Als ik één avond met Ferry door zou mogen brengen in Bangkok – en dat ga ik zeker doen – dan weet ik waar ik hem mee naar toe zou nemen. De plek met het mooiste uitzicht en de meest hippe bar.

Laura is een beetje dom

“Na het feest neem ik jullie mee naar de State Tower voor een geweldig uitzicht over Bangkok.” Reisleider H. had het nog niet koud gezegd of ik vloog terug naar mijn kamer voor mijn statief en mijn groothoeklens. Dat moest ik natuurlijk vastleggen. Eenmaal onderweg, eens naar mijn camera kijkend, bedacht ik me Lees verder

Het 50-jarig jubileum van het Verkeersbureau Thailand bracht ook nog wat leuks: het jubileumfeest op dinsdagavond.

Een officieel feestje

Met een officiële uitnodiging en een officiële dresscode: casual smart. Ik deed mijn grijze strakke skinnyjeans aan, mijn zwarte pumps en een soepelvallend truitje met glitters. En haalde een hand door mijn haar! Lees verder

Een persreis is in mijn ogen goed als door de organisator naar de wens van de journalisten wordt geluisterd. En dus is deze persreis bij deze nu al goedgekeurd.

Change of plans

Gisterenmiddag stond na de presentatie een bezoek aan ‘s werelds grootste teakhouten herenhuis op de planning. Best interessant, tot ik hoorde dat alle journalisten daar heen gingen. Ik uitte mijn twijfels daarover en ook de andere groepsleden spraken hun wensen uit. Ze zouden liever wat anders doen. Besloten werd dat ieder zijn eigen gang mocht gaan.

Stadswandeling in de hitte

Samen met mijn vrouwelijke collega’s besloten we de stad verder te ontdekken. Leuk al die highlights, maar daar hebben we al over geschreven. Plus: ik wilde de stad voelen, ik wilde straatbeeld. En dus zou de gids ons meenemen naar Partunam. De markt voor locals. Maar voordat we daar waren…

Druk, drukker, drukst

Je moet weten: Bangkok is een drukke stad. De drukte in Amsterdam is er niets bij. Ik heb alleen maar verkeer vast zien staan. Al heb ik wel begrepen dat het hier nu vakantietijd is… Maar goed, soms is er met het verkeer geen doorkomen aan. En dus dropt de buschauffeur ons elders en moeten we – aldus de gids – een klein stukje lopen. Dat kleine stukje wat niet zo klein blijkt te zijn, leidt ons langs het nieuwe deel van Bangkok. Lees verder

Elke persreis heb je ze: moetjes. Van hotelbezichtigingen tot dansavonden waar je niet op zit te wachten. Deze reis was het moetje een ochtend vol presentaties, terwijl je liever Bangkok wilt ontdekken…

Beste beentje voor zetten

Maar goed, zoals ik van eerdere persreizen weet, kan een moetje uiteindelijk ook best leuk uitvallen. Zo viel de verplichte dansavond in Suriname 300% mee. Dus ik zet mijn beste beentje voor en strompel even na zessen mijn bed uit. Lees verder

Afdingen, het is nooit mijn ding geweest. Ik betaal gewoon wat ik er voor moet betalen en dat spelletje heb ik geen zin in. Maar in Thailand moet je. Anders betaal je de dubbele hoofdprijs. En dus leren mijn concollega’s mij de fijne kneepjes van het vak.

Onverwacht op pad

Na een lange eerste dag – en vooral een korte halve nacht in het vliegtuig – is iedereen in de loop van de middag moe. Een avonduitstapje zal er dus zeker niet in zitten, denk ik ‘s middags nog. Maar tijdens het eten (de gids zorgde voor chicken, not spicy, no curry) knappen we zienderogen op. Medejournalist W. wil naar een horloge kijken, een originele kopie en dus gaan we op pad.

Land van de namaak

Thailand is natuurlijk het land van de namaak. Jimmy Choo koop je hier voor een paar euro en een Rolex voor 100 euro. Niet echt, maar van een afstand niet te zien. Lees verder