdagboeken. Steevast koop ik als ik op reis ga een nieuw notitieboekje. Nooit neem ik er een van een oude reis mee, ook al is daar nog genoeg ruimte voor. Ik neem één pen mee (en natuurlijk nog wat reserve, maar deze stop ik bij het boekje), alleen daarmee mag ik in het boekje schrijven. Maar die gaat natuurlijk halverwege de reis kapot, of ik raak hem kwijt. Wat ook feitelijk niet uitmaakt, want zodra de eerste fout in het boekje is gemaakt, maakt het al niets meer uit. Dan hoef ik niet meer netjes te schrijven. Waar ik op reis ook meestal niet de rust en tijd voor heb.

Verpest het boek!

Vorig jaar hoorde ik via Twitter over Wreck This Journal. Heel kort door de bocht: het is eigenlijk een dagboek, maar het verschil met een gewoon dagboek en een Wreck This Journal is dat er opdrachten in staan die je dan, in willekeurige volgorde mag uitvoeren. Opdrachten die totaal tegen mijn perfectionistische karakter in gaan. Want soms moet je het dagboek bijna martelen en in mijn ogen verpesten. Daar betaal ik toch geen € 13,99 voor? Toch schafte ik het boek in december aan. Een goede uitdaging voor me en daarom had ik het boek ook op mijn Day Zero Project gezet.

Vijf uur durende kleurplaat

Maar december was druk met verbouwen, in januari ging het verbouwen nog even door. In februari ging ik o.a. naar Suriname en in maart naar Thailand. Ik vergat het boek, het verdween naar de achtergrond. Maar afgelopen week dook ik het weer op en ging aan de slag. Ik begon met een relatief onschuldige opdracht: ‘Color this entire page’. Dat klinkt heel simpel he? Totdat blijkt dat je alleen gekleurde fineliners in huis hebt. Ik denk dat de hele pagina me vijf uur heeft gekost. Maar het gaf wel rust in mijn hoofd. Op dat ene moment na dat ik met de ene kleur over de andere kleur ging en ik een donker randje kreeg. Het liefst had ik de pagina uit het boek gescheurd, maar ging ik juist niet de uitdaging met mezelf aan?

Ondanks die donkere rand vond ik het leuk, heel leuk. Dit keer gaat het boek dus niet vier maanden de kast in. Ik ga me storten op de volgende opdrachten: een bladzijde verbranden, er mee onder de douche gaan staan (of nee, die bewaar ik wel voor het laatst), een pagina vol naaien, mij etensresten uitsmeren op een pagina. Verder ben ik 100% gezond hoor.

Heel voor de hand liggend, maar toch wel erg fijn, is dat ik vrolijk word van Ferry en zijn aandacht (1). Evenals dat het voor niemand een verrassing zal zijn dat fotograferen (2) eenzelfde effect op me heeft. Ook zo cliché, ik heb lieve mensen nodig om me heen om vrolijk te worden. En dan dus niet alleen Ferry. Ik word bijvoorbeeld vrolijk van mijn Ping-gesprekken met vriendin Debbie (3) en de wijnavondjes met dezelfde Debbie en haar vriend Dennis (4). Of de chitchats met collega D. (5) en de (nu nog online) vriendschap met @agaatt (6). Overbodig om te zeggen, is dat ik heel gelukkig word als ik mijn altijd vrolijke nichtje Loubna (7) om me heen heb. Uiteraard kunnen ook mijn ouders (8) – die dag en nacht voor mij, of ons, klaar staan – niet in dit lijstje ontbreken. En om er nog maar een cliché tegenaan te gooien: ik word vrolijk van mijn gezondheid (9) (met wat kleine kuurtjes hier en daar).

Vrolijke fotograaf

Oké, ik word vrolijk van fotograferen, maar waarom dan? Wat doet het dan met me? Buiten het feit dat dat een van de weinige momenten is waarop ik echt rust heb in mijn hoofd. Waar ik al blij van word, want het is zo fijn als die piekermolen in mijn hoofd eens uit staat (10). Buiten de rust word ik vrolijk als ik thuis kom en zie dat de foto’s van een fotoshoot meer dan gelukt zijn (11). Helemaal als ik al fotograferend denk dat het resultaat tegen zal vallen. Hetzelfde effect hebben positieve reacties van ‘modellen’ op me (12). En als ik in mijn nieuwe studio bezig ben (13), zul je mij regelmatig een vrolijk deuntje horen zingen (tenzij ik gefrustreerd ben, omdat al het begin moeilijk is). Desondanks werd ik erg vrolijk van het eerste zelfportret dat ik vorige week in de studio maakte (14), ondanks de vele frustraties en verbeterpunten. Vrolijk word ik ook van de aanvragen die ik steeds vaker in mijn mailbox vind (15), omdat mensen via via de weg naar mijn website hebben gevonden. En onder de indruk zijn van mijn foto’s.

Het meisje dat niets lust

Ik mag dan een moeilijke eter zijn, dat betekent niet dat ik niet vrolijk word van eten. Sterker nog, tijdens het maken van deze lijst kwam ik erachter dat ik extreem blij word van lekker eten. En dan niet alleen van dat broodje paling waar je me voor wakker mag maken (16), maar ook van verse aioli van de PLUS (17), een broodje gesmolten kaas (18) en een warm croissantje op het station (19). Ben ik bij de HEMA dan moet ik mezelf altijd trakteren op witte chocoladeflikken met roze spikkels (20). Mmmmm! Iets dat ik niet lekker vind, is appeltaart. Toch doe je mij een groot plezier met de geur van verse appeltaart in de keuken (21). Afgelopen weekend ontdekte ik trouwens champagne-aardbeien-ijs van de DEEN (22). Believe me, daar word je vrolijk van! Net zoals het af en toe ranzig schransen van een patatje met (23). Al ben ik daarna steevast misselijk…

Wereldreiziger

Ik mag dan een wereldreiziger zijn in de ogen van veel mensen, kennelijk is dat niet hetgeen waar ik het meest vrolijk van word. Er staan slechts een paar reisgerelateerde dingen-waar-ik-vrolijk-van-word op mijn lange lijst. Bovenaan mijn lijst zoals ik hem oorspronkelijk intypte in Word stond reizen, reizen, en nog eens reizen (24), maar later heb ik die natuurlijk even verder uitgewerkt. Zo kan ik intens genieten van het voorbereiden van een geplande reis (25). Wat gaan we allemaal bekijken, wat zijn goede hotels, wat mogen we niet vergeten, hoe gaan onze dagen eruit zien? De wat kleinere reizen maken mij echter net zo blij. Stedentrips (26) staan bij mij misschien nog wel op één. Niets fijner dan er een weekend op uit trekken in een Europese stad en deze ontdekken. Daarna kan ik er weer even tegenaan. Inspiratie doe overigens ik veelal op in het vrolijkmakende boek 400 droomreizen van National Geographic (27).

