En dan bedenk je je op een doordeweekse dinsdag dat je een maand in je nieuwe huis woont. Je droompaleis waar je in september verliefd op werd. Het droompaleis dat je wederhelft zo hard onder handen nam. Het droompaleis waar je toekomst zich af zal spelen…

Hoewel een maand nog betrekkelijk kort is (en het voor mij als drie weken voelt, want ik ben natuurlijk nog een week naar Suriname geweest), voelt het alsof het nooit anders is geweest. De flat hebben we geen seconde gemist, ik ben geen een keer verkeerd uitgestapt op het station en ik kan de weg naar huis prima vinden. Oké, behalve maandag, toen ik de verkeerde afslag nam op de snelweg. Lees verder

Wekenlang had ik het op Twitter over huis 1 en huis 2. Huis 1 was in dit geval een huurhuis in Almere-Stad en huis 2 ons droompaleis in Almere-Buiten, waar we sinds 23 januari wonen. Maar huis 1 hadden we ook nog, tot vandaag…

Ik had verwacht dat ik het raar zou vinden, weggaan van de Cinemadreef, waar we respectievelijk 9,5 en 7,5 jaar hebben gewoond. Maar het was niet raar. We waren er klaar. De buurt ging achteruit, sommige buurtbewoners zag ik liever niet dan wel. Al was onderbuurvrouw M. een schat, alle postpakketjes werden daar al die jaren bezorgd, alleen bij aangetekende post hoefde we naar het postkantoor. Wat zal ik M. nog gaan missen. De ruimte die we hadden was al die jaren prima, maar nu werd hij te klein. En de dreef, waar onze flat aan grensde, was de hoofdweg naar het centrum en met alle uitbreidingen van de afgelopen jaren, was er ook steeds meer geluidsoverlast. We wilden rust. En toch had ik verwacht dat ik er moeite mee zou hebben de deur achter me dicht te trekken voor de laatste keer. Lees verder

Sparen, wat is dat? De afgelopen jaren kwam het woord niet echt in ons woordenboek voor. Simpelweg omdat het niet nodig was. Als er wat kapot is, konden we het gewoon betalen, want maandelijks hadden we een ruime speling. Immers de huur van de woning was 1/10 van het geld dat er binnen kwam.

En het was verdomd makkelijk en luxe: etentje hier, etentje daar. Dagje sauna met dure saunabehandelingen draaiden we onze hand niet voor om. Een nieuwe lens a € 500,-, Laura hoefde er niet voor te sparen. Vrienden en familie gaven we absurd dure cadeaus en de helft van de boodschappen (we kochten altijd teveel!) verdween in de vuilnisbak. Vakantie hadden we bijna het hele jaar door, althans zo leek het voor de mensen om ons heen. Erg bewust was ik me niet van ons overdadige leven. Ja, ik wist verdomd goed hoe gezegend we waren, maar had geen idee hoeveel nu waar heen ging… Lees verder

“Hoe kan ik nu mijn blogvolgers meer dan een halve week laten wachten?”, bedacht ik me vanmiddag. Niet! En omdat ik op tijd was begonnen (voordeel van Ferry’s vroege dienst) mocht ik ook op tijd van mezelf naar huis, zodat ik voor schemering thuis zou zijn en kon filmen.

Maar helaas, de schemering zette al in. Ik wilde dus als een gek de camera zoeken, het bed opmaken, evt. rotzooi aan de kant, gordijnen open doen etc. Maar ik kreeg ruzie met de gordijnen, de accu’s waren leeg (pas bij de laatste was het raak), alles stond in de weg en ik kreeg de schuifpui niet open. Maar goed, lampen aan en ik kon wel filmen. Lees verder

Ik denk niet dat veel mensen het voor elkaar krijgen: op zaterdag verhuizen en op maandagavond letterlijk alles aan de kant hebben. Geen ingepakte doos meer te vinden, geen rondslingerend gereedschap meer, geen vieze vloer meer. Nee, een leefbaar, gezellig huis met twee mensen – inclusief wallen en rugpijn – onderuitgezakt op de bank met een bak chips.

Dat is hoe we er nu bijzitten inderdaad. Het ging niet zonder slag of stoot – de wc boven ging lekken, de wifi veroorzaakte problemen, we hadden een heel eigenwijze plank waar we een paar uur mee bezig waren – maar we leven en het huis is aan kant.

De afgelopen weken stond de gang telkens vol met verhuisdozen, leeg al dan niet vol, vuilniszakken, klusschoenen, en wat we dan ook maar kwijt wilden. Nu kom je binnen in een statige gang, die gekenmerkt wordt door de trap als blikvanger en de sjieke deuren. Loop je de woonkamer in dan komt de warmte van de behandelde vloer je tegemoet. Lees verder