Vind je het stil hier? Ja, mijn hoofd zit vol met dilemma’s en er is te weinig tijd om te schrijven. Of te weinig inspiratie omdat mijn hoofd vol zit. Met dilemma’s.

Want bijna vakantie betekent dat ik na moet gaan denken over wat ik meeneem. Mijn iPad waar 4.200 en meer boeken op kunnen, of – iets minder risicovol, maar meer ruimte innemend – toch maar old school boeken? En wat doe ik met mijn cameraspullen? Mijn nieuwe, oh zo goede, maar oh zo dure body? Met mijn nieuwe, oh zo goed, maar net zo dure lens? Of toch maar mijn reservecamera omdat het minder erg is als daar wat mee gebeurt. En dan mijn 50mm portretlens, die altijd goed is. En als er wat mee gebeurt, kost het me nog geen € 100,-.

En mijn haar dan. Kort betekent dat je veel vaker naar de kapper moet. Zo ook voor de vakantie. Een kleurtje kan het eigenlijk wel gebruiken, wil ik een beetje florissant op de vakantiefoto’s staan (sinds wanneer sta ik op vakantiefoto’s?). Maar ja, chloor, zon… Misschien niet zo verstandig. Dan alleen maar knippen? Of juist wachten tot daarna, want ja, met die warmte (30 graden op plaats van bestemming momenteel) groeit het extra hard, kan ik daarna weer.

Maar het grootste dilemma dat is toch eigenlijk wel het nieuwe televisieseizoen. Ik wil niet klagen, want ik ben allang blij dat er eindelijk weer eens wat op tv is na een wel heel saaie zomer. Maar hoe kan ik op woensdagavond nu kiezen uit tranentrekkend Hart in Actie (wat ik bij nader inzien maar opneem, dat kijk ik wel zonder Ferry naast me), good old Het Blok en het nu al opzienbarende Wie trouwt mijn zoon? Die laatste heb ik dus overigens vorige keer gemist, maar met je moeder in bad als je de 20 bent gepasseerd: what the beep?

En ook vanavond heb ik weer een dilemma: ga ik voor jeugdsentiment dan kijk ik Fort Boyard, wat ongetwijfeld een deceptie wordt. Maar ik blijf een meisje, dus je hebt ook dikke kans dat het Holland’s Next Top Model wordt. Ik heb nog een uur om er over na te denken. Oh nee, een half uur. Dat andere halve uur stort ik me op een nieuwe aflevering van Goede Tijden, Slechte tijden (waarbij Ferry zich nog steeds afvraagt wanneer het daar nu goede tijden zijn).

Dus… mocht je het hier wat stil vinden: ik ben alle gemiste en opgenomen afleveringen aan het terugkijken. Omdat ik gewoon niet gemaakt ben om te kiezen.

De kranten staan er vol van: het misbruikschandaal in Amsterdam. Adoptieaanvraag geweigerd, eventuele verspreiding van kinderporno en slaapfeestjes bij de directeur van het kinderdagverblijf.

Mijn gedachten gaan terug naar mijn jeugd. Pyjamafeestjes, ik vond ze het einde. De hele nacht ginnegappen, praten over die ene leuke jongen in de klas, kussengevechten houden en vooral heel veel snoep eten. Alles om zo lang mogelijk wakker te blijven! En dat in je pyjama, zo’n grote drollenvanger met beertjes erop. Maar toen was ik niet vier jaar (of zelfs jonger). Lees verder

Ik wilde er geen blogpost aan wijden. Echt niet. Er is al zoveel media-aandacht en alleen al de gedachte dat zo’n vent onschuldige kindjes – die zich niet kunnen verzetten – heeft misbruikt, maakt me misselijk. En toch… toch schrijf ik een blogpost.

Omdat…?

Omdat ik verbaasd ben over de reacties op internet. Net las ik de reacties op NUjij. Daar wisten een aantal bezoekers de oplossing wel. En ze wisten ook de daders wel even aan te wijzen. Namelijk de ouders die hun kinderen tussen 0 en 4 naar het kinderdagverblijf brengen. Dat hoort niet. Je hoort als moeder thuis te zijn bij je kinderen. “Dan maar een auto minder en geen hoge hypotheek”. Alsof alle ouders daarvoor werken en alsof alle ouders vijf dagen per week hun kind naar een kinderdagverblijf brengen. En alsof geen één moeder werkt, omdat ze dat gewoon graag wil. Omdat ze zichzelf (buiten haar moeder zijn) ook wil blijven ontwikkelen.

24 uur per dag bij je moeder

Buiten het feit dat de ouders hier niet om hebben gevraagd – ze brachten hun kind naar een kinderdagverblijf dat ze vertrouwden – slaat het natuurlijk kant noch wal. Zullen we dan kinderen ook maar niet op zwemles doen? Kinderen half naakt is natuurlijk wel een trigger voor de gekken die op deze aardbol rondlopen. Denk aan Benno L. Sportclubjes zijn ook uit den boze, net als zomerkampen. Denk aan Nicky Verstappen. Of gymles op de basisschool. Zullen we dat dan maar allemaal afschaffen? Kinderen gewoon 24 uur per dag bij de moeder. Want een oppas is natuurlijk ook uit den boze. Kijk maar naar deze dader. Naast zijn werk bij het kinderdagopvang, bood hij zich ook nog aan als oppas.

Familie kun je vertrouwen

Nee, familie. Dat is de oplossing. Familieleden kun je namelijk wel 100% vertrouwen. Als je even ‘vergeet’ dat de meeste misbruikgevallen juist in familiekring plaatsvinden. Dat opa’s en zelfs oma’s, en ooms en tantes het heel moeilijk vinden om van hun kleinkinderen en nichtjes en neefjes af te blijven. En zelfs ouders zijn in staat om hun eigen kinderen te misbruiken. Ik kan me er niets bij voorstellen, misbruik binnen familie én misbruik in het algemeen. Hoe kun je een volwassen mens, een tiener of nog erger een weerloos baby’tje of peuter dit aandoen? Hoe kun je dat überhaupt ‘leuk’ vinden? Hoe kun je daar plezier aan beleven? Althans: ik neem aan dat je het niet doet, omdat je het ‘stom’ vindt. Of zal het een vorm van verslaving zijn?

Hoe het ook zei: ik denk – hoe erg ook – dat misbruik niet te voorkomen is. Helaas hebben we te veel gekken op deze wereld lopen. En ik hoop met heel mijn hart dat de ouders en hun kindjes, alsmede de andere werknemers van de getroffen kinderdagverblijven – de komende tijd goed begeleid worden.

Terwijl ik thuis ziek zit te werken, schiet mijn Twitter-schermpje af en toe omhoog. Op eens valt mijn blik op ‘Planecrash Schiphol’. Wat? Ik lees terug en zie een paar eerste meldingen. Nog geen 10 minuten later staat heel Twitter vol met Schiphol/vliegtuigramp/crash etc.

Toeval?

Nog geen 20 minuten eerder heb ik Ferry aan de telefoon. Het is weer eens rustig in Almere en liever zou hij een 24-uursdienst rond A’dam doen, waarbij hij Schiphol kan ondersteunen. Want: uitdaging als er eens wat gebeurd met een vliegtuig. Is dit de goden verzoeken geweest? Ik bel hem op en zeg “Je had eerder moeten zijn, er is nu een vliegtuigramp”.

Volgen

Van thuiswerken komt even niets meer, Twitter houdt me bezig. Ik hoef niet te Google-en en alle krantenwebsites af te gaan. Lees verder