Lente & zomer

Nu de dagen langzaam warmer worden, is het niet zo moeilijk om vrolijk te worden. Althans: op mij heeft de zon een aangenaam effect. De eerste tekenen aan de wand dat het voorjaar begint zijn zo fijn: de eerste voorjaarszon (28), na een zonnige werkdag door te hebben gebracht op kantoor naar buiten lopen zonder jas en de zonnestralen opvangen (29), de eerste lentedagen (30): het doet me allemaal stralen. En dan heb ik het nog niet eens over alles wat volgt: het kunnen lopen op slippers (31), de eerste keer van het seizoen dat je je bikini aan kunt doen (32), na een dag zonnen ontdekken dat je de streepjes van je bikini kunt zien (33) en met blote voeten op het gras lopen (34). Al hebben we geen gras in de tuin, maar dat zorgt er dan ook voor dat dit uniek blijft. Of wat dacht je van barbecueën op warme zomeravonden (35)? We hebben immers niet voor niets die fijne barbecue aangeschaft. Maar ook buiten de deur eten en tot laat op een terrasje zitten (36), geeft me dat zomergevoel waar ik blij van word. Heb ik in de winter nog moeite met opstaan, in het voorjaar is er niets fijner dan naar het station fietsen en wakker worden bij het doorbrekende zonnetje (37). En ondertussen verschijnt er een glimlach op mijn gezicht van de bloesems die in bloei staan (38). Een van de fijnste dingen aan de zomer is trouwens wel de geur van gras na een zomerse regenbui (39). Dan moet ik naar buiten en breekt de zon figuurlijk toch nog door.

Op donkere dagen

Na dit zomerse relaas zul je denken dat ik in de herfst en winter op zijn minst depressief moet zijn. Niets is minder waar! Dan geniet ik gewoon van heel andere dingen. Al moest ik wel even graven voor deze naar boven kwamen, maar ze kwamen… In de winter word ik vrolijk van een winterwandeling door de Oostvaardersplassen (40). Van de kerstboom in de woonkamer (41). Of van de regen die tegen de ramen slaat, terwijl ik met een dekentje over me heen op de bank zit (42). En hoewel het afgelopen winter wel erg veel heeft gesneeuwd, krijg ik van spelende kinderen in de sneeuw (43) nog steeds een glimlach op mijn gezicht. Evenals dat ik dol ben op kaarsjes in de woonkamer op donkere avonden (44). En ben ik de kou toch zat, dan ontvlucht ik deze door naar de sauna te gaan (45). De eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik daar ook in de zomer intens van kan genieten trouwens.

Shopaholic

Wie het nog niets is opgevallen dat ik vrolijk word van kleine en grote nieuwe aankopen (46) heeft echt onder een steen gelegen. Shopaholic is my second name! Waar ik dan vrolijk van word? Sowieso van internetbankieren, en ontdekken dat mijn saldo heel erg positief is (47). ‘Ik mag shoppen’, gilt dan een stemmetje in mij. Evenals wanneer we weer eens een financieel extraatje hebben gehad, zoals een eindejaarsuitkering (48). Dan hoeft het winkelen niet per se in de uitverkoop, hoewel ik van slagen in de uitverkoop (49) wel erg vrolijk word. Zoals afgelopen januari, toen ik dat ene rokje scoorde dat ik al zo lang wilde hebben, maar te duur vond. Nu kocht ik hem voor de helft van de prijs.

Van welke aankopen ik vrolijk word? Nieuwe stofjes (50) bijvoorbeeld, of accessoires voor mijn studio (51). Of één keer in het seizoen flink veel kleding inslaan (52). En dan aan het eind van de shopdag mijn kledingkast uitmesten en alles op kleur sorteren (53). Als ik dan ook nog schoenen heb gekocht waar ik geen blaren van krijg (54) is mijn shopdag helemaal compleet!

Ik was een van de eerste in Nederland met een iPhone, en werd bestempeld als gadget-freak en eigenlijk ben ik dat ook wel . Ik word vrolijk van nieuwe apparatuur, al is het maar een dvd-speler. En later dit jaar zal ik ook heus wel de iPad kopen, want feit blijft dat ik vrolijk word van gadgets kopen (55). Waarom zou ik mezelf dat dan ontzeggen (als ik het kan betalen)? Nog vrolijker word ik van cadeautjes kopen voor anderen (56). Hun gezicht en reactie als ze het uitpakken is mij goud waard. Boeken staan ook hoog op mijn lijstje van needs-to-shop. Niet alleen omdat boeken lezen fijn is, maar ook omdat ik zo geniet van de geur van nieuwe boeken (57).

Me-time

Een bezig bijtje als ik, die het liefst 48 uur in een dag heeft (of meer?), heeft af en toe rust nodig. Af en toe simpelweg me-time. Een lazy sunday (58) bijvoorbeeld, zoals afgelopen zondag. Of gewoon een dag in pyjama of badjas in huis rondhangen (59) en niemand die commentaar heeft dat je je niet aankleedt. Het liefst na een avond waarop ik de wekker niet heb hoeven zetten (60). Of als de wekker voor Ferry vroeg gaat en ik nog even mag omdraaien en mijn ogen mag sluiten (61).

Sinds het nieuwe huis is badderen trouwens mijn oppepmiddel. Niets fijner dan na een lange dag werken in bad stappen met een goedkope flodderroman van Dokter Anne Maas (62). Liever nog: samen met Ferry in bad en de dag bespreken (63). En als we uitgepraat zijn, sla ik het tijdschrift Flow (64) open. Wie niet vrolijk wordt van dat tijdschrift, is niet goed wijs.

Vrolijk word ik ook van op zaterdag- of zondagmorgen langzaam wakker worden op de bank met uitzicht op onze mooie tuin (65). Een goed, en luier, alternatief is wakker worden in bed, terwijl de vogeltjes een concert voor je spelen (66). Ontspannen doe ik ook bij het koken van een drie/viergangendiner voor Ferry en hem daarna er van zien genieten (67). Wederom heb ik hier een luiere variant op: een avondje bankhangen en zappen, bij voorkeur in Ferry’s armen (68). Is Ferry afwezig dan kan ik intens genieten van een ik-avondje, waarop ik zelf kan bepalen wat ik doe, of dat nu naaien of een zak chips leegeten, of huilen bij GTST is (69). Sowieso is GTST kijken iets om vrolijk van te worden (70), het zorgt voor mijn verplichte niet-nadenken-half-uurtje-per-dag.

En wil ik echt veel me-time creëren en mezelf een oppepper geven, dan is er maar één manier: een weekend zonder sociale ‘verplichtingen’ (71). Nog vrolijker word ik van de lange weekenden door de feestdagen (72), die we de komende weken hebben. Make a girl happy! En dan vergeet ik toch bijna mijn met-stip-op-één-me-time-moment: het naar de kapper gaan. Twee uur lang genieten van iemand (in dit geval mijn schoonzusje) die aan je haar zit. En dan naar buiten lopen met een net-van-de-kapper-haar (73). Zalig!

