Ferry vond het allemaal prima (en mooi!) dat ik zoveel kleding kocht. Maar… “Dan moet je er wel eens netjes mee omgaan en niet alles op een stapel smijten.” Tijd om mijn kledingkast uit te mesten dus.

Ja, ik kocht wat kleding tijdens het weekendje weg met mijn moeder. Er moet toch iemand geld uitgeven om de economie draaiende te houden. Nu iedereen weer angstvallig de hand op de knip houdt. Score na het weekendje? Een jas, een paar schoenen, een vest, vier truitjes, twee jurkjes, een rok, een muts-pet, een blazer, een broek, leggings… Lees verder

Dat had ik vanmorgen gehoord als Ferry’s wekker niet om 5.00 uur (een uur voor de mijne) was gegaan. Als ik eerst uit bed was gegaan en hem in de slaapkamer gedag had gezegd. Als hij  had gezien dat ik mijn nieuwe jurk aan had. Want ja, nieuwe kleren doe je direct aan. Zo hoort het toch?

Geknoei-aan-het-einde-van-de-maand

Als een echte vrouw word ik blij van kleding kopen. Soms depri, als blijkt dat ik begin van de maand toch teveel geld heb uitgegeven en aan het eind van de maand in de knoei kom. En dat geknoei-aan-het-eind-van-de-maand is nu al begonnen. Brussel was, ondanks de hitte, namelijk te leuk om te shoppen. Slippers voor Ferry, sandalen voor mij, de Rituals leeg gekocht. En dan ook nog een hoge creditcard door de theaterkaartjes van komend seizoen (4x twee).

Op de ‘bonnenfooi’

Toch belde ik Ferry vanmiddag: “Zin om vanavond te shoppen?”. “Waarvan?”, was zijn nuchtere reactie. Immers, controlfreak herself was al een week aan het zeuren dat geld uitgeven er even niet in zat tot het volgende salaris. Maar we hoefden geen geld uit te geven. We konden primawinkelen van de Bijenkorf-bonnen die ik kreeg van een collega (lees: ex-manager) nadat ik een website voor haar overleden zus maakte. Lees verder

Spijkerbroeken, jeans, ik heb er een haat-liefde verhouding mee. Ik draag ze af hoor, daar niet van, en ik vind ze over het algemeen erg mooi. Alleen de juiste spijkerbroek vinden is zo’n crime.

Kast vol spijkerbroeken?

In mijn ogen zijn spijkerbroeken de beste basiskledingstukken in je kast. Ben je in een stoere bui, dan pak je een (baggy)jeans met gympen. Wil je op de vrouwelijke toer dan pak je die mooie strakke, die zo goed zit om je kont, met je pumps eronder. En een kort colbertje erboven met daaronder een strak truitje. Ideaal! Je zou dus denken dat mijn kast vol hangt met spijkerbroeken. Nou, vergeet het maar…

Precies pas

Waar bij mij truitjes, jurkjes en rokjes in maat M (of 36/38) eigenlijk altijd goed zitten, is het passen van spijkerbroeken niet bepaald een eitje. Na ja, het passen an sich wel. Benen in de pijpen, omhoog trekken en rits/knopen dichtmaken. Maar er één vinden die precies goed zit, dat is bepaald geen eitje. Eentje die niet te strak zit – want dat is zo broeierig bij je kruis en daar kan ik slecht tegen – maar ook niet te wijd. Want dat is weer zo weinig vrouwelijk. Eentje die goed zit om je stevige kont, maar dan niet te wijd zit bij je slanke taille. Eentje die niet 10 cm te lang is aan de onderkant en waarvan de pijpen niet net te ver uitlopen. Eentje die precies je bovenbenen omsluiten en niet je aders afknelt of gigantisch lubbert. Lees verder

Na een verkorte werkdag, met weinig concentratie, besloot ik wat eerder naar huis te gaan. Via het centrum, want wilde nog even een cadeautje kopen voor Ferry’s vader. Die deze dagen deurenschilder speelt bij ons. En dan kom je in het centrum en zie je overal het woord ‘Uitverkoop!’. Tijd voor mezelf, me-time!

3 maal is scheepsrecht

Enige tijd geleden viel mijn oog op een rokje bij America Today. Met het oog op de verbouwing vond ik hem te duur. Niet veel later was ik er weer (het is namelijk de ideale winkel voor je basics, betaalbaar en goede kwaliteit) en weer viel mijn oog op dat rokje. Netjes hield ik mijn hand op de knip. Met moeite, dat wel. Maar… nu had ik gelezen dat ze uitverkoop hadden, 50% korting. En laat de winkel nu net tegenover de boekhandel zitten, waar ik moest wezen voor het cadeautje. Lees verder

Ferry was net vrijwillig brandweerman geworden (2003) toen het eerste feestje werd aangekondigd. Een Las Vegas/casino-feest en de dresscode was black tie. Huh wat, dat heb ik toch niet in de kast hangen? Maar ik wilde wel goed voor de dag doorkomen tussen al die mannen. Ik wilde dat Ferry trots was op zijn vriendin. En dus dook ik in de kast van mijn toenmalige kapster en dook een zwarte, simpele galajurk op.

Hij zat perfect

Iets aan de lange kant, maar dat kon geen kwaad. Ik droeg hem alsof hij voor mij gemaakt was en kreeg diverse complimenten. Nadat ik hem na de stomerij had gebracht, stond ik hem met pijn in mijn hart weer af aan mijn kapster. Het liefst had ik hem gehouden.

Kerstcadeau

Een paar weken later was het kerst. Mijn moeder had al verklapt dat mijn vader een cadeautje voor me had. Ik was verbaasd, want mijn vader shopt nooit voor kerstcadeautjes. Dat is de taak van mijn moeder. Die eerste of tweede kerstdag, of misschien wel kerstavond, legde mijn vader een pakje voor mijn neus. Plat en dun. Het bleek de door mij zo geliefde galajurk te zijn. Lees verder