Ik kan natuurlijk zeggen dat je er zelf om hebt gevraagd door op mijn 30e verjaardag in Vietnam te zitten. Maar feit blijft dat we deze vakantie al daarvoor boekten. De vakantie was ingepland voor ik besefte dat jij dan 60 werd. Terugdraaien was in verband met Ferry’s werk niet meer mogelijk.

En dus zit ik in Portugal terwijl jij in Nederland je verjaardag viert. Na ja, vieren. Net als ik vind jij kennelijk ook dat je een verjaardag niet kan vieren als een van de belangrijkste gezinsleden er niet is. En dus vier je het over een tijdje. Als papa ook bijna 60 wordt en jullie ook nog eens 35 jaar getrouwd zijn. Lees verder

Of ik mijn vader ooit eerder heb zien huilen? Niet dat ik me kan herinneren. Maar gisteren, na het geven van zijn verjaardagscadeautje, was ‘ie opeens toch wel geëmotioneerd. Emotie komt met de jaren?

Dat ik een papa’s kindje ben, heb ik altijd geweten. Het werd me echter pas echt duidelijk toen we laatst in de achtertuin aan de gegrilde kip zaten. Qualitytime met alleen mijn vader, wanneer had ik dat nou? Lees verder

Je moet weten: Ferry en ik zijn vroege slapers. Het komt zelden voor dat we na middernacht op bed liggen. Tenzij we een feestje o.i.d. hebben. Het gebeurt dus ook zelden dat we een van onze verjaardagen om 0.00 uur vieren. Maar toen we zondag om 23.20 uur in bed doken, wilde ik per se dat we dit keer wel wakker zouden zijn.

Van kaas geen romantiek gegeten

Ferry ging nog even Twitteren, ik las nog even een niet-nadenken-flodder-romannetje van mijn moeder. En voor we het wisten was het 0.03 uur en was ik jarig. Heel lief zei Ferry: “Ik had nog wel een cadeautje voor je willen kopen, maar ik wist niet wat.” Lekkere nuchtere man die van romantiek geen kaas heeft gegeten heb ik toch. Een knuffel, een kus en wat lieve woordjes stemde mij trouwens ook al in een jarig-stemming. Wel overhandigde hij me drie kaarten. Drie kaarten die zaterdag al in de bus vielen, maar die ik no way mocht openmaken. “Pas als je jarig bent”, zei Ferry. Lees verder

3 potten donkerbruine satésaus, 2 kilo malse biefstuk, 9 paprika’s in drie kleuren, 20 lamskoteletten omdat Laura er zo dol op is, 2 dozen champignons, 9 serveerschalen, 100 plastic bekertjes, kruiden als laurier, tijm en munt, een flesje gembersiroop, 20 grote glimmende gamba’s, plakjes ontbijtspek, 5 kromme komkommers, 5 dozen negerzoenen…

Tja, dat was me een kar vol afgelopen vrijdag, of eigenlijk meerdere karren. Want ik wilde wel voordeel en dus ging ik, Ferry meeslepend, tegen mijn gewoonte in naar vier winkels. Visboer, Deen en C1000 en Plus. Want de visboer blijft de lekkerste gamba’s hebben, en de Plus had meloen in de aanbieding. Dingen waar ik normaal helemaal niet op let, maar ja, op een barbecue met 20 man is elke meevaller meegenomen kan ik je vertellen. Al is het verdomd lastig om in te schatten hoeveel eten je nodig hebt voor 20 man. Ik hoop met heel mijn hart dat onze gasten morgen overdag niet te veel hebben gegeten… Lees verder

Mijn verjaardag: ik heb hem op 1.001 manieren gevierd. Maar zelden vierde ik het zo als dit jaar. Zelden maakte ik een uitnodiging, mailde ik die naar alle mensen die me heel erg lief zijn en nodigde ze in mijn (ons) eigen huis uit voor een feest in de tuin.

Toen ik nog kind was…

Het klinkt bijna alsof ik mijn verjaardag nooit echt heb gevierd. Dat is niet zo! Mijn ouders nodigden altijd familie uit voor mijn verjaardag, en zorgde voor de nodige versnaperingen. Voor mij was dat anders dan nu, dat was slechts een cadeautjes-parade. Al lag ik al wel nachten wakker: wat zou ik dit jaar krijgen? Uiteraard waren er ook kinderfeestjes inclusief midgetgolf en gourmet. Waarbij mijn vriendinnetjes standaard verliefd werden op mijn oom Bart, die slechts een jaar of 13 ouder is dan ik. En toen nog een goddelijk lichaam had… Lees verder