Na dit stukje me-time lijk ik overigens wel een lui wezen. En stiekem ben ik dat ook. Ik heb een hekel aan sporten, maar als ik dan eens ga sporten en ik heb eigenlijk geen zin dan ben ik achteraf heel erg blij dat ik het heb gedaan (74). En eerlijk is eerlijk, met dit weer skeeleren is geen straf.

Carrièrechick

Je zou haast vergeten dat ik ook nog 36 uur in de week werk. Ik doe het toch echt, vaak nog meer ook, want die mail check ik om de vijf minuten. En antwoorden kan ik dan niet laten, ongeacht het tijdstip. Overigens niet altijd iets waar ik vrolijk van word, de inhoud van die mails…

Waar ik wel vrolijk van word? Tja, dat ik vrolijk wordt van de persreizen (75), ook al doe ik die in vrije tijd, is geen verrassing denk ik. Maar ik word bijvoorbeeld ook vrolijk als ik in Google Analytics kijk en een stijgende lijn zie wat betreft bezoekers (76). Nog leuker zijn geslaagde marketingacties (77). Onze Suriname-weggeefactie leverde bijvoorbeeld al bijna 6.000 reacties (je kunt nog meedoen!) en ook het onderzoek dat we onlangs hielden leverde veel publiciteit op.

Verder word ik vrolijk van de schoolkantine-achtige lunches (78) die ons bedrijf biedt. Je kunt pakken wat je wilt en op elke tafel staat een pak melk, boter en zoetigheid. Met leuke houten tafels en grappige zithoekjes. Veel beter dan die grote bedrijfskantine in Hoofddorp. De zalige kaastosti’s maken het geheel af.

En verder…

… vind ik het knap als je het tot hier toe hebt gelezen, want de lijst is toch wel erg lang. Dat terzijde. Ik word vrolijk van lachen om helemaal niets (79), van huilen van blijdschap (80), of van (lekker vals!) meeblèren op Nederlandse muziek (81). Dat laatste overigens alleen als Ferry niet thuis is, anders word ik meteen uitgelachen.

De vrouwelijke lezers onder jullie zullen ook het volgende geluksmoment herkennen: na een lange dag met net iets te krappe (maar oh zo gave) schoenen thuis komen en ze uit kunnen schoppen (82). Oh ja, ook voor de vrouwen: een good-hair-day (83). In mijn geval zijn ze zeldzaam, maar dat maakt de vrolijkheidsfactor als het eens gebeurt wel des te hoger.

Vrolijk word ik ook van onverwachte dingen: onverwachte ontmoetingen (84), een onverwacht smsje (85) of een handgeschreven kaartje op de deurmat (86). Dat laatste gebeurt te weinig en denk dat veel mensen dat jammer vinden, en dus heb ik besloten (het is zelfs een van mijn 101 doelen van het Day Zero Project) om meer handgeschreven kaartjes te sturen. Dan maak ik andere mensen ook weer blij en als ik zelf ergens vrolijk van word dan is het als ik mensen blij kan maken met iets kleins (87). Zoals de website www.sandrakoolmees.nl, die ik maakte voor oud-Libelle collega Marleen, die haar zus verloor aan kanker.

Andere vrolijkheidsbommen zijn ’s avonds onder een schoon en fris dekbed kruipen (88), Ferry die op mijn hoofd kriebelt als ik weer eens teveel pieker (89), als ik iets af heb waar ik tegen op zag (90) en de fratsen van @konijntim (91). Zo volgt hij Ferry langs de schuifpui als deze in de tuin bezig is, hilarisch om te zien! En ook: creatief doen met mijn naaimachine (92), het digitaal bladeren door mijn jeugdfoto’s die mijn vader ooit inscande (93) en complimentjes krijgen (94). Want ik blijf nog steeds een onzeker meisje op zijn tijd.

Uiteraard zijn er ook vrolijkheidsmomentjes bijgekomen sinds we verhuisd zijn. Zo kan ik intens genieten van het uitzicht op het bos vanuit de keuken (95), van ‘mijn’ perfecte werkkamer (96), het naar buiten stappen via de schuifpui (97) en zelfs van het uitruimen van de vaatwasser (98). Het gevoel dat we nu over die luxe beschikken (en wat ons dat dagelijks aan tijd scheelt) is zoooo fijn. En natuurlijk: sinds we verhuisd zijn, hebben we ook het puppy-plan in ons hoofd. Wanneer het gaat gebeuren is nog niet duidelijk, maar het vooruitzicht dat er een pup komt (99), is wel iets om vrolijk van te worden.

En laat ik tot slot jullie niet vergeten: ik word echt vrolijk als ik zie dat er reacties zijn gegeven op mijn weblog (100). Het feit dat mensen je tekst kennelijk de moeite waard vinden om op te reageren, is natuurlijk een egostreler pur sang!

PS Mis je één ding waar ik vrolijk van word? Dan kan kloppen. Nummer 101 is natuurlijk het compleet krijgen van deze lijst en de daarbij behorende blog. Een flinke klus, maar wel iets om vrolijk van te worden.

Anti-schoonmaken

Schoonmaken is zo’n ding dat ik altijd uitstel. In plaats van dat ik het op de eerste ochtend van het weekend doe – zodat ik daarna niet meer hoef te denken: ‘Het huis moet nog schoongemaakt worden’ – ga ik eerst lekker op de bank zitten, de boodschappen doen, een naaiprojectje af maken, een beetje Mac-en. En steeds in mijn achterhoofd een stemmetje: “Lau, als je nu het huis schoonmaakt, ben je er vanaf.”. En toch komt er geen beweging in. Doe ik het dan uiteindelijk op zondagmiddag, dan viel het ook allemaal best mee.

Saaie klusjes

Niet alleen thuis heb ik er een handje van, ook op het werk. Die ene adverteerder die altijd zeurt, heeft weer wat te mekkeren. Een lang epistel, goed onderbouwd, moet er terug gestuurd worden. Maar alleen als ik de naam van de adverteerder zie heb ik de neiging het mailtje gewoon lekker links te laten liggen. Komt wel. Tegen de tijd dat je een herinnering krijgt van de adverteerder. Of wat dacht je van dat saaie ICT-gerelateerde klusje? Testen van vernieuwingen. Iets waarbij je weet dat je standaard frustraties oploopt, omdat techneuten nooit doen wat jij wilt. En frustraties vermijd ik liever en dus stel ik ook dit uit. En zo kan ik nog wel 20 werkgerelateerde klusjes noemen die te saai zijn en die ik te lang laat liggen. Terwijl meteen oppakken echt de oplossing zou zijn.

Ik ga voor de ‘snelle’ oplossing

Thuis ken ik – buiten het schoonmaken – ook uitstelgedrag trouwens. Maar dat is pure luiigheid. Die was kan zo ook wel naar boven, ga nu toch geen trap lopen. En papieren in een map? Nee, teveel werk. Ik gooi ze wel even in een la. Met als gevolg dat ik een keer per half jaar een paar uur bezig ben. Dus wie heb ik er nu mee?

