Ken je dat stukje uit de show van Javier Guzman waarbij hij naar de Mediamarkt gaat voor een strijkijzer? Dat ‘ie 50 strijkijzers ziet staan, advies vraagt en met de duurste naar buiten loopt. Dat overkomt ons nu ook altijd. Zoals gisteren. Toen onze Senseo aan vervanging toe was.

En dan is aan vervanging toe al een slechte omschrijving. Onze Senseo doet het namelijk nog prima. Oké, af en toe heeft hij zijn kuren en krijg je meer water dan koffie, maar dan zet je gewoon een nieuw bakje. Dat was onze filosofie. Tot we dinsdag het foldertje van de Blokker zagen met de nieuwe variant van de Senseo. Strakker, vierkanter, zwarter en meer in stijl van onze keuken. En zo kwam het idee om eens bij de Mediamarkt te gaan kijken naar het huidige aanbod van koffiezetapparaten.

Geen Nespresso

Woensdagavond, 20.30 uur: we lopen de Mediamarkt in. Ietwat laat, maar we zijn snelle beslissers weten we uit ervaring. Ik baal dat de huishoudelijke apparaten op de eerste verdieping zijn. Weer een trap. Waar ik hijgend de laatste tree bereik, wegens mijn fijne vermoeidheid. Gelukkig staan de koffiezetapparaten direct om de hoek van de trap. We lopen dwars langs de Nespresso, want dat drinken we niet. Ik drink trouwens überhaupt geen koffie, deze aankoop zal alleen voor Ferry en voor visite zijn. Lees verder

Spijkerbroeken, jeans, ik heb er een haat-liefde verhouding mee. Ik draag ze af hoor, daar niet van, en ik vind ze over het algemeen erg mooi. Alleen de juiste spijkerbroek vinden is zo’n crime.

Kast vol spijkerbroeken?

In mijn ogen zijn spijkerbroeken de beste basiskledingstukken in je kast. Ben je in een stoere bui, dan pak je een (baggy)jeans met gympen. Wil je op de vrouwelijke toer dan pak je die mooie strakke, die zo goed zit om je kont, met je pumps eronder. En een kort colbertje erboven met daaronder een strak truitje. Ideaal! Je zou dus denken dat mijn kast vol hangt met spijkerbroeken. Nou, vergeet het maar…

Precies pas

Waar bij mij truitjes, jurkjes en rokjes in maat M (of 36/38) eigenlijk altijd goed zitten, is het passen van spijkerbroeken niet bepaald een eitje. Na ja, het passen an sich wel. Benen in de pijpen, omhoog trekken en rits/knopen dichtmaken. Maar er één vinden die precies goed zit, dat is bepaald geen eitje. Eentje die niet te strak zit – want dat is zo broeierig bij je kruis en daar kan ik slecht tegen – maar ook niet te wijd. Want dat is weer zo weinig vrouwelijk. Eentje die goed zit om je stevige kont, maar dan niet te wijd zit bij je slanke taille. Eentje die niet 10 cm te lang is aan de onderkant en waarvan de pijpen niet net te ver uitlopen. Eentje die precies je bovenbenen omsluiten en niet je aders afknelt of gigantisch lubbert. Lees verder

“Weer een nieuwe zonnebril? Je hebt er vorig jaar nog een gekocht”, zegt Ferry zaterdag in de auto tegen me. Ik schiet in de lach, heel hard. En op dat moment snapt hij waarom. Hij heeft zelf namelijk een zonnebrillen fetisj.

Heel sec gezien heeft hij gelijk: nog geen jaar geleden kocht ik een dure Donna Karan-zonnebril. Van dat geld had ik meer dan een maand boodschappen voor ons tweeën kunnen doen. Maar goed, hij was nodig. Sinds enige tijd droeg ik namelijk geen lenzen meer. De enige zonnebril die ik op sterkte had was vijf jaar oud. Buiten het feit dat de glazen niet meer goed waren voor mijn huidige sterkte, was het model zo 1980. Afgeschreven dus! En eerlijk is eerlijk, Donna Karan was (en is!) haar geld waard, ik heb de zonnebril veel en met veel plezier gedragen in de zomer van 2009 en met name tijdens onze rondreis door Amerika.

Maar goed, af en toe heb ik de kolder in mijn kop. En wil ik opeens, ook al heb ik thuis drie brillen op sterkte (de bewuste zonnebril, en twee gewone brillen, omdat ik niet kon kiezen), weer lenzen. Omdat mijn ogen dan toch beter uitkomen. En omdat ik nu in een minder droog pand zit en het vast wel weer kan handlen. Dus… mijn brillen liggen sinds zaterdag in de kast (en komen er alleen uit op luie dagen). Lees verder

Na een verkorte werkdag, met weinig concentratie, besloot ik wat eerder naar huis te gaan. Via het centrum, want wilde nog even een cadeautje kopen voor Ferry’s vader. Die deze dagen deurenschilder speelt bij ons. En dan kom je in het centrum en zie je overal het woord ‘Uitverkoop!’. Tijd voor mezelf, me-time!

3 maal is scheepsrecht

Enige tijd geleden viel mijn oog op een rokje bij America Today. Met het oog op de verbouwing vond ik hem te duur. Niet veel later was ik er weer (het is namelijk de ideale winkel voor je basics, betaalbaar en goede kwaliteit) en weer viel mijn oog op dat rokje. Netjes hield ik mijn hand op de knip. Met moeite, dat wel. Maar… nu had ik gelezen dat ze uitverkoop hadden, 50% korting. En laat de winkel nu net tegenover de boekhandel zitten, waar ik moest wezen voor het cadeautje. Lees verder

Een beetje Ikea, maar volgens mij wordt het erg mooi. Ik hou van zwart/roze/grijs/wit.

Wat jij?
Lees verder