Je bent gewaarschuwd

Het heeft even geduurd, maar over een paar dagen begint – na vier maanden ‘vakantie’ het normale leven weer. Maar pas op! Dat betekent dat…

… ik weer zal gaan klagen over de NS
… ik weer mopper over een wekker die te vroeg gaat
… ik waarschijnlijk gefrustreerd zal gaan zijn over alle tijd die ik mis
… hoogstwaarschijnlijk ook zal gaan klagen over de luie zondagen die geen luie zondagen meer zijn, omdat ik dan opeens alles moet doen waar ik doordeweeks geen tijd voor heb
… ik te weinig tijd heb om te bloggen en daarover zal gaan miepen…
… ik ga zeuren dat ik Netflix mis
… ik net zo hard ga zeuren over dat ik Boaz mis
… je selfies voorbij zult zien komen met dikke wallen van vermoeidheid
… je mijn foto’s met nieuwe aankopen op Instagram zult moeten gaan missen
… ik je weer om 7.00 uur op Facebook ga storen met mijn nieuwste blogartikelen
… ik weer ga miepen dat de weekenden standaard één of twee dagen tekort zijn
… ik zal klagen over te weinig feestdagen in Nederland
… je op Instagram weer Laura-is-verregend-onderweg-naar-het-station-foto’s zult tegenkomen

En ondanks dit alles denk ik dat ik een leuker mens ben als ik werk. Vergeef je me het vast?

Een warme douche voor iCentre Almere

Toegegeven: ik was vrijdag nog boos op ze, iCentre Almere. Maar na vandaag niets dan lof over deze winkel en de medewerkers.

Twee weken geleden trakteerde ik mezelf op een gloednieuwe iMac. Met eindelijk een vaste werkplek was het tijd voor 27inch. Sneller dan mijn steeds trager wordende MacBook. Dus met 32GB geheugen en een SSD-schijf. Een rib uit mijn lijf, maar oh wat een prachtding. Vrijdag ontving ik het goede bericht dat ik hem mocht ophalen. Als een kind zo blij…

Helaas, ik kwam van een koude kermis thuis: de computer startte niet op. Ik belde iCentre: “Ja, dan moet je even terugkomen met de iMac, waarschijnlijk iets mis gegaan met het geheugen.” Even? Weet je hoe groot dat ding is? Moet ik die weer in die doos gepropt krijgen, hoe? En hoe zit het met transportschade waar ik dan zelf verantwoordelijk voor ben. Ze vertelden me dat zij dat op zich namen en bevestigden dat per mail. En ik ging inpakken.

Om precies 17.55 uur was ik in de winkel. Dat was geen probleem, ze zouden langer blijven voor mij. Het euvel was snel gevonden, één geheugenkaartje. Ik vroeg waarom ze dat dan niet zelf checken, maar als je vanuit Timemachine wilt opstarten, is het niet handig als je hem eerst opgestart hebt (lang verhaal). Dan kost het daarna weer meer werk. En wanneer gaat het nu fout? (nu dus) Maar goed, ik ging naar huis met een werkende Mac. Die ik dus zelf nog met Timemachine moest installeren op een wat ingewikkelde manier. Maar goed, he was alive!   Lees verder…

Stom!

Schreeuwende buurjongetjes met lakse ouders. Dat er zoveel calorieën in champagne-aardbeienijs zitten. Mensen die aan je trekken en pushen. Dat de lekkerste smaak bij raketjes bovenaan zit. Het ontbreken van kaboutertjes die je huis schoonmaken bij tropisch weer.

Zoemende muggen als je wilt slapen. Dat hoe dichterbij je bij vakantie komt, hoe langer het lijkt te duren. Intercity’s zonder airco. Dat de wasmachine niet harder piept als hij klaar is. Mijn ADHD-neigingen. Hurricane warnings in Florida.

Niet weten op wie je moet stemmen. Dat je nek pijn gaat doen bij buikspieroefeningen. Regen in weekenden dat je veel fotoshoots gepland hebt staan. Dat muggenbulten altijd gaan jeuken als je gaat slapen.

Koude voeten in bed. Puistjes waar ik aan ga krabben. Lange, eenzame zondagen. Onzeker zijn. De wekker die om 5.45 uur gaat. Een weegschaal die op hetzelfde gewicht blijft hangen. Mensen die nog sneller praten dan ik.

Barefoot-schoenen. Mensen die liegen over aanrijdingen en schades. Buren die een groot feest geven terwijl ik een keer vroeg wil slapen. Dat ik altijd stomme films uitkies. De economische crisis. Klagende mensen.

Zeg, wat vind jij eigenlijk stom?

P.S. Lees ook waar ik blij van word de laatste tijd.

Ik heb echt een heel zwaar leven

“Ik heb een heel zwaar leven, maar echt een heel zwaar leven. Moeilijk, moeilijk, moeilijk. Heb echt een heel zwaar leven. Het leven is voor mij gewoon ontzettend zwaar.”

Dit YouTube filmpje kreeg ik toegezonden van Lau01 na het lezen van mijn vorige blog. Ze bedoelde het vast sarcastisch, maar onderschat het niet. Ik heb als konijn echt geen hondenleven, maar ook zeker geen luizenleven. Waarom niet? Nou lees gerust verder.

Ter beeldvorming even mijn leefomstandigheden. Mijn huis, een veredelde kooi, is 60 cm bij 1 meter (gok ik, en ik weet niet of mijn inschattingsvermogen nou zo goed is). Hier verblijf ik als de baasjes weg zijn. En dat is nogal vaak. Beetje vergelijkbaar met dat jullie 10 uur op een dag in een te kleine badkamer zitten.

Mag ik er uit, als ze eens thuis zijn, dan heb ik gelukkig wel 30 vierkante meter (+ de gang als ik durf) tot mijn beschikking. Maar laten we wel zijn: na 2,5 jaar ken ik die ruimte mm voor mm en er valt niets meer te ontdekken. En dus ga ik maar op mijn kleed – dat al heel oud is, wanneer krijg ik eens een nieuwe – liggen. Een beetje peinzen over de wereldproblematiek. Wat als de recessie nog harder toeslaat en een van de baasjes zijn/haar baan kwijt raakt? Krijg ik dan nog wel bananen?   Lees verder…

Osama Bin Laura

Mijn mond valt niet snel open. Maar als hij open valt, valt hij goed open. Zoals vandaag bij de ING bank, waar een zakelijke rekening openen opeens heel moeilijk bleek te zijn vanwege mijn toch wel erg verdachte voornaam.

Na een kort bezoekje aan de KvK – daar weten ze wat snel werken is – verplaatsten we ons naar onze huisbank, de ING. Zij die onze hypotheek nog geen jaar geleden goedkeurden, zeg maar. Daar waar al ons inkomen wordt gestort. Die dus. Zij die vast wel hun band met mij willen uitbreiden. Dacht ik.

Maar de meneer die mij hielp, had niet bepaald het licht uitgevonden. Hij pakte het handboek ‘Zakelijke rekening openen’ er bij en ging minutieus stap na stap volgen. En elke stap werd drie keer gecontroleerd. Alles werd gekopieerd en de stapel papieren op zijn desk werd steeds groter. Hij peinsde af en toe, zuchtte eens diep en vertelde dat het systeem zo traag was en alles zo lang duurde. Als hij minder tijd zou besteden aan ons alles uitleggen…   Lees verder…