Geplaatst op 14 september 2010 door Laura
Niet om jullie jaloers te maken, maar even een korte situatieschets van dag 4 op ons privé jacht.
Rond acht uur ontwaken we met het geluid van een langzaam wakker wordende haven op de achtergrond. We snoozen even alvorens we ons bed uitgaan. Daarna schieten we in onze zomerse kleding op zoek naar een tentje waar we kunnen ontbijten. Met baguettes, croissants en marmelade, zoals het hier hoort.
We doen boodschappen voor de middag en avond en gooien alles wat we lekker vinden in het mandje. We zeggen vriendelijk “Au revoir” tegen de dame achter de kassa en lopen terug naar de haven. Daar maken we de boot gereed voor een stukje varen. Lees verder
Geplaatst op 13 september 2010 door Laura
Dat Fransen slecht Engels spreken is geen staatsgeheim. Maar dat obers in dit land, dat toch wel bekend staat om de gastronomie, woorden als maincourse niet kennen, verbaasde ons ten zeerste.
12 meter inparkeren
Op dag drie van onze boottocht – time flies when you’re having fun – legden we rond lunchtijd aan in de haven van Carcassonne. Waar inparkeren met een boot van 12 meter even andere koek is dan met onze mooie Ford Fiesta ST. Zeker als de wind je parten speelt. En als er opgefokte Zwitsers achter je varen die het allemaal wel beter weten! (en die dan ook nog naast je komen liggen tot overmaat van ramp) Lees verder
Geplaatst op 13 september 2010 door Laura
Hoewel het wennen aan de boot een goede dag duurde, ben ik inmiddels volledig in mijn element. Een vaarvakantie is een andere soort vakantie dan we gewend zijn. Maar oh, wat is het genieten.
Ik geniet van het trotseren van sluizen. Daar waar ik eerst zo bang voor was. Nu is het enkel genieten. Genieten van de kick die ik krijg als we weer een sluis perfect hebben doorstaan. Of zelfs een driedubbele sluis. Met goed teamwork kom je een eind. En als de sluis echt een relatiegraadmeter is, dan hebben we een verdomd goede relatie. Lees verder
Geplaatst op 12 september 2010 door Laura
Dat ook nog niet alles vlekkeloos verliep op de tweede dag, bleek toen we een van de metalen pennen a.k.a. haringen in het water lieten vallen. Oeps!
Na een halve dag gevaren te hebben en een aantal sluizen te hebben getrotseerd, legden we aan langs de waterkant bij Trebes. Bij gebrek aan aanknooppunten besloten we de haringen te gebruiken. We waren inmiddels bekend met deze jongens, want ze hadden ons vannacht keurig aan de kade gehouden. Lees verder
Geplaatst op 12 september 2010 door Laura
Als ik na twee dagen zo naar mijn lichaam kijk, dan moet ik constateren dat dit zeker geen vakantie voor Barbie-popjes is. Uit deze strijd uh vakantie kom je niet ongeschonden.
Schuurplekken en doornwonden
De score na twee dagen als ik kijk naar mijn kostbare lichaam? Heb je even? Mijn enkel is vuurrood en er mist wat vel. Tja, moet je maar geen touw om je voet binden, Laura. Ook handig: met je handen in een doorntak grijpen. Met als gevolg rode sneden in je hand. En natuurlijk geen jodium mee. Lees verder