Terwijl ik nog niet bij was gekomen van de drukte en het succes (hoe succesvol het was bleek achteraf pas) van de Moederdag-actie, stortte ik me al in het volgende avontuur. Een commerciële opdracht met een echt reclamebureau. Voor Brandweer Flevoland.

Het is denk ik 1,5 maand geleden dat Ferry me belde. Zijn voormalig ploegchef J. vertelde dat hij me had doorgegeven als fotograaf voor een opdracht voor de brandweer. Ik trok mijn wenkbrauw op. J. weet dat ik fotografeer, maar daar houdt het dan wel bij op. Ik mailde vriendin Agaat, die communicatieadviseur en persvoorlichter is bij dezelfde organisatie. “Ja Lau, ik heb je naam laten vallen in de vergadering waar J. ook bij was. Ik wil niet de fotograaf van het reclamebureau, maar jou. Omdat ik het je gun en omdat je verdomd goede foto’s maakt.” Lees verder

“Hoe ouder ik word, hoe meer jeugdherinneringen er boven komen”, zei ik gisteren tegen mijn ouders. Toen ik nog geen uur later een DVD met al mijn ingescande jeugdfoto’s meekreeg, was de beer pas echt los.

Toen mijn vader enkele jaren geleden de voor hem luxe-positie had dat hij maar vier dagen werkte, vatte hij het plan op om al zijn negatieven in te scannen. Ik had nooit verwacht dat hij de klus af zou maken, maar hij deed het. Ik maakte een snelle selectie. Maar de laatste tijd kriebelde het: ik wilde weer bladeren, ik wilde meer. Dus daar lag die DVD. En ’s middags begon ik te bladeren: foto’s van voor mijn tijd zelfs. Lees verder

Mijn mond valt niet snel open. Maar als hij open valt, valt hij goed open. Zoals vandaag bij de ING bank, waar een zakelijke rekening openen opeens heel moeilijk bleek te zijn vanwege mijn toch wel erg verdachte voornaam.

Na een kort bezoekje aan de KvK – daar weten ze wat snel werken is – verplaatsten we ons naar onze huisbank, de ING. Zij die onze hypotheek nog geen jaar geleden goedkeurden, zeg maar. Daar waar al ons inkomen wordt gestort. Die dus. Zij die vast wel hun band met mij willen uitbreiden. Dacht ik. Maar de meneer die mij hielp, had niet bepaald het licht uitgevonden. Hij pakte het handboek ‘Zakelijke rekening openen’ er bij en ging minutieus stap na stap volgen. En elke stap werd drie keer gecontroleerd. Alles werd gekopieerd en de stapel papieren op zijn desk werd steeds groter. Hij peinsde af en toe, zuchtte eens diep en vertelde dat het systeem zo traag was en alles zo lang duurde. Als hij minder tijd zou besteden aan ons alles uitleggen… Lees verder

“Ik heb last van koudwatervrees”, zei ik vandaag tegen Fer. “Van wat?”, was zijn antwoord. Ik probeerde zo goed als het kon uit te leggen wat het in mijn ogen is: angst voor iets nieuws, angst voor dat het een mislukking wordt.

Maar is het echt iets nieuws? Nee, ik fotografeer al langer freelance. Maar nu wordt het officieel en ben ik dan echt ondernemer. Naast mijn werk, want dat is goed te combineren, zeker met de studio in huis. En daarvoor krijg ik vanaf morgen een getalletje achter mijn naam voor de blauwe-enveloppen-meneren. En dat is spannend! Lees verder

Ik deed er een week lang geheimzinnig over. Ik werkte me in de avonduren uit de naad en heb Ferry zwaar verwaarloosd. Maar met een goed resultaat. Vandaag werden (onofficieel) twee van mijn nieuwe kindjes geboren.

Specialiseren

Na mijn fotosessie met Storm wist ik het opeens: ik wilde meer dieren fotograferen in de studio. En omdat ik bang was dat ze ondergesneeuwd zouden raken op mijn al bestaande website besloot ik er een aparte website voor te maken. Ik claimde de domeinnaam www.fotovanjouwhuisdier.nl (wedden dat jullie niet verder lezen, maar direct klikken!) en bouwde binnen no time een website. Vriendinnetje Cindy maakte met spoed de huisstijl, want als Laura iets in haar hoofd heeft… Lees verder