Snotterend, en tussen 10 verfrommelde zakdoekjes, zit ik op de bank te werken. Een hoofd vol watten, maar ondertussen zicht op een ontroerend tafereel in de tuin.

Ontroerend en een beetje zielig. Ons huis bestaat uit veel glas. Zes meter pui aan de achterzijde, etagehoog. Daarboven grote ramen. En vogels hebben daar nog wel eens moeite mee, zeker als de ramen net gelapt zijn zoals afgelopen week. Kennelijk denken ze dan naar binnen te kunnen vliegen. Lees verder

Omdat het tochtje met de ijsscooter zo’n indruk had gemaakt, moest ik dat als eerste kwijt. Maar uiteraard deden we meer dan dit op onze eerste dag in IJsland.

Na een korte nacht – ik sliep om 02.30 uur plaatselijke tijd, dat is 04.30 uur Nederlandse tijd – zat ik met mijn reisgezelschap (twee Nederlandse journalisten including me, twee Belgische journalisten en een begeleidster) om 7.30 uur aan het ontbijt. Wat een vrij schappelijke tijd is voor een persreis, meestal moet je eerder op.

Viking-man met stoere auto

Een uur later werden we opgehaald door onze eigen Viking-Man gids met zijn grote Hummer-achtige Ford, waar we de hele dag de aandacht mee rond zouden trekken. Dat ding zou in de top 10 hotspots van IJsland moeten staan, want iedereen wil er mee op de foto.

De groei van IJsland

Onze eerste stop was Thingvellir National Park. Een plek die met name indruk maakt, omdat hier de overgang is van de Amerikaanse aardplateau naar de Europese. Elk jaar schuiven deze platen 19 mm uit elkaar en wordt IJsland (dat toch al tweeënhalf keer zo groot is als Nederland, met slechts 300.000 inwoners) een stukje groter. Bizar om op de rand van die kloof te staan! Lees verder

Terwijl ik met mijn camera in mijn hand in de Oostvaardersplassen loop, de snijdende en vooral koude wind in mijn gezicht, valt er een traan uit mijn oog. Ik wijt het aan het weer, of was het stiekem toch het geluksgevoel dat me zojuist overviel? (noem me een sentimentele trut)

Al weken liep ik te mopperen: ligt er eens sneeuw in Nederland, heb ik geen tijd om er foto’s van te maken. Dan woon je om de hoek van de Oostvaardersplassen, maar heb je enkel tijd om te klussen. Tja, je moet je prioriteiten kunnen. En toch baalde ik! En eigenlijk raar, want in de bijna 8 jaar dat ik nu in Almere woon, was ik nog nooit, maar dan ook nog nooit in de Oostvaardersplassen geweest. En dat terwijl het er zo mooi moet zijn! Ik verheugde me dan ook vanaf het moment van aankoop op de vele wandelingen daar. En vanmorgen was de eerste…

Gewapend met camera

Rond 09.15 uur werd ik wakker. Geen wekker gezet, gewoon kijken hoeveel slaap ik nodig had. De rolgordijnen zaten dicht, maar via Twitter kwam ik erachter dat het had gesneeuwd in Almere. Ik schoot in mijn kleding en nog voor 10.00 uur liep ik buiten. Gewapend met camera, op weg naar de Oostvaardersplassen. Ik maakte een praatje met een buurtbewoner, wat zijn ze hier allemaal vriendelijk, en voor ik het wist betrad ik het natuurgebied. Besneeuwd en al. Lees verder