Vandaag nam ik mijn 101 doelen-lijst door: # 16. Stel stomme klussen niet langer uit, maar doe ze meteen. In dit doel ben ik de eerste vijf maanden duidelijk niet geslaagd. Toch maar een start maken? Of stel ik ook dit doel uit?

# 42: doneer een fotoshoot aan iemand die het verdiend of iemand die iets bijzonders heeft gedaan.

De fotoshoot is nog niet gedaan, of eigenlijk de fotoshoots zijn nog niet gedaan. Ik heb nl. twee mensen gevonden die een fotoshoot verdienen. Eentje omdat ik gewoon heel erg om haar moet lachen, omdat ze een klein plekje in mijn hart heeft, ook al heb ik haar nog nooit gezien. Wat dan wel gaat gebeuren. De identiteit blijft nog even geheim, omdat de reden van de fotoshoot nog geheim is, maar zal ze tzt met trots showen. Persoon twee is lang bezig geweest om zwanger te worden en toen ze de eerste poging deed in de medische molen, beloofde ik haar een fotoshoot van haar kindje als het zou lukken. De eerste poging was mis, maar na de tweede poging is ze nu een week of 8 zwanger. Ik hoop met heel mijn hart dat ik van het najaar haar zo gewenste hummeltje kan fotograferen.

# 47: ga verhuizen!

Geen uitleg nodig: mission completed!

# 52: laat de stress je er niet onder krijgen in december/januari

Het blijft natuurlijk discutabel: wanneer krijgt de stress je eronder? Toch vind ik dat het in deze 1-0 voor mij is en dat ik weer € 1,- in mijn roze spaarvarken (dat ik nog steeds niet heb) mag doen. Oké, ik heb me wel eens een beetje druk gemaakt om de planning. En ja, ik kneep hem even dat de belastingdienst onze voorlopige teruggave voor 2010 niet op tijd zou afhandelen (lees: hypotheekrenteaftrek niet maandelijks terugkrijgen en da’s in ons geval best flink). Maar al met al was ik in oktober/november echt gestresst. En nu gewoon gezonde spanning! Ik kras hem bij deze dus door.

# 53: trek je min. 1x per twee weken terug in de badkamer (lees: in bad) om daar je stapel tijdschriften weg te werken

Mag je deze baseren op de vier weken dat je net in je nieuwe woning woont en al zes keer in bad bent geweest? Trek de week Suriname er af en ik ga 2x per week in bad. Ongeacht hoe het zich doorzet, die 1x per twee weken moet me dan wel lukken. Oké, hij is nog niet vervuld, dat is hij pas aan het eind van de rit. Maar deze gaat me lukken!

# 54: kook 1x per maand uitgebreid voor Ferry

Wat is uitgebreid koken? Een 3-gangen-maaltijd? Nee, dat is er door gebrek aan tijd nog niet van gekomen. Wel kook ik veel meer sinds we in het nieuwe huis wonen. Ik vind het zalig! Na het werk staan we samen te koken, te praten over de dag en de lieve hondjes buiten nastaren. Ondertussen maak ik dan een lekker wokgerecht voor hem klaar en daarna eten we uitgebreid, wetend dat de afwas niet op ons staat te wachten, maar dat de vaatwasser ons werk overneemt. Toch zal ik binnenkort echt een keer goed gaan koken, heel uitgebreid.

# 62: boek een rondreis Thailand

Eigenlijk lag dit voor het najaar op de planning, maar we hebben de planning even omgegooid. Dit jaar geen (uitgebreide) vakantie, maar waarschijnlijk (als alles mee zit en Ferry’s rooster zo positief wordt als het er nu naar uitziet) een kleine pup. Vakantiedagen hoop ik in delen op te kunnen nemen, zodat we de zorg in de eerste periode zoveel mogelijk zelf kunnen doen. Thailand komt wel, ooit. Of dat binnen de 1001 dagen gebeurt, dat zullen we vanzelf zien. Dromen blijven dromen en die blijven fijn!

# 67: bezoek 10 plekken die op de UNESCO Werelderfgoedlijst staan

Met mijn reis naar Suriname heb ik 1/10e van dit doel al bereikt. De binnenstad van Paramaribo staat namelijk op deze lijst. Nog negen te gaan!

# 86: zonsopgang en -ondergang zien op één dag

Deze heb ik in veelvoud gehaald. In Suriname vond ik het zalig om voor zonsopgang op te staan. Langzaam werden de vogels wakker, trok de dauw weg en kwam de zon tevoorschijn. Het toppunt was zonsopkomst vanaf de boot, midden in de jungle. Einde middag ging de zon onder en ook dat maakten we dus elke dag mee!

# 88: bekijk van elke letter van het alfabet een film die met die letter begint (8/26)

Een lange vlucht helpt hierbij. Zo keek ik Komt een vrouw bij de dokter, Sex & the City en Hangover in het vliegtuig naar Suriname. Langzaam wordt mijn alfabet steeds completer. En als ik hem af heb, zal ik er een complete blog over plaatsen.

# 91: ga op zoek naar een andere huisarts

Gevonden! Maar nog niets aan het handje met mijn lichaam, dus hem ook nog niet ontmoet. Volgens Ferry is het in elk geval een aardige vent.

In een vogelvlucht door mijn doelen. Natuurlijk zijn er nog een stuk of 20 waar ik aan werk, maar daarover later meer. Overigens kan ik nog steeds jullie hulp gebruiken. Bij # 9 bijvoorbeeld: laat een ander een doel bedenken en voer deze uit. of bij # 83: lees 11 boeken aangeraden door vrienden. Kom maar op met je ideeën.

Doel 49: gooi tijdens de verhuizing overtollige troep weg. En ik dacht nog ‘Dat zal best meevallen, want we ruimen regelmatig alles op’. Sterker nog, we gooien soms dingen te snel weg, vanwege ruimtegebrek. Maar dat viel even tegen: er was nog best wat weg te gooien!

Waarom?

