Dat ook nog niet alles vlekkeloos verliep op de tweede dag, bleek toen we een van de metalen pennen a.k.a. haringen in het water lieten vallen. Oeps!

Na een halve dag gevaren te hebben en een aantal sluizen te hebben getrotseerd, legden we aan langs de waterkant bij Trebes. Bij gebrek aan aanknooppunten besloten we de haringen te gebruiken. We waren inmiddels bekend met deze jongens, want ze hadden ons vannacht keurig aan de kade gehouden. Lees verder

Als ik na twee dagen zo naar mijn lichaam kijk, dan moet ik constateren dat dit zeker geen vakantie voor Barbie-popjes is. Uit deze strijd uh vakantie kom je niet ongeschonden.

Schuurplekken en doornwonden

De score na twee dagen als ik kijk naar mijn kostbare lichaam? Heb je even? Mijn enkel is vuurrood en er mist wat vel. Tja, moet je maar geen touw om je voet binden, Laura. Ook handig: met je handen in een doorntak grijpen. Met als gevolg rode sneden in je hand. En natuurlijk geen jodium mee. Lees verder

We maken onze vakantie na afloop mooier dan hij is, blijkt uit onderzoek. Zo vertelde Cosmopolitan mij vanavond toen ik op het achterdek aan het lezen was.

Vraag iemand na de vakantie hoe het was en je krijgt steevast de kreten “Geweldig!”, “Super” en “Top” te horen. Maar als je deze mensen vraagt of je hun vakantiedagboek zou mogen lezen dan is dat geweldig, super en top in één keer een stuk minder rooskleurig.

Dus om eerlijk tegen jullie te zijn: hoe groot en luxe het schip ook mag zijn, voor mij als verwende hotelganger is het zoiets als kamperen op het water. En de mensen die mij goed kennen, weten dat ik niet van kamperen houd. Lees verder

Ik had me er maanden op verheugd: zaterdag 11 september, opstappen op ‘onze’ boot. Maar vrijdagavond kreeg ik koudwatervrees. En dat was allemaal Ferry’s schuld.

“Lau, je moet deze stukjes even lezen in het kapiteinshandboek.” Ferry had dat boek al eerder gelezen, ik niet. Hij moest er maar uitpikken wat belangrijk was en mij instructies geven. Anders zou ik gaan stressen… En dat bleek toen hij besloot het mij toch wel besloot te laten lezen. Heel duidelijk al die plaatjes, maar wel allemaal met drie bemanningsleden. En wij zijn, juist, met zijn tweeën. Lees verder

Hoewel we de spaarrekening aardig gespekt hebben het afgelopen half jaar, had ik voor we weg gingen een beperkt budget in mijn hoofd om uit te geven tijdens deze vakantie. En dat is geen Nederlandse krenterigheid, eerder nuchterheid.

Je kunt niet een luxe vakantie willen, een hond, nieuwe gordijnen én een nieuwe voortuin. Althans… ja, het zou kunnen. Maar dan is er geen budget meer voor ‘nood’. Voor als de ketel het genoeg vindt na ruim 10 jaar dienst voor met name de vorige bewoners. Voor als het huis weer een likje van de schilder nodig heeft. Kortom: ik wilde niet als ons vakantiegeld uitgeven aan deze 1,5 week.

Gisterenavond vonden we een hotel voor slechts € 45,-. Tja, daar moest wat mis mee zijn. En dat was het ook. Het was een vies stinkend rokershol, tot de kussens aan toe. De douchekop hing op half zeven. Het badkamerlicht deed het niet. We werden gepest door vliegen. En ergens om de hoek stond een apparaat dat wel erg veel herrie maakte. Lees verder