De kamer op zijn kop

Toen Boaz onderdeel ging uitmaken van ons huishouden gezin wisten we dat er een moment zou komen dat we onze mooie houten vloer zouden moeten afschrijven. Geolied eiken gaat namelijk niet samen met slobberende beesten. Watervlekken alom!

Het is maar goed dat we niet vantevoren wisten hoeveel dit werkelijk zou zijn. Als je een waterbak in de gang zet, blijkt namelijk dat de schade niet beperkt wordt tot de gang. Meneer neemt in zijn hangwangen en dikke lippen een sloot water mee en laat vervolgens een spoor van waterdruppels achter. Om nog niet te spreken over een ander (reutjes)probleem: een pus-piemel.

Die ooit zo mooie houten vloer was dus al snel naar zijn grootje, maar het sparen vlotte niet zo snel. In elk geval niet snel genoeg voor onze wensen. We wilden dan niet enkel een nieuwe, stenen vloer, daar moest ook meteen vloerverwarming in komen. En de convectorput moest worden dichtgemaakt. En de meubels? Die waren ook wel aan vervanging toe, mede omdat de huidige niet bij de door ons zo geliefde vloeren zouden passen. Kassa dus!   Lees verder…

De omgekeerde wereld

Ik doe dingen vaak verkeerd om. Zo geef ik geld al drie keer uit voor ik het ontvangen heb bijvoorbeeld. Of heb ik alle accessoires voor de werkkamer al, terwijl de meubels nog niet eens besteld zijn… Dat is ook Laura.

Heb je mijn nieuwe huisstijl van Perfect Portret al gezien? Ik ben er zo trots op. Maar er zit wel een verhaal aan vast, waarom ik het juist nu veranderde.

Met de komst van het ‘nieuwe werken’ en lichamelijke issues vond ik het niet langer verantwoord om altijd vanaf de bank te werken. Niet voor hele dagen. Tel daarbij op dat ik – door het boeken van een DJ workshop voor Ferry – mezelf in de vingers heb gesneden. Meneer wil een DJ-set en een eigen plek om lekker te chillen met muziek. In de week dat dit langzaam in mijn brein opborrelde, kwam ik thuis bij een collega-fotograaf die zo’n gezellig werkplek had.

Ik hakte knopen door. Weg met de studio!   Lees verder…

Had ik maar maat 43

Wie mooi wil zijn een mooie tuin wil, moet pijn lijden. Dat is de conclusie na twee dagen beulen in de voortuin. Met dit weer? Ja, met dit weer. Echte bikkels laten zich niet weerhouden door een beetje regen en wind.

Toen we dit huis ruim een jaar geleden betrokken, was de voortuin een soort van oerwoud. Na ja, er waren geen lianen ofzo, maar het was een wildernis van planten en één boom. Die laatste ging er meteen uit, want dan hadden we meer licht in de badkamer. Op zich niets mis met veel groen trouwens, maar er zat geen structuur in, geen symmetrie. En niet het strakke dat ons huis wel heeft, en de achtertuin ook. Dus het moest anders..

  Lees verder…