Door @likeandlovenl nu echt mega-verlanglijst. Vier alleen geen Sinterklaas en met kerst doe ik niet aan cadeaus. Wat nu? #durftevragen

Een willekeurige tweet van mijn hand van afgelopen week. Mede-tweep & -fotograaf Hanneke Meier reageerde snel: “Je zegt het zelf al, durf te vragen.” Nou bij deze dan, lieve lezers. Wandel je mee door mijn verlanglijst? En stuur je me dan wat leuks op. Ik ben namelijk benieuwd of een brutaal mens echt de halve wereld heeft. Lees verder

Ik dacht dat ik, als internetredacteur, een redelijke vocabulaire had. Helaas moet ik na twee weken Wordfeud (let op, verslavend!) spelen toegeven dat het triester met me gesteld is dan ik dacht.

Soms moet ik apps gewoon niet downloaden. Zeker niet als ik al gewaarschuwd ben dat iets verslavend is. Maar ja, als je vent op de bank (en in bed én in bad) alleen maar Wordfeud aan het spelen is, dan installeer je het ook maar om nog wat aandacht te krijgen. En zo kwam het dat we nu naast elkaar en met elkaar Wordfeuden. Of tegen dezelfde tegenstanders. En hoewel ik weet dat je ruim de tijd hebt om je tegenzet te plaatsen (72 uur), moet ik reageren als mijn schermpje flikkert.

Maar goed, mijn vocabulaire. Die valt dus tegen. In eerste instantie gaf ik Wordfeud de schuld. Mocht je ook verslaafd zijn aan Wordfeud dan snap je wat ik bedoel: de meest rare woorden worden goedgekeurd, en oer-Hollandse woorden als ‘slotjes’ worden afgekeurd. Lees verder

Vind je het stil hier? Ja, mijn hoofd zit vol met dilemma’s en er is te weinig tijd om te schrijven. Of te weinig inspiratie omdat mijn hoofd vol zit. Met dilemma’s.

Want bijna vakantie betekent dat ik na moet gaan denken over wat ik meeneem. Mijn iPad waar 4.200 en meer boeken op kunnen, of – iets minder risicovol, maar meer ruimte innemend – toch maar old school boeken? En wat doe ik met mijn cameraspullen? Mijn nieuwe, oh zo goede, maar oh zo dure body? Met mijn nieuwe, oh zo goed, maar net zo dure lens? Of toch maar mijn reservecamera omdat het minder erg is als daar wat mee gebeurt. En dan mijn 50mm portretlens, die altijd goed is. En als er wat mee gebeurt, kost het me nog geen € 100,-.

En mijn haar dan. Kort betekent dat je veel vaker naar de kapper moet. Zo ook voor de vakantie. Een kleurtje kan het eigenlijk wel gebruiken, wil ik een beetje florissant op de vakantiefoto’s staan (sinds wanneer sta ik op vakantiefoto’s?). Maar ja, chloor, zon… Misschien niet zo verstandig. Dan alleen maar knippen? Of juist wachten tot daarna, want ja, met die warmte (30 graden op plaats van bestemming momenteel) groeit het extra hard, kan ik daarna weer.

Maar het grootste dilemma dat is toch eigenlijk wel het nieuwe televisieseizoen. Ik wil niet klagen, want ik ben allang blij dat er eindelijk weer eens wat op tv is na een wel heel saaie zomer. Maar hoe kan ik op woensdagavond nu kiezen uit tranentrekkend Hart in Actie (wat ik bij nader inzien maar opneem, dat kijk ik wel zonder Ferry naast me), good old Het Blok en het nu al opzienbarende Wie trouwt mijn zoon? Die laatste heb ik dus overigens vorige keer gemist, maar met je moeder in bad als je de 20 bent gepasseerd: what the beep?

En ook vanavond heb ik weer een dilemma: ga ik voor jeugdsentiment dan kijk ik Fort Boyard, wat ongetwijfeld een deceptie wordt. Maar ik blijf een meisje, dus je hebt ook dikke kans dat het Holland’s Next Top Model wordt. Ik heb nog een uur om er over na te denken. Oh nee, een half uur. Dat andere halve uur stort ik me op een nieuwe aflevering van Goede Tijden, Slechte tijden (waarbij Ferry zich nog steeds afvraagt wanneer het daar nu goede tijden zijn).

Dus… mocht je het hier wat stil vinden: ik ben alle gemiste en opgenomen afleveringen aan het terugkijken. Omdat ik gewoon niet gemaakt ben om te kiezen.

Ik hoor Ferry zuchten. Niet weer een nieuw project, niet weer een nieuwe website. Ik kan hem zijn gezucht niet erg kwalijk nemen, wilde ik niet een stop zetten op nieuwe projecten?

Maar opeens heb je het! Lange tijd wilde ik al iets, iets dat niet op mijn blog past. Maar hoe dan wel? Het kwartje viel maar niet, tot een andere website het voor me visualiseerde. Dat was het! Ik ging op (domein)namen jacht, schakelde Irene in voor de technische ondersteuning en huurde weer de creatieve geest in van Cindy voor de huisstijl. Dat was uitgezet.

“Maar Laura, je zit al hele avonden achter de Mac. Hoe denk je dat te gaan doen?”, vroeg Ferry me. Een terechte vraag! Ik legde het idee uit en liet hem de eerste opzet van de site zien (ja, het perfect WordPress-template had ik inmiddels ook gevonden). “Kunnen bezoekers dan ook…?”, “Wat als je…?”, de vragen rolde langzaam uit Ferry’s mond. Ik zag zijn enthousiasme. Ik weet dat hij het leuk vindt als ik zo enthousiast ben. Al mag het af en toe een tandje minder.

Ik nam zijn kopzorgen bij hem weg. “Als jij 24-uursdienst hebt, ga ik er gewoon voor zitten. Eén keer per week. En anders zoek ik mensen die willen instappen. En met een kwartiertje werk kan ik al veel.” Ik liet hem zien hoe snel ik een update op de website kon doen. “Wat ben je aan het doen?”, vroeg hij toen ik 20 minuten met mijn iPad op mijn schoot zat. “Oh, ik heb even drie items geschreven voor (…). Snel he?”

Maar wel weer een hobby erbij. En een domeinnaam. En een website. En een Twitter-account. En straks nog een Facebook-pagina. Houd jij het nog bij?

PS Later natuurlijk meer over de website zelf.

Bloggen is dood, werd er niet zolang geleden op diverse websites geschreven. Sinds de opkomst van Twitter heerst de vraag of bloggen nog wel zo hip is. Ik vond het altijd flauwekul. Je kunt bloggen toch niet met Twitter of Facebook vergelijken?

Toch merk ook ik dat ik steeds minder ga bloggen. Komt het door mijn Twitter en Facebook gedrag? Omdat ik daar alles al in 140 tekens heb neergezet en het hier dan overbodig lijkt. Ik vertelde al aan 1.500 mensen dat gerechtigheid zege viert. De verzekering van mevrouw T, van de aanrijding in januari, betaalt mij namelijk smartengeld. Hoe vind je die? Lees verder