“Ik wist niet of ik dit gevecht nog een keer aankon. Omdat ik, los van alle leuke dingen die ik deed of meemaakte, niet meer zag waarom ik leefde, wat mijn bestaansrecht was. Hier lag ik in bed, zesendertig jaar, nog altijd single, mijn moeder op de plek waar eigenlijk een liefhebbende man hoorde te liggen. In al die zesendertig jaar had ik niets bereikt, zelfs de afgelopen drie jaren hadden daar geen verandering in gebracht.”

Een willekeurig citaat uit het boek Een van de acht, een citaat zoals ik er zoveel had kunnen kiezen voor deze blogpost. En toch koos ik deze. Het is een van de eerste citaten die ik las in het interview met Sandra in de Libelle van deze week. Sandra, voor zovelen de vrouw die op 40-jarige leeftijd overleed aan kanker en daar een boek over schreef. Maar Sandra is meer dan dat. Sandra was een geliefde Libelle-collega (*) en bovenal voor mij het toonbeeld van kracht, doorzettingsvermogen en levenslust.

Hoewel Sandra net als ik bij Libelle werkte, hadden we niet veel met elkaar te maken. Zij organiseerde de Libelle Zomerweek en ik hield een verdieping hoger de losgeslagen forumbezoekers van Libelle.nl in het gareel. Toch kwam Sandra regelmatig langs mijn werkplek lopen. Lees verder