Vroeger, vroeger toen je verjaardag nog spannend was. Toen je nog alle nachtjes aftelde. Toen je nog niet wist wat je verjaardagscadeau was. Toen alles nog anders was. Nu is er niets meer spannend. Ik tel niet af. En mijn verjaardagscadeau heb ik gehad. Toch kijk ik uit naar 24 mei, want dan vier ik mijn verjaardag een keer ‘echt’.
Wat is echt?
Met echt bedoel ik een keer niet naar het buitenland vluchten met Ferry. Niet zoals vorig jaar naar Istanbul (mijn verjaardag) en Mechelen (zijn verjaardag). Niet geen verjaardag vieren omdat je geen ruimte hebt om meer dan zes mensen kwijt te kunnen. Nee, dit jaar nodig ik familieleden en vrienden uit die belangrijk voor me zijn. Inclusief barbecue in de tuin die Ferry nu zo mooi zomerklaar aan het maken is. De barbecue moet nog even gekocht worden, maar het plan is er…
Dus.. ik vier mijn verjaardag
En ik wil graag dat iedereen komt en dat iedereen het op tijd in zijn agenda zet. En daar is maar één manier voor: uitnodigen met een te gekke kaart. Ah, hoor ik je denken, Laura die is creatief, die maakt dat wel even. Ja, creatief met stof. Creatief met websites. Creatief met mijn camera. Maar creatief met vormgeven? No way! Maar ja, mensen een mailtje sturen met de simpele tekst: “Op die en die datum vanaf die en die tijd ben je welkom voor een barbecue” dat is natuurlijk onder mijn stand. In die mail moet op zijn minst een mooie uitnodiging zitten. En dus klauter ik op een vrij moment naar de warme zolder, om een zelfportret te maken. Lees verder
We zijn geen stel dat verjaardagen uitbundig viert. We hebben geen groot huis om massa’s mensen te ontvangen. En liever vieren we het gewoon met zijn tweetjes. Thuis, in de sauna, elders in Nederland, of… in Istanbul!