Ja, je mag me voor gek verklaren. Ik heb Tim aan het Twitteren gebracht. Of nee, eigenlijk. Ferry en ik lezen Tim’s gedachten, zien zijn streken en vertalen dat naar Tweets, inclusief foto of video. Hoe het zover kwam?

Van leuke filmpjes tot Twitteraccount

De laatste tijd maakte ik leuke filmpjes van Tim, en na mijn handdoek-filmpje bleek dat veel mensen Tim een superstoer konijn vonden. Wel, zei ik “Ik ga meer Tim stuff posten op Twitter, omdat iedereen hem zo leuk vindt”. Toen kwam de suggestie dat ik een eigen account zou maken. Ferry verklaart mensen met huisdier + account voor gek, maar goed in een melige bui… daar was @konijntim.

Wat Tim Twittert?

Luie foto’s, roddels over zijn baasje die kwaad op hem is, dat hij stiekem spekjes lust en nog veel meer. En het heeft hem al 20 followers opgeleverd. Dat is meer dan ik in mijn eerste maand bij elkaar kreeg. Lees verder

Als ik me verveel in de trein dan Twitter ik. Als ik me verveel in het vliegtuig – met klamme handjes, want die vliegangst blijft – dan kan dat echter niet. Als het wel had gekund, had ik jullie met onderstaande berichtjes ‘lastig gevallen’. Weg verveling, en goede remedie tegen vliegangst.

9.30 – Fijn, vlucht is half uur korter dan gepland.

9.45 – Ik leg mijn klamme hand in die van Ferry, tijd om zo op te stijgen. Lees verder

Terwijl ik thuis ziek zit te werken, schiet mijn Twitter-schermpje af en toe omhoog. Op eens valt mijn blik op ‘Planecrash Schiphol’. Wat? Ik lees terug en zie een paar eerste meldingen. Nog geen 10 minuten later staat heel Twitter vol met Schiphol/vliegtuigramp/crash etc.

Toeval?

Nog geen 20 minuten eerder heb ik Ferry aan de telefoon. Het is weer eens rustig in Almere en liever zou hij een 24-uursdienst rond A’dam doen, waarbij hij Schiphol kan ondersteunen. Want: uitdaging als er eens wat gebeurd met een vliegtuig. Is dit de goden verzoeken geweest? Ik bel hem op en zeg “Je had eerder moeten zijn, er is nu een vliegtuigramp”.

Volgen

Van thuiswerken komt even niets meer, Twitter houdt me bezig. Ik hoef niet te Google-en en alle krantenwebsites af te gaan. Lees verder

Ik lijk er een held in; gênante momenten creëeren. Neem vandaag. Ferry en ik gingen boodschappen doen bij de Jumbo en toen we naar buiten liepen richting de auto, stapte er een vrouw op mij af: “Mag ik me even voorstellen? Ik ben Maaike.”

Intimiderend

Je denkt misschien, wat is hier gênant aan? Nog niets. En er was ook niets gênants aan geweest als ik gewoon had gezegd “Hallo, ik ben Laura”. Maar het liep iets anders… Om de een of andere reden kwam het intimiderend over: een vrouw die uit een auto stapt, direct op mij afstapt, haar hand uitsteekt (praktisch tegen mijn borst aan). En ik dacht echt: dat ze me wat wilde verkopen of op zijn minst een jehova getuige was. Lees verder