Nu zou je denken: waarom zou je dat doen als je straks 3x (!) zoveel oppervlakte hebt? Tuurlijk, ik hoef minder snel bang te zijn voor ruimte tekort in onze geweldige kastenwand, en de bijkeuken is mij nu ook al zeer dierbaar. Maar ook dit huis kan vol raken en sommige dingen zijn dan echt overbodig. Bijvoorbeeld die vier lege dozen die ik vond in de box. Van een oude camera, de XBox, de HD-recorder en nog een of ander elektrotechnisch iets. Nutteloos! Of kleding die niet meer past, schoenen die totaal afgetrapt zijn, gadgets waar we niets meer mee doen etc. Niet alles ging de prullenbak overigens in: ik maakte de dochters van vrienden blij met twee sieradensets en hun moeder deed ik een Philips MP3-speler cadeau. Opgeruimd staat netjes! (en leeg in het hoofd)

En verder…

Ook de andere doelen neem ik regelmatig door: waar kan ik aan werken, waar heb ik onbewust al aan gewerkt en welke doelen verdienen meer aandacht? Even een quick overzicht voor mijn trouwe mede Dayzers:

(Tip, check deze blogpost voor de cijfers)

• # 13: ik heb mezelf tot nog toe elke maand verwend met een cadeautje onder de 10 euro.
• # 15: ik heb al 7 dingen gevonden waar ik vrolijk van word, nog 94 te gaan.
• # 17: ik leerde al 1 nieuw ding eten, al vond ik het niet lekker. Ik ga voor vijf nieuwe én lekkere dingen!
• # 43: ik maakte niet alleen een zwangerschapspakket voor collega S., maar ook voor ex-collega en vriendin M. Met een knuffel, bal, omslagvestje en tutteldoek met speen.
• # 48: mijn ideale werkkamer is bijna ingericht, alleen nog de fotowand en wat accessoires. Dan is ook dit doel behaald.
• # 52: hoewel ik druk ben en echt af en toe pieker heb ik nog geen verhuisstress. Ik vind dus dat ik me er goed doorheen sla. Nu nog een halve maand te gaan!
• # 55: als je besteedbare inkomen per maand flink veranderd door de aankoop van een nieuw huis (ja, we hadden een schamele huur), dan ga je opeens op dingen letten waar je nooit op lette. Dus ook hiermee ben ik een begin aan het maken. Later meer!
• #68: inmiddels heb ik 19 van de 67 Da’s pas koken-boeken. Deze verzameling schiet dus aardig op!
• #74: vandaag Wrek this journal aangeschaft, dus binnenkort mee aan de slag!
• # 82: had ik voor dit project 563 blogposts geplaatst, inmiddels zijn het er al iets meer. Aan de 333 zit ik nog lang niet, maar het gaat vast lukken.
• # 87: ik deed al aan 18 prijsvragen mee, helaas nog niets gewonnen. Nog 83 kansen te gaan.

En wat nog totaal niet lukt…

Helaas lukt niet alles. Tijdgebrek is met name de reden. Maar ook een gebrek aan discipline. Zo eet ik nog steeds teveel chips, ga nog steeds te laat slapen en door de drukte kom ik ook nog niet toe aan 1x in de week sporten. Wat ook niet lukt is tijd besteden aan fotografie (al ga ik vanaf nu wel sparen voor een te gekke studioset, nog ruim € 400,- te gaan, maar dat wordt mijn focus in 2010). Uitgebreid koken voor Ferry is ook nog niet gebeurd, ik ben al blij als we simpel koken en met zijn tweetjes eten in deze hectische tijd. En hoewel ik al lang naar Komt een vrouw bij de dokter wil, blijft mijn score wat betreft bioscoopbezoekjes nog steeds op 0 uit 10 staan.

Het mag duidelijk zijn: ik wil graag en doe wat ik kan. Maar Day Zero heeft echt nog wat tijd van mij nodig. Gelukkig heb ik tot 31 juli 2010!

Ja, ik had een kladblok naast mijn bed kunnen leggen, dan had ik ze misschien allemaal wel nog op een rijtje staan. Maar ken mezelf: ik ga dan echt niet als ik wakker word het licht meteen aanknippen en de droom van me afschrijven. Nee, dat onthoud ik wel. Dacht ik…

Horrorscenario

Een droom die ik wel onthield was de eerste. Waarschijnlijk omdat ik er zo akelig wakker van werd. Ik droomde namelijk dat mijn vader dood ging. Een horrorscenario, waardoor ik ook verdrietig wakker werd en dacht ‘Nu kan hij nooit meer ons nieuwe huis zien’. Ik had de neiging hem meteen op te bellen (ja, om te checken of hij nog leefde), maar aangezien het zijn vrije dag was, leek het hem vast niet zo’n goed plan.

Positief dromen

Een negatieve eerste droom dus. En toen ging ik terugdenken: droom ik ooit positief? Ik droom met terugwerkende kracht dat er een vliegtuig neerstort, dat de lift op hol slaat, dat er mensen doodgaan. Maar droom ik ooit dat ik de Lotto win? Dat we een verre reis gaan maken? Dat Ferry me ten huwelijk vraagt? (in het echt zal het niet gebeuren, dan maar in mijn dromen ofzo) Nee, dus… Althans, niet voor zover ik me er van bewust ben. Na die eerste negatieve droom was ik dan ook erg nieuwsgierig of er ook positieve dromen zouden komen.

Zinkend schip

Anderhalve dag later word ik wakker met een kloppend hart, na weer een niet zo positieve droom. In het kort: na een reisje met een cruise keren we (geen idee wie ‘we’ is, Ferry was er wel bij) huiswaarts. Als de kapitein langskomt, vind ik dat de boot naar voren helt. Om niet als aansteller over te komen, zeg ik niets. Het zal wel door het vrachtschip met auto’s komen dat naast ons vaart. Drie minuten later kantelt het schip en liggen we in het water. We overleven het, maar mijn dierbare camera zakt naar de bodem. Waar je je al niet druk om kunt maken! In slaap komen lukt me daarna niet meer, zou het zo de hele maand doorgaan? Of droom ik nog een keer positief?

Terugkerende droom

Ook mijn regelmatig terugkerende droom komt terug: Laura die in een op hol geslagen lift staat. De eerste keer werd ik badend in het zweet wakker. De tweede keer wist ik dat het goed zou aflopen en vanaf dat moment zegt ik standaard tegen mijn mede-lifters dat er niets aan de hand is en het altijd goed afloopt en het slechts een teken aan de wand is. Want ooit is mij verteld dat dit symbool staat voor beweging in je leven. Voor hoogtepunten en dieptepunten. Niet zo gek dat hij dus nu weer tevoorschijn komt: en of dat mijn leven in beweging is!

Echt positieve dromen staan er na een maand niet op mijn lijstje. Geen Ferry die door zijn knieën voor me gaat, geen staatsloterij gewonnen, geen bijgelegde familieruzie. Meer negatieve en rare dromen. Althans de dromen die ik heb onthouden. Want naarmate de maand vordert merk ik dat ik ze steeds moeilijker onthoud. Eenmaal uit bed gestapt ben ik ze kwijt. Had ik toch dat kladblok naast mijn bed moeten leggen…

#95: houd een dromendagboek bij

Dit doel is compleet voltooid. Vrijdag zal daar nog een blogje over volgen. Nee, ik zal je niet lastig vallen met elke droom (wil ik ook niet!), maar geef je wel een klein kijkje in mijn nachtleven.

