Hoewel ik, tot groot ongeloof van velen, met heel veel plezier in Almere woon, maakt mijn hart nog steeds een sprongetje zodra ik ‘t Gooi binnenrijdt. Dit is waar ik ben opgegroeid, dit is waar veel herinneringen tot leven komen. En dat kwamen ze vandaag weer even toen ik voor een fotoshoot naar Naarden-Vesting ging.

Waar ik opgroeide

Ik groeide niet op in Naarden-Vesting, hoewel ik – zoals het grootste deel van de Gooische kakkers van mijn leeftijd – wel in Naarden werd geboren, in het Diaconesseziekenhuis. Ik groeide op in Huizen, op de grens met Blaricum. Maar het belangrijkste deel van mijn jeugd, het deel waar ik de meeste herinneringen aan heb, van mijn 15e tot mijn 20e, bracht ik voornamelijk door in Naarden en Bussum.

Fotoshoot in ‘t Gooi met herinneringen

En laat ik daar nu net vandaag een fotoshoot hebben. Met Mariska, die mijn #twactie won. Ik had een beetje haar wensen geïnventariseerd en omdat ze met het openbaar vervoer moest komen (uit Groningen of all places), leek Naarden mij een geschikte plek. Naarden-Vesting wel te verstaan. En dan zou ik haar oppikken op station Naarden-Bussum. En daar begonnen de eerste herinneringen. Want terwijl ik de straat inreed, zag ik me weer als meisje van 17 achterop de fiets van M., mijn eerste vriendje, zitten. Die me trouw van zijn huis in Naarden naar het station bracht. Uiteindelijk liep het niet goed af met dit vriendje (dan zou Ferry Merry heten), maar de herinneringen blijven leuk. Na ja, sommige… Lees verder

“Werd gebeld door iemand die onderzoek doet naar social media en huisdieren, inzake @konijntim. Het moet niet gekker worden!”, plaatste ik vanmiddag op – hoe kan het ook anders – Twitter. De reacties die ik krijg waren vaak van de strekking: “En een account aanmaken voor een konijn, dat is niet gek?” 1-0 voor mijn tweeps.

Natuurlijk spoor je niet helemaal als je een Twitter-account aanmaakt voor je konijn. Past dus helemaal bij dit niet 100% sporende meisje, dat op een avond dacht: “Goh, ons huisdier kan wel een eigen Twitter-account gebruiken.” Om bijvoorbeeld hilarische filmpjes op te plaatsen die op mijn blog goed ontvangen werden. Ferry keek me aan alsof hij water zag branden, een huisdier & Twitter? Belachelijk vond hij het. Tot hij de lol er van in zag…

Nu, een jaar minus twee dagen later, heeft Tim 112 volgers. Meer volgers dan een groot deel van het Twitterende publiek. Lees verder

#twactie: stond jouw timeline – als je Twittert – er maandag ook vol mee? Mijne wel en laat dat nu net de bedoeling te zijn geweest. Ik kan met een gerust hart zeggen dat #twactie een succes was. Maar liefst 996 doorklicks naar de acties, 101 retweets en 121 nominaties. Wow!

Voor je beurt spreken

Zondagavond voor het slapen gaan, zette ik met behulp van Bit.ly (dan kon ik alles meten) alvast een berichtje klaar, zo hoefde ik maandagmorgen alleen maar naar beneden te sluipen – ja, mijn slaapkamer is verboden geheim voor mijn Mac – om op een knopje te drukken. Helaas was één van de mensen die de actie onder embargo kende mij al voor geweest. Jammer, je snapt toch wel dat ik het zelf wil lanceren? (deze persoon leest hier overigens niet mee voor zover ik weet)

Niet bij te houden

Maar goed, toen Ferry me om 0.03 uur (ja, hij was drie minuten te laat) feliciteerde, wilde ik niet meer naar beneden sluipen en dus werd het 06.00 uur. Inmiddels had ik trouwens wel al 40 felicitaties binnen en kon ik mijn mention-timeline amper bijhouden. En dat ging eigenlijk de hele dag zo door. Mijn actie werd leuk ontvangen, men was enthousiast en er stroomden steeds meer nominaties binnen. Zoveel dat ik tussen het kokkerellen door echt niet alles kon lezen. Maar wel kon signaleren dat #twactie in de top 5 hashtags van Nederland stond die dag. Lees verder

19 september 2009: mijn moeder is jarig en wij zitten in Amerika. In Death Valley, en geen bereik om te smsen. Op het moment dat we wel bereik hebben, krijgen we het mooiste cadeau van ons leven. Omdat ze een beetje gek is en van ons houdt, zoals mijn vader zegt. Ik vind het een geweldig gebaar, een jarige die uitdeelt.

Een soort Sinterklaas-gevoel. Juist met andere delen dat jij blij bent dat je weer een jaar leven er bij hebt, in plaats van alleen maar cadeautjes ontvangen. En laat ik nu net dol zijn op cadeautjes geven. Stiekem ontstond er in mijn hoofd dus een plannetje voor mijn verjaardag. Eerst voor een actie op mijn blog, maar later besloot ik het groter aan te pakken, via Twitter, het door mij zo gewaardeerde sociale medium.

Actie op Twitter, waarom?

Niet dat jullie mij niet lief zijn, integendeel. Maar van de 150 mensen die er hier per dag komen, reageren er ’slechts’ 10 per dag. Ik heb niets tegen lurkers (mensen die wel lezen en niet reageren), maar een groot gedeelte ken ik dus gewoon simpelweg niet. Dat is op Twitter wel anders. Maar… weet ik, veel van mijn volgers hebben ook Twitter. En doe je nog niet aan Twitter, dan heb je nu een goede reden om eindelijk te vallen voor dit geweldige medium. Lees verder

“Ramptoeristen!” werd er gisteren een aantal malen op Twitter gezet. Ja, we gingen naar een brand kijken. So what? Ferry uit beroepsmatige interesse en ik als ‘fotografe’. Brand en nacht blijft een geweldige combinatie. En eerlijk is eerlijk, uiteindelijk genoot heel Twitterland mee.

Brandje kijken

We gingen net naar bed toen de eerste melding binnenkwam van een binnenbrand in Naarden, op het industrieterrein. Eenmaal net op bed (22.45 uur) werden de meldingen steeds heftiger. “Wil je gaan kijken?”, vroeg ik Ferry. Ik ken hem nu eenmaal langer dan vandaag. En eerlijk is eerlijk, als hij dan ‘ja’ zegt, spring ik net zo hard in de auto. Met camera en al, op Ferry’s verzoek. Dus daar reden we om 23.00 uur op de snelweg. Ik had oom Bart al gesmst. Want bij grote branden in de regio coördineert hij alles vanuit de verbindingscommandowagen. Hij belde me direct op: “De brand slaat nu uit.” Ik bracht de boodschap over aan Ferry en merkte meteen dat het gas werd ingetrapt. Bijna 35, maar als het op brand aankomt…

Eenmaal ter plaatse

Ik had verwacht dat t.p. (ter plaatse) alles afgesloten zou zijn, maar je kon nog verrassend dicht bij het pand komen. Ik klikte mijn lichtsterke lens (50 mm F1.8 voor de kenners) op mijn camera en begon foto’s te maken. Zoomen was niet mogelijk met deze lens, en de beperkte mogelijkheden qua licht, maar dat maakt je wel creatief. Elk nadeel… Lees verder