Goedlachs. Gooisch meisje. Onzeker. Blauwe kijkers. Anti-drugs. Zeurkousje. VVD-stemmer. Controlfreak. Met-een-klein-buikje. Liefhebbende vriendin. Attent. Eigenwijs. Twittaholic. Gedreven. Chagrijnig-wanneer-moe. Moraalridder.

Sucker voor romantiek. Zorgzaam. Fotograaf. Hart op de juiste plek. Twee linkerhanden. Boekenwurm. Water bij de wijn. Reislustig. Blogger. Zoetekauw. Betweter. Rokjes & jurkjes. Apple-freak. Harde werker. Geen discipline. Creatief. Emotioneel. Bezige bij. Open boek. Cijfergeil. Cup C. Koppig. Extravert. Mag wakker gemaakt worden voor een broodje paling. Vergevingsgezind. Liever lui dan moe. Naaktloperij. Mutsje. Perfectionistisch. Wodka-cassis. Brandweervrouw. Onrust in mijn kop. Dankbaar. Ongeduldig. Lente-lover. Dierenvriend. Verdedigend. Doorzetter. Teer poppetje. Huisje-boompje-beestje. Behulpzaam. Verwend kreng. Zachte huid. Wil graag iedereen te vriend houden. Enthousiast. Online chick. Wijsneus. Onsportief. Vlug van begrip. Rituals-fetisj. Trotse huizenbezitter. Licht ontvlambaar. Papa’s kindje. Lees verder

Geen overbodige dingen meer kopen, was mijn motto vanaf het moment dat we – nu precies zes maanden – geleden in ons droompaleis kwamen wonen. Tijd om de balans eens op te maken.

Scheefwonen en haar voordelen

We woonden jarenlang scheef. Kent u dat, scheefwonen? Ik niet, tot aan de politieke debatten. Scheefwonen betekent dat je inkomen hoog is en je huur laag. Dat je goedkoop blijft wonen en de startersmaakt schaadt. Wist ik veel. Ik vond het wel handig: 10x zoveel inkomen als huur. Is goed voor de economie toch? Want ons geld dat rolde wel. Vakanties, cameratoebehoren, middagje kleding shoppen a € 500,-. Het kon allemaal!

Nadenken over je aankopen

Nu rolt datzelfde geldt elke maand heel hard naar onze bank. Want dat hypotheekbedrag is toch wel even andere koek. Maar ja, je leeft dan wel in je droomhuis. Nu leven we eigenlijk als een normaal mens: bijna 1/3 van de inkomsten gaat op aan woonlasten en dat betekent minder (dus niet weinig) vrij geld te besteden en oppassen op je uitgaven. Tien keer nadenken voor je wat koopt. Lees verder

‘Je eigen uitvaart. Je moet er toch niet aan denken.’ Een reclame van Yarden, die momenteel mijn ochtendrust verstoort op het station. Maar stiekem raakt het wel een gevoelige snaar bij me. Ja, het is belangrijk hier over na te denken…

Zondag 4 juli vertrok in naar IJsland. Laat op de avond, dus ’s middags lagen Ferry en ik vanaf onze riante ligbedden nog te genieten van de zon. Het zal wel te maken hebben met mijn vliegangst, maar opeens vond ik het heel belangrijk om het met hem te hebben over mijn wensen. Wensen voor als ik dood ben, voor mijn afscheid. Of het had te maken met het overlijden van Ferry’s oma. Die netjes alles had gedocumenteerd over haar wensen. Tot aan de muziek aan toe. Lees verder

“Ken je dat verhaal van die man die sigaretten ging halen? De mijne ging naar het benzinestation.” Dat tweette ik gisteren. En de reacties bleven niet uit de lucht. “Echt waar?” Nee, natuurlijk niet echt waar. Zo zit Ferry simpelweg niet in elkaar.

Anderhalf uur ‘tanken’

Wél waar was dat ik hem om 17.00 uur sprak en hij op dat moment zou vertrekken uit het nieuwe huis van zijn broer (waar hij de keukenvloer had gelegd). Even tanken en dan op naar huis. En om 18.30 uur was hij nog niet thuis en nam de telefoon niet op.

(over)Bezorgdheid

Toen verscheen die tweet. Niets meer of minder dan een vorm van bezorgdheid. Dat ben ik namelijk snel. Lees verder

Ik ben een gelukkig mens. Ik heb een lieve vriend, geweldige ouders, een goede baan en een droompaleis. Mijn gezondheid is niet om over naar huis te schrijven, maar ik ben ook niet ziek. Alle redenen om gelukkig te zijn. En toch ben ik dat af en toe gewoon even niet. Gewoon zonder reden. Gewoon even niet zo happy. Gewoon even emotioneel en vervelend voor de mensen om me heen.

Dat even was deze week. Er hoefde maar iets te gebeuren of ik was van slag. De piekermolen in mijn hoofd bleef weer 24 uur doorgaan en ik kon me tot weinig aanzetten. Misschien bedwelmd door de pijnstillers na mijn fijne kaakoperatie. Misschien toe aan vakantie. Misschien gewoon even een dipje. En nee, het was geen PMS. En ik kan dan stiekem heel kwaad op mezelf worden. Want… wat heb ik nu te klagen? Ik heb het goed!

Tranendal op vrijdagavond

En dat besefte ik des te meer toen vriendinnetje W. me gisteravond belde. “Laura, het spijt me, maar ik moet de shoot van morgen afzeggen.” Ik zou haar zwangere-34-weken-buikje op de foto zetten. Omdat de laatste tijd mensen wel vaker zonder een in mijn ogen goede reden op het laatste moment afzeggen – en ik heb daar een hekel aan, ook ik ben druk en mijn agenda is vol, laat het dan eerder weten – was ik zeer benieuwd waar ze mee kwam. Al snel schaamde ik me voor mijn sceptische houding, want ze vervolgde haar zin: “Mijn moeder is gisterenavond overleden.” Lees verder