#88: bekijk van elke letter van het alfabet een film die met die letter begint

Aan dit doel werken is nu nog een eitje. Immers, ik heb een groot deel van de letters nog niet gehad. Dus elke film die ik kijk, gaat automatisch op de lijst. De afgelopen maand waren dat er slechts vier: Friends for Money, Moordwijven, Prime en Somethings Gotta Give. Eerlijk is eerlijk, geen van alle toppers. Prime was een prima film voor een avondje alleen en Somethings Gotta Give is bijna een oudje, maar toch nog leuk om een keer te zien. Friends for Money stond nog op de HD-recorder, maar ik vraag me af waarom ik hem had opgenomen. En Moordwijven was een opeenstapeling van te flauwe scenes. Misschien kunnen de andere 22 letters wel voldoening brengen. Als je nog tips hebt voor de letters A, B, C, D, E, G, H, I, J, K, L, N, O, Q, R, T, U, V, W, X, Y en Z hoor ik het graag.

#48: richt de ideale werkkamer in

Nee, de werkkamer is nog niet ingericht, maar de voorbereidingen zijn in volle gang. De canavasschilderijen voor aan mijn fotomuur zijn binnen. De werkkast is uitgezocht en hoewel hij er alleen nog in mijn hoofd is (maandag gaan we hem kopen), is hij al wel ingericht. De verf is in huis. De lampen zijn gekocht en ik heb nog een mooie lamp voor boven het geweldige bureau op het oog. Dit wordt echt mijn plek. Net als dat de keuken Ferry’s plek wordt.

#69: maak je verzameling Da’s pas koken-kookboeken compleet

Vlak voor de start van dit project ontdekte ik de kookboeken-serie Da’s pas koken. Mooie, stevige kookboeken met goed beeldmateriaal. En slechts € 4,95 per stuk. Wat zou een serie daarvan mooi staan in de nieuwe keuken. En dus startte ik met kopen. De eerste zeven waren al gekocht, toen @agaatt mij er twee stuurde. Ik had haar ons Zweedse kleingeld – overgebleven van de reis in juni – toegestuurd (kon weer op het lijstje voor # 92: geef 101 dingen weg die je zelf niet meer nodig hebt) en dit was haar bedankje. Gek genoeg was dat Zweedse geld toch echt minder waard, althans, tenzij ik verkeerd heb gerekend en haar een fortuin cadeau heb gedaan. Bloglezer Jody las mijn verlanglijst en zij had net twee van deze boeken teruggevonden tijdens haar verhuizing waar ze nooit wat mee deed. Of ik ze wilde hebben, hoefde ik alleen de verzendkosten te betalen. Graag! En tot slot: volgens mijn 101 doelen moet ik mezelf elke maand een klein cadeautje – ter waarde van max. € 10,- – cadeau doen. En dus bestelde ik bij Bol.com aan het eind van deze eerste maand de Thaise variant van de serie. Daar ga ik Ferry ongetwijfeld een plezier mee doen!

En verder…

Ik deed mee aan 10 prijsvragen. Ik gaf drie dingen weg aan mensen die ik zelf niet meer nodig heb. Ik nader de 25.000 Tweets, nog 76.000 te gaan. Ferry en ik hadden de eerste mini-Twittermeeting met @enee8, als voorproefje op een echte Twitter-meeting. Mijn lijst met dingen die ik minder mooi aan mezelf vind, krijgt steeds meer vorm (in deze periode rondom het huis kom ik mezelf regelmatig tegen. Ik verstuurde eindelijk weer eens een tastbaar kaartje (en nee, het was geen verjaardagskaart, die reken ik niet mee). Ik maakte een kraampakket voor @sannew.

Al met al vind ik dat ik aardig op weg ben. Nee, ik ben nog lang niet aan de 101 doelen. Maar ik heb nog ongeveer 971 dagen. Op naar de volgende doelen de komende maand dus maar. En dat zullen ongetwijfeld de doelen worden die samen hangen met het nieuwe huis!

Kookboeken ontdekt!

Onlangs ontdekte ik de kookboekenserie Da’s pas koken! De boeken zijn niet duur (€ 5,- per stuk, hardcover versie, ik weiger die slappe dingen), maar wil je ze allemaal dan moet je toch even sparen, ze hebben bijna 30 versies. Ik kocht al eerder de Toscaanse versie, het boek met alle cakejes en taarten, het Japanse kookboek, een boek vol lekkere (en niet-lekkere) tapas, een salade-boek en de soepenvariant. Afgelopen week verraste @agaatt me met de chocolade-variant en wodka-party (en laat ik net een fles thuis hebben staan!). De rest van de ca. 60 kookboeken uit deze serie staat dus op mijn verlanglijstje, alsmede twee andere kookboeken: No time to cook van Donna Hay, die we afgelopen weekend aan @enee8 gaven, en Lekker Hollands. Die boeken passen toch makkelijk in mijn schoen? En dan kan een mooie braadslede er toch ook wel bij? Want ook die heb ik nog op mijn verlanglijst staan…

In het kader van Day Zero Project

Voor elk doel dat ik bereik met het Day Zero Project mag ik € 1,- in een spaarpot gooien en dat bedrag mag ik in juli 2012 aan mezelf besteden. De spaarpot heb ik echter nog niet, hoewel ik al drie doelen heb voltooid en er met tien tegelijk bezig ben. Ik wil namelijk een roze spaarvarken, zachtroze, niet hardroze. Die dan perfect past in de perfecte werkkamer. En het creëren van een perfecte werkkamer is ook een doel in het Day Zero Project. Alsmede het kopen van een skinny jeans,  een lampenset voor binnenfotografie, een mooi lingeriesetje, een tuinset voor de nieuwe tuin… Had ik al gezegd dat ik een lange verlanglijst heb?

Tropisch dakterras!

En afgelopen week had ik weer eens een brainwave: ik wil van het voorjaar ook wat met het dakterras doen. Dat als ik even klaar ben met werken ik daar een drankje kan drinken. Eerst dacht ik aan een hangmat, nu weet ik: het wordt een zitzak. Nee, geen dure van Fatboy a € 249,-. Ik heb al een alternatief gevonden van ’slechts’ € 69,50, in alle kleuren en geschikt voor buiten. Paar tropische planten in kleurrijke potten en een klein tafeltje (oh, die hebben we al) en ik heb een eigen tropisch oord. Meer tips voor tropische sferen zijn overigens welkom.

Uiteraard heb ik nog meer wensen, maar dit zijn toch wel de voornaamste. Lieve Sint, gulle blogger, schattige Kerstman, lieve Ferry, dierbare familieleden…?

Voor mijn keukenprins

Als er een ding is waar Ferry zich op verheugd aan het nieuwe huis dan is het de keuken. Zijn keuken, met de apparatuur die een ex-kok zich wenst. Geen idee of er mannen zijn die regelmatig een keukenschort tevoorschijn trekken, maar Ferry wel in elk geval. En die blauwe uit Rome, die kon toch echt niet meer in onze nieuwe keuken, die wit is. En afgewerkt is met grijs en zwart. En dus haalde ik de naaimachine tevoorschijn en terwijl Ferry tot 0.00 uur in Haven aan het werk was, maakte ik een schort voor hem. En ik ben er trots op! (en nee, Ferry vindt de bloemetjes niet erg!)

Day Zero Project: # 43

“Maak voor elke zwangere in je directe omgeving (die je mag!) een speelkleed of een knuffel”, dat staat er in mijn 101 doelenlijst. En collega Sanne was net bevallen. Ik kocht felroze stof en ging er mee aan de slag. Geen speelkleed, wel een knuffel. En een omslagdoek en een kruikenzak. Met nieuwe technieken en nieuwe materialen. Maar het ging me goed op. Zaterdag deed ik het pakketje op de post en een blije Sanne (en baby Stella) was het gevolg. Op naar de volgende zwangere!

Finally: de vakantiemovie!

Doel 94 op mijn 101 doelen-lijst heb ik ook afgelopen weekend bereikt: “Maak een vakantiefilm van de rondreis door de Verenigde Staten.” Het was wat werk. Hoe stop je 2,5 uur film in een filmpje dat kort genoeg is om de kijker te boeien? Het lukte en er bleven acht minuten over.

Neem jij ook even de tijd om het filmpje te kijken?

#7: aanstekelijk

Ja, ondanks de drukte omtrent ons nieuwe huis nam ik de lijst meteen serieus. Nee, niet alles kan nu al voltooid worden, maar ik kon op zijn minst een begin maken, toch? En Marloes hielp me al meteen op weg. Ik stak haar aan met haar enthousiasme, en niet veel later maakte ze nota bene een nieuwe weblog aan om haar 101 doelen te posten. Doel #7 compleet en dus mocht ik, als ik doel #2 volg (Doe  € 1,- per behaald doel in een spaarpot), inmiddels € 2,- in mijn spaarpot gooien. Maar helaas… het roze spaarvarken is nog niet gekocht. Ik zal ze er t.z.t met terugwerkende kracht ingooien, <em>I promise</em>.

#33: aangepast

Volgens mijn eigen opgestelde regels mocht ik mijn doelen aanpassen (zie #8). En dat deed ik deze week met één doel. Niet om het mezelf makkelijker te maken, integendeel. Doel #33 veranderde ik van ‘Meedoen aan een fotowedstrijd’ in ‘Iets winnen in een willekeurige fotowedstrijd’. Een dag na het publiceren van mijn 101 doelen werd ik gewezen op een fotowedstrijd van Zoom, met als thema ‘Lange sluitertijden’. Ik stuurde twee foto’s in; Kermis in Almere en Brandweeroefening @ Almere en besloot dat dit doel wel erg makkelijk was behaald. Lat dus hoger gelegd! (en stiekem hoop ik dat ik met deze foto’s een kans maak natuurlijk)

En verder…

Ik begon met het meedoen aan prijsvragen (#87), gaf twee dingen die ik niet meer nodig heb aan vrienden (#92). Ook startte ik gisterenavond met een dromendagboek, maar blij word ik er nog niet van. Vannacht droomde ik namelijk dat mijn vader overleden was. Hopelijk kan ik ook positief dromen deze maand! En gistermiddag begon ik met het alfabet afwerken voor doel #88. Prime was geen hoogtepunt, ik wil niet weten dat Uma Thurman een mutsje wil breien voor de penis van haar jonge minnaar zeg maar. En waar ik (of eigenlijk we) zeker aan hebben gewerkt is #52. Veel gedaan weer voor de woning, vooral veel inkopen, en dat scheelt shopstress in december/januari. En ook #48, de ideale werkkamer komt steeds dichterbij. Er zijn al accessoires, foto’s voor aan de muur zijn besteld. Nu nog de grote meubels, die volgen begin december.

Ik vind dus dat ik best op dreef ben, maar… ik kan jullie hulp ook gebruiken. Ik heb jullie hulp bijvoorbeeld nog nodig voor doel #9 (Laat een ander een doel bedenken en voer deze uit). Wees vooral creatief! (maar houd het wel leuk voor me please)

Dit jaar sta ik voor een dilemma: wel of geen kerstkaarten? We zitten in een drukke tijd van verbouwen en in januari gaan de verhuiskaartjes eruit (en nee, ik ga dus niet mijn verhuiskaart eerder versturen, wat anders een serieuze optie was geweest, het combineren, maar dat wordt hem niet). Ook dan ben ik dus twee avonden zoet. Moet ik dan in december ook twee avonden spenderen aan kerstkaarten, terwijl ik dan liever koffie zit terwijl Ferry aan het klussen is? (ja, ik vrees dat ik weinig mag doen van hem)

Daar bovenop komt dat ik, ondanks de statistieken, niet geloof dat echt 90% kaarten verstuurd. Althans… ik krijg er steeds minder. Moet ik vriend X die ons nooit een kaart stuurt, nu weer een kaart sturen? Volgens mijn moeders theorie wel, zij stuurt kaarten namelijk niet om kaarten terug te krijgen, maar omdat ze het leuk vindt zelf een kaart naar diegene te sturen. Ik kan me overigens herinneren dat dat vroeger anders was: ze bewaarde de kaarten en keek een jaar later van wie ze geen kaart had gehad, die schrapte ze dan. Hoe bruut! Mam, what happened?

Mijn gevoel zegt: “Lau, niet sturen, je hebt genoeg aan je hoofd.” Mijn verstand zegt: “Straks heb je gepikeerde familieleden”. Mijn karakter zou zeggen: “Water bij de wijn doen en maar weer een kaart sturen”, maar in het kader van het Day Zero Project en doel #10 hoop ik dit jaar zo sterk te kunnen zijn de kerstkaarten over te slaan. Bij deze, u bent vast gewaarschuwd!

Day Zero Project-gerelateerde doelen

1. Verzin 101 doelen voor dit project
2. Doe € 1,- per behaald doel in een spaarvarken
3. Besteed het totaalbedrag overgehouden aan de voltooide doelen volledig aan jezelf
4. Geef een feestje zodra je alle doelen hebt behaald
5. Blog over ieder doel op deze lijst (zowel over de uitvoering als de voltooiing)
6. Print deze lijst uit en hang hem op (op de werkkamer)
7. Zorg ervoor dat iemand anders ook 101 doelen opstelt en gaat uitvoeren
8. Sta jezelf toe deze lijst aan te passen/aan te vullen wanneer van toepassing
9. Laat een ander een doel bedenken en voer deze uit

Persoonlijke uitdagingen

10. Denk eerst aan jezelf en dan pas aan anderen, laat jezelf niet ondersneeuwen
11. Schrijf 10 dingen op die je mooi vindt aan jezelf, zowel innerlijk als uiterlijk (0/10)
12. Schrijf 10 dingen op die je minder mooi aan jezelf vindt en die je wilt veranderen (0/10)
13. Verwen jezelf 1x per maand met een klein cadeautje, onder de € 10,- (0/33)
14. Houd je (privé)agenda een week lang leeg en kijk wat er op je pad komt
15. Maak een lijst van 101 dingen waar je vrolijk van wordt (0/101)
16. Stel stomme klussen niet langer uit, maar doe ze meteen
17. Leer 5 nieuwe dingen eten (0/5)
18. Klaag een week lang niet
19. Wees en dag lang recalcitrant, zeg nee tegen alles (!) en doe dat met een glimlach
20. Zeg een dag lang ‘ja’ als je wat gevraagd wordt
21. Wees een dag volledig eerlijk, leugens om bestwil worden verbannen (0/33)
22. Beschrijf je levensloop in maximaal twee A4-tjes
23. Werk & Twitter een week lang niet in de trein, maar pak een boek of staar voor je uit
24. Overwin minimaal één grote angst

In het voordeel van mijn lichaam

25. Eet max. 1x per week doordeweeks chips (in plaats van elke avond)
26. Neem iet meer elke avond mayonaise bij je vlees
27. Ga regelmatig eerder naar bed, zodat je een keer de acht uur slaap per nacht haalt
28. Sport gemiddeld 1x per week
29. Eet een week lang geen snoep en andere lekkernijen

Mijn doelen als fotograaf

30. Maak een serie zelfportretten
31. Leg 5 keer een dag uit het leven van Laura vast op foto (0/5)
32. Ontwikkel jezelf in productfotografie
33. Win iets met een willekeurige fotografiewedstrijd
34. Fotografeer eenzelfde landschap meerdere keren en leg de vier seizoenen zo vast
35. Leg het marktleven vast op beeld
36. Maak een fotoreportage van stoere, skatende/skateboardende jongens
37. Fotografeer tenminste 10 reflecties in waterplassen (0/10)
38. Naar de KvK toe stappen voor eigen fotografiebedrijf
39. Ga een keer op pad voor Urbex-fotografie
40. Wees tevreden met je eigen fotografie
41. Bezoek een foto-expositie
42. Doneer een fotoshoot aan iemand die het verdiend of iemand die iets bijzonders heeft gedaan

Doelen voor de creabea in mij

43. Maak voor elke zwangere in je directe omgeving (die je mag!) een speelkleed of een knuffel
44. Haal je kralen tevoorschijn en maak weer eens een mooi sieraad
45. Creëer een herinneringenbox, waar bijzondere herinneringen in gaan
46. Maak een nieuw speelkleed voor @konijntim

Niet vergeten: doelen voor de verhuizing

47. Ga verhuizen!
48. Richt je ideale werkkamer in in het nieuwe huis
49. Gooi tijdens de verhuizing overtollige troep weg
50. Kom je tijdens je verhuizing pijnlijke herinneringen tegen, verbrand deze dan ritueel
51. Ga bij de nieuwe buren langs en nodig ze uit voor een borrel, of de koffie
52. Laat de stress je er niet onder krijgen in december/januari

Huisje, boompje, beestje

53. Trek je min. 1x per twee weken terug in de badkamer (lees: in bad) om daar je stapel tijdschriften weg te werken
54. Kook 1x per maand uitgebreid voor Ferry (0/33)
55. Gooi minder boodschappen weg
56. Plant (of laat planten door Ferry) een vlinderboom in de tuin
57. Creëer een plek voor kruiden in de tuin

Doelen voor een zakelijke Laura

58. Doe wat vaker water bij de wijn en denk aan het grote belang
59. Ga meer netwerken
60. Werk je Linkedin-profiel regelmatig bij
61. Sla de vrijdagmiddelborrel eens niet over

Places to go

62. Boek een rondreis Thailand
63. Ga op stedenreis naar Praag (per trein in kader van budget!)
64. Ontdek hoe mooi Nederland is
65. Bezoek een van de Nederlandse Waddeneilanden
66. Doe de hoofdstad van elke provincie van Nederland een dagje aan (0/12)
67. Bezoek 10 plekken die op de UNESCO Werelderfgoedlijst staan (0/10)

Doelen voor een shopaholic

68. Koop een zwarte skinny jeans
69. Maak je verzameling Da’s pas koken-kookboeken compleet
70. Koop een lampenset van de eerste opbrengsten van fotoshoots
71. Ga een dag shoppen met slechts € 25,- en benut deze optimaal
72. Koop een mooi lingeriesetje voor jezelf
73. Bedenk tijdens het shoppen of je iets echt nodig hebt!
74. Koop het boek Wreck this Journal en blog er over
75. Koop een mooie tuinset voor de nieuwe tuin
76. Koop een (roze) spaarpot om de opbrengsten van dit project in te doen
77. Koop regelmatig bloemen voor jezelf

Gewoon omdat het leuk is

78. Ga picknicken in het park met vrienden
79. Verstuur 33x een tastbaar kaartje i.p.v. alles digitaal (0/33)
80. Laat op 33 willekeurige plekken leuke post-it’s achter (0/33)
81. Ga een keer naar een Twitter-meeting
82. Plaats minstens 333 blogs vanaf de start van dit project (1/333)
83. Lees 11 boeken aangeraden door vrienden (0/11)
84. Ga 11x naar de bioscoop (0/11)
85. Bereik het aantal van 101.000 Tweets (22.408/101.000)
86. Zonsopgang én –ondergang zien op één dag
87. Doe mee aan 101 prijsvragen
88. Bekijk van elke letter van het alfabet een film die met die letter begint (0/26)

En verder…

89. Zomaar een cadeautje kopen voor iemand
90. Bestel in een restaurant 3x iets dat je niet kent/lust
91. Ga op zoek naar een andere huisarts
92. Geef 101 dingen weg die je zelf niet meer nodig hebt (2/101)
93. Verras je ouders een keer, zomaar
94. Maak een vakantiefilm van de rondreis door de Verenigde Staten
95. Houd een maand lang een droomdagboek bij
96. Zoek iemand uit met een leven waarmee je (in theorie) zou willen ruilen, spreek af dat je een dag meeloopt in zijn/haar leven
97. Glimlach een dag naar iedereen die je toevallig passeert, vergeet niet te groeten en blog de reacties die dit oplevert
98. Schoon je vriendenboekjes op. Schrap mensen die wel van je nemen, maar niets teruggeven
99. Sta elke dag minimaal 1 keer per stil bij de dingen die goed gegaan zijn die dag
100. Geef elke dag minimaal 1 compliment
101. Maak een maand voor het einde van dit project een nieuwe lijst en start opnieuw

De start is gemaakt, ik zal deze lijst met regelmaat updaten en bloggen over mijn doelen. Misschien blog ik dan nog eens iets nuttigs… En: ook jullie hulp heb ik nodig! Want welke boeken raden jullie me aan, geef me seintjes als er een goede film draait (Komt een vrouw bij de dokter staat al op het lijstje) en wie helpt me met doel #9? Oh, en geef een gil als je mijn goede voorbeeld volgt (Marloes?), want dan heb ik doel #7 ook al voltooid? Doneren voor doel #68 t/m #76 mag ook. Met een eervolle vermelding natuurlijk!

PS Doelen die doorgehaald zijn, heb ik reeds voltooid. Zodra ik mijn roze spaarpot heb gevonden gaat daar dus € 1,- in. En: zie je mooie cijfertjes achter een doel (2/33) dan heb ik al een deel